ქართული პარადიგმა
Open in Telegram
"ჩვენ ყველანი ერთ ეროვნებას მივეკუთვნებით - მართლმადიდებლურ ქრისტიანულ რასას." მღვდელმონაზონი სერაფიმე (როუზი) geoparadigm1@gmail.com
Show more264
Subscribers
+124 hours
+17 days
+130 days
Data loading in progress...
Similar Channels
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Tags Cloud
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+1
in 0 channels
August '260
in 1 channels
Get PRO
July '26
+2
in 1 channels
Get PRO
June '26
+3
in 1 channels
Get PRO
May '26
+8
in 1 channels
Get PRO
April '26
+6
in 1 channels
Get PRO
March '26
+4
in 1 channels
Get PRO
February '26
+3
in 1 channels
Get PRO
January '26
+6
in 1 channels
Get PRO
December '25
+5
in 1 channels
Get PRO
November '25
+16
in 2 channels
Get PRO
October '25
+4
in 1 channels
Get PRO
September '25
+4
in 1 channels
Get PRO
August '25
+4
in 1 channels
Get PRO
July '25
+7
in 1 channels
Get PRO
June '25
+23
in 1 channels
Get PRO
May '25
+15
in 1 channels
Get PRO
April '25
+11
in 1 channels
Get PRO
March '25
+13
in 2 channels
Get PRO
February '25
+211
in 1 channels
Get PRO
January '250
in 3 channels
Get PRO
December '240
in 3 channels
Get PRO
November '24
+18
in 1 channels
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 07 September | +1 | |||
| 06 September | 0 | |||
| 05 September | 0 | |||
| 04 September | 0 | |||
| 03 September | 0 | |||
| 02 September | 0 | |||
| 01 September | 0 |
Channel Posts
რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების პერსპექტივა
საქართველო მართლმადიდებლური ცივილიზაციის ნაწილია ისევე, როგორც რუსეთი და ეს ფაქტი უკვე განაპირობებს იმას, რომ ჩვენი სასიცოცხლო ინტერესები თანხვედრაში იყოს.
უნდა გვესმოდეს, რომ რუსეთს სამხრეთ საზღვრებზე მხოლოდ ერთი ქრისტიანი მეზობელი ჰყავს – მართლმადიდებელი საქართველო, ხოლო საქართველოს კი მხოლოდ ერთი ქრისტიანი მეზობელი – მართლმადიდებელი რუსეთი...
სტატიის გაგრძელება
| 2 | რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების პერსპექტივა
საქართველო მართლმადიდებლური ცივილიზაციის ნაწილია ისევე, როგორც რუსეთი და ეს ფაქტი უკვე განაპირობებს იმას, რომ ჩვენი სასიცოცხლო ინტერესები თანხვედრაში იყოს.
უნდა გვესმოდეს, რომ რუსეთს სამხრეთ საზღვრებზე მხოლოდ ერთი ქრისტიანი მეზობელი ჰყავს – მართლმადიდებელი საქართველო, ხოლო საქართველოს კი მხოლოდ ერთი ქრისტიანი მეზობელი – მართლმადიდებელი რუსეთი...
სტატიის გაგრძელება | 2 |
| 3 | მარტივი არითმეტიკა:
1921 წელს თურქეთის მიერ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ ახალმა საზღვარმა სოფ. სარფზე გაიარა (სხვათა შორის იმავე ევროპის დამსახურებით, განსაკუთრებით კი ბრიტანეთის მეცადინეობით). გავიდა 70 წელიწადზე მეტი და ამ პერიოდის განმავლობაში სარფის საბჭოთა ნაწილში დარჩენილმა ერთ დროს გათურქებულმა მოსახლეობამ აღიდგინა ენაც, მამულიც და სარწმუნოებაც (ეს უკანასკნელი 90-იანების დასაწყისიდან). ხოლო ოსმალოს ოკუპაციის ქვეშ დარჩენილები დღესაც თურქებად იწოდებიან.
ცოტა დაფიქრებაა საჭირო... | 77 |
| 4 | ერდოღანის პანთურქიზმი და ნეოოსმალური ისლამური ექსპანსიონიზმი (მედრესეები, ფული და ეკონომიკა) უფრო ეფექტური გამოდგა ვიდრე ავტომატი და ტანკი. რომ არა რუსეთის ფაქტორი, სულ სხვანაირად მოიქცეოდა ანკარა (ისე, როგორც სირიაში იქცევა. შეიძლება უარესადაც კი).
ბათუმიდან რუსული სამხედრო ბაზის გაყვანა ერთ-ერთი ყველაზე დიდი დანაშაულია ჩვენს უახლოეს ისტორიაში, რომელიც უკვე ძვირად გვიჯდება.
სამწუხაროდ, ამ ელემენტარულს ვერ გააგებინებ დასავლური პროპაგანდის მსხვერპლ ლიბერალებსა და ურა-პატრიოტებს. | 130 |
| 5 |  გილოცავთ მარიამობას!
შეგვეწიოს დედა ღვთისა! | 144 |
| 6 | პოლიტიკაში კონსტანტა არ არსებობს და ისტორიაც ამის არა ერთ მაგალითს გვაძლევს - შეცვლილი რეგიონალური თუ გეოპოლიტიკური დინამიკა ცვლის მოთამაშეთა ინტერესებსა და ქცევას.
