کافه دکلمه

📚کتاب خاطرات نَوِه مسترهمفر به نوشته✍🏼محسن_عبدالله_زاده جرعه‌ای کتاب بنوشیم🍀

ماهِ من امشب بتابان نور خود برجان من کز تمام ظلمت و تاریکی شب خسته ام ... #هما_کشتگر

تو فکر کن فراموشت کرده ام ؛ وَ این واژه ها فقط هذیان های شاعرانه ایست که هر شب در حواس پرتی های عاشقانه بی اختیار ، از دهانِ قلمم بیرون می پرد! فکر کن زنده ام ؛ وَ این گَردِ مرگی که نِشَسته روی عقربه ها ، با یک بهارِ تقویمی ، تکانده می شود! فکر کن چشمهایم  به هوای خاطره ها حسّاسند که اینهمه گریه به راه انداخته اند! نگرانِ من نباش! من هم فکر می کنم تمامِ فصل ها #زمستان است ، درِ لب هایم را می بندم و پای هیچ حرفی را به سرمای بیرون ، باز نمی کنم...!

چرا آن را که می‌خواهی دلش پیش کسی گیر است؟ چرا هرکس که عاشق بوده از جانِ خودش سیر است؟ دلیل با تو بودن دیگری را بردن از یاد است تنش پیش تو است اما دلش جایی زمین‌گیر است

نبرد رستم و سهراب بخش اول

‍ ‍ خوب مےدانے،که چشمان تو با قلبم چه کرد! طرح تفسیر نگاهت، با دل و صبـــرم چه کرد هر دو را برده به یغما، آن نگاه مست تو در خیالاتم گرفتم با دو دســـتم دست تو تاب گیــسویت مثــال روزگـارم، پیچ پیچ من ز تو هرگز ندارم هیچ سهمے، هیچ هیچ کاش با این قلب خسته، مهربان بودے عزیز با زبان بی‌زبــــانے، هم زبان بودے عـــــزیز طاق ابرویت زده طعنه به طاق آسمان چشم رنگےتو برده هوش از رنگین کمان بر من یک لاقــبای عاشقت کن یک نظر محو چشمان توام من از خراسان تا خزر هر شب و روزم شـده چون رنگ مویت، تارِتار نازنـــــینا در فراقت اشــــــک ریزم، زار زار

همۀ ساعتــها را عقب بکشید⏰🍁🌧