اَبوالقِربه 🌙¹³³

ماه امشب آرام‌تر از همیشه بالا آمد، انگار یاد کسی افتاده بود که روشنی‌اش را به دل‌های تشنه می‌بخشید. شب، در سکوت خود نامی را زمزمه می‌کرد و ماه، با آن قامت سپید و باوقار، مثل نگهبانی ایستاده بود بر کنارِ نهرِ خاطره‌ها...✨️

شوق پرواز بده روح زمین گیر مرا... 🕊

پسر ام البنین....🌙

همون‌طور که ماه شب رو قشنگ‌تر می‌کنه، تو هم به روزای زندگی‌م یه رنگِ تازه دادی 🌙✨

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین، اکشف کربی بحق أخیک الحسین 🌙

در دلِ شب، قرصِ سپیدی از افقِ سکوت برمی‌خیزد، نه از جنسِ آسمان، از جنسِ وفا. نوری که راهِ گم‌شده‌ها را بلد است، که وقتی تشنگی به گریه می‌افتد، دست‌های روشنش به سمتِ آب و امید دراز می‌شود. 🌙¹³³

اگه الان شبکه های ضریح عمو عباس رو گرفته بودم ، قطعا انسان شادی تری بودم...🥺🥲🌙

دلم که می‌گیره اسم ابالفضل رو میارم، انگار یکی دستمو می‌گیره... :)🌙

اَبوالقِربه یعنی صاحبِ مَشک آب یا پدرِ مَشک. •«اَبو» یعنی پدر •«قِربه» یعنی مَشک آب

این لقب به حضرت عباس (ع) داده شده چون در روز عاشورا زمانی که مشک را داشتن برمیگردوندن مثل کودکی به آغوش گرفته بودند. به خاطر همین بهشون میگن پدر مشک آب.✨

بسم رب القمر ¹³³ 🌙