سور؛

‏اندوه بر تو باد ‏ که خانه‌های ما را به اندوه آکندی.

فردا که جمعه باشد ما میرویم بوردو؛ آنقدر زندگی میکنیم تا بمیریم. در آبادان شما ،بچه ها آنقدر می‌میرند تا زندگی کنند.

اصلا شاید آوردن زولبیا و بامیه تو این شعر فقط برای قافیه نبوده‌‌..‌

ذوق خوب کودکیم رفت🖤

باقی مانده روز روی سرم سنگینی میکند.

ما هیچوقت همدیگه رو نمی‌شناختیم ،اما من چهل روزه عزادار توام.

که شب سر به سر از وطن دور باد شب اندیشِ خورشید در گور باد