დიახ, ალბათ, უახლოეს მომავალში მოსკოვი არ გაიწვევს სოხუმისა და ცხინვალის აღიარებას, მაგრამ სულ რომ "არასდროს" გაიწვიოს უკან, თუკი შესაბამისი შეთანხმება შედგა თბილისსა და მოსკოვს შორის (თუნდაც არაოფიციალურ დონეზე), არ მგონია ეს ყბადაღებული "აღიარება" დაუძლეველ ფაქტორად იქცეს ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის გზაზე. იდეაში, ჩვენც შეგვიძლია ვაღიაროთ აფხაზური სახელმწიფოებრიობა, ოღონდ ერთიანი ქართული სახელმწიფოს ფარგლებში და ამაში ტრაგედია არაფერია - ვის აქვს იმის ილუზია, რომ ჩვენი და აფხაზების მომავალი თანაცხოვრება ერთიან უნიტარულ სახელმწიფოში მოხდება? ამიტომ, თანაარსებობის ურთიერთმისაღები ფორმა სრულიად შესაძლებელია მოიძებნოს თბილისი-სოხუმი-ცხინვალის ფორმატში და მჯერა, რომ მხარეთა შესაბამისი პოლიტიკური ნების შემთხვევაში კონსენსუსიც შედგება (ეს უკვე სახელმწიფო სამართლის სპეციალისტების საქმეა, აქ ამის გარჩევას აზრი არ აქვს).
და მთავარი: საკითხის სულიერი ასპექტი, რომელიც, რასაკვირველია, აღემატება ნებისმიერ პოლიტიკურ თუ გეოპოლიტიკურ ასპექტს.
ჩვენ რატომღაც გვავიწყდება, რომ ჩვენი ქვეყნის მთლიანობის აღდგენის გასაღები არა მოსკოვში, ან სადმე სხვაგან, არამედ ჩვენშია:
ტერიტორიების დაბრუნება სწორედ რომ ჩვენი, როგორც მთლიანად ერის, ასევე კონკრეტული პიროვნებების სულიერ კათარზისზეა დამოკიდებული - ჩვენს სურვილზე ვიცხოვროთ ქრისტიანულად და, გამომდინარე აქედან, უფლის წყალობაზე.
ამიტომ, თუკი გვინდა დაკარგული მიწების დაბრუნება, წესით, ჯერ უფლის მცნებების საწინააღმდეგო კანონები უნდა გავაუქმოთ (რომელთაგან უმთავრესი აბორტების აკრძალვაა), ქრისტიანული სახელმწიფოს მშენებლობისთვის ვიღვაწოთ და ქრისტიანული ღირებულებებით აღვზარდოთ ჩვენი შვილები, რათა უფლის რისხვა წყალობად შეიცვალოს და ასე გაერთიანდეს საქართველო. | 217 |
| 7 | პოლიტიკაში კონსტანტა არ არსებობს და ისტორიაც ამის არა ერთ მაგალითს გვაძლევს - შეცვლილი რეგიონალური თუ გეოპოლიტიკური დინამიკა ცვლის მოთამაშეთა ინტერესებსა და ქცევას.
დიახ, ალბათ, უახლოეს მომავალში მოსკოვი არ გაიწვევს სოხუმისა და ცხინვალის აღიარებას, მაგრამ სულ რომ "არასდროს" გაიწვიოს უკან, თუკი შესაბამისი შეთანხმება შედგა თბილისსა და მოსკოვს შორის (თუნდაც არაოფიციალურ დონეზე), არ მგონია ეს ყბადაღებული "აღიარება" დაუძლეველ ფაქტორად იქცეს ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის გზაზე. იდეაში, ჩვენც შეგვიძლია ვაღიაროთ აფხაზური სახელმწიფოებრიობა, ოღონდ ერთიანი ქართული სახელმწიფოს ფარგლებში და ამაში ტრაგედია არაფერია - ვის აქვს იმის ილუზია, რომ ჩვენი და აფხაზების მომავალი თანაცხოვრება ერთიან უნიტარულ სახელმწიფოში მოხდება? ამიტომ, თანაარსებობის ურთიერთმისაღები ფორმა სრულიად შესაძლებელია მოიძებნოს თბილისი-სოხუმი-ცხინვალის ფორმატში და მჯერა, რომ მხარეთა შესაბამისი პოლიტიკური ნების შემთხვევაში კონსენსუსიც შედგება (ეს უკვე სახელმწიფო სამართლის სპეციალისტების საქმეა, აქ ამის გარჩევას აზრი არ აქვს).
და მთავარი: საკითხის სულიერი ასპექტი, რომელიც, რასაკვირველია, აღემატება ნებისმიერ პოლიტიკურ თუ გეოპოლიტიკურ ასპექტს.
ჩვენ რატომღაც გვავიწყდება, რომ ჩვენი ქვეყნის მთლიანობის აღდგენის გასაღები არა მოსკოვში, ან სადმე სხვაგან, არამედ ჩვენშია:
ტერიტორიების დაბრუნება სწორედ რომ ჩვენი, როგორც მთლიანად ერის, ასევე კონკრეტული პიროვნებების სულიერ კათარზისზეა დამოკიდებული - ჩვენს სურვილზე ვიცხოვროთ ქრისტიანულად და, გამომდინარე აქედან, უფლის წყალობაზე.
ამიტომ, თუკი გვინდა დაკარგული მიწების დაბრუნება, წესით, ჯერ უფლის მცნებების საწინააღმდეგო კანონები უნდა გავაუქმოთ (რომელთაგან უმთავრესი აბორტების აკრძალვაა), ქრისტიანული სახელმწიფოს მშენებლობისთვის ვიღვაწოთ და ქრისტიანულად აღვზარდოთ ჩვენი შვილები, რათა უფლის რისხვა წყალობად შეიცვალოს და ასე გაერთიანდეს საქართველო. | 1 |
| 8 |  1828 წლის 21 (9) აგვისტოს რუსულმა არმიამ (რომლის შემადგენლობაშიც ქართული მილიციის შენაერთებიც შედიოდნენ) გენერალ პასკევიჩის მეