Roja's journal

ولی ما در غصه‌ها کم‌تر از چیزی که فکر می‌کنیم، تنهاییم. شاید آدم‌ها به‌ این‌ دلیل که از درونیات‌مان چیزی بهشان نگفته‌ایم، نتوانند درک‌مان کنند. خب قرار نیست همه علم غیب داشته باشند و یا از سکوت‌مان همه حرف‌ها را بخوانند. ولی ما اغلب هیچ اسمی در فهرست «توی این شرایط سراغ کی برم؟» نداریم. آدم‌ها آن‌قدرها هم نامهربان و فاقد همدلی نیستند، فقط نمی‌توانند معجزه کنند، نظرگاه‌شان متفاوت است و راه‌حل‌هایشان .

‏کافکا: قلب خانه‌ایست با دو اتاق خواب؛ در یکی رنج و در دیگری شادی زندگی می‌کند. نباید خیلی بلند خندید، وگرنه رنج در اتاق دیگر بیدار می‌شود. يانوش: شادی چطور؟ از سر و صدای رنج بیدار نمی‌شود؟ کافکا: نه، گوش شادی سنگین است. صدای رنج را در اتاق مجاور نمی‌شنود.

قرار کلی کارای قشنگ از نیایش ببینیم 🤭 حمایت یادتون نره 💞

تاید بای نیا، استودیو کوچیک من برای به اشتراک گذاشتن دست‌سازه هام با شماست. با همراهیتون توی این مسیر خوشحالم میکنییید!🥹🪢 Tied by Nia

🤎🍂✨

بزرگ شدن یعنی بپذیری همه‌چیز قرار نیست معنای روشنی داشته باشد✨

دیشب رفتم کنسرت بمرانی نمیتونم بگم چقدر بهم خوش گذشت 🙂‍↔️

یک روز رسد غمی به اندازه کوه، یک روز رسد نشاط به اندازه دشت افسانه ی زندگی چنین است در سایه ی کوه باید از دشت گذشت ...

یه دستورالعمل برایِ روزهایِ سخت. هر وقت مچِ خودت رو گرفتی که داری می‌گی: _من چرا اینجوری‌ام؟ _من چرا بلد نیستم؟ _من چرا باز اشتباه کردم؟ ۵ ثانیه مکث کن.⏳ همون‌جا، اون جمله رو پاک کن و جایگزینش کن با: “جالبه… بذار ببینم چرا این کار رو کردم..؟” تفاوتِ بینِ «محاکمه» و «اکتشاف» فقط در همین یه جمله‌ست. امروز امتحانش کن، نتیجه‌ش ترسناک‌قدرت‌منده!

خدا سهمت از روشنایی رو بهت می‌ده حتی اگه وسط نقطه‌ای از تاریکی باشی 🤍 @Caption

‏امیدوارم پاییز امسال برات پُر باشه از «رسیدن و شدن»

دنیای بزرگ سالی زیادی بورینگ و جدیه تنها خوبیش اینه که منو به خواسته هام میرسونه

🫶🏽

بچه ها اگه کسی رو‌دارید که بی حوصلگی و خستگی تون رو می فهمه و براتون چایی میریزه قدرشو‌ بدونید 🙂‍↔️