خانه‌ای با پنَجِره‌های آبی

برام شبیه آهنگ مهتاب تو فانوس رضا یزدانی باش و بیا همه‌ی چیزایی که تو این آهنگ می‌خونه رو با هم زندگی کنیم. «از سینما فرهنگ با برف تا دربند؛ دست‌ها گره‌خورده، لبخند در لبخند، رقص جنون‌آمیز زیر تنِ بارون، چشم و دل رو بستن رو منطق و قانون، هم‌پرسه با شعر نو توی شبِ مهتاب، گز کردن پاییز، بو کردن برگا، یک استکان چای تو دل‌دلِ سرما، تعطیلی اخبار، سپردن فردای واهی به آدم‌های تو روزنامه و اخبار.»

این چیه مد شده همه خودشونو با چت‌جی‌پی‌تی دهه ۸۰ می‌کنند؟ من قیافه الانم واسه همون‌موقعاست :)))

لطفا امروز این موسیقی رو به خودتون هدیه بدید و غرق عشق‌بازی باهاش بشید!

دارم به این فکرمیکنم ما آدم ها خیلی وقته موسیقی هارو یا به یاد دیگری و خاطره ها گوش میدیم،یا دنبال یه بخشی از موسیقی هستیم که تداعی کننده حالمون باشه. آیا شده معشوق برامون خود موسیقی باشه، آیا شده با موسیقی که گوش میدیم عشق بازی کنیم و نهایت لذت رو از اون موسیقی فقط بخاطر خودش و جادوی اون ترانه ببریم؟

سر زده بیا مثل بارون وسط شهریور.

انگار میخوام از غصه دق کنم ولی غصه ایی ندارم دراصل

ممنون از اون خانم توی تیک تاک بابت این آهنگ.

بنده خردادی نیستم سی و یکمِ اردیبهشتم🥸🥸🥸

موزیک هات نشان دهنده‌ی خردادی بودنته

بنده یجوری حالم گرفتس و با موزیک ها غمگین میشم انگار خیانت دیدم و بدترین شکست عشقی دنیا رو خوردم.

دوستان بای‌دیفالت مغز من اینه که ناشناسام همه دختر هستن. چون معمولا همین بوده و بیشترشون هم آشناهامن. لطفا اگر نیستید بگید که من حواسم باشه ممنون

تو میگی هد زدن دوست داری، ولی عزیزم ناسلامتی ایرانی هستی پس قر تو کمرت فراوونه🥸💃🕺

بنده اينقدر از آهنگ های امروزی در مهمونی ها بدم میاد،چیه اون خزعبلاتی که نه میفهمی چی میگه نه باهاش قرت میاد.

فقط منتظر یه اشارم تا بارونی‌هامو از ته کمد دربیارم 😭

ببخشید میشه این ابر هاتونو یکم هل بدین بیاد این طرف بباره.

دوست‌ندارم هیچوقت فراموش کنم چرا رفتم. آدم وقتی یادش می‌ره چرا رفته، دچار یه نوستالوژی سانتی‌مانتالیستی می‌شه.

همه‌جا سیل اومده اینجا ما هنوز کولر روشن میکنیم چون گرمه🥸

-حسرت در ستایش زندگی نازیسته.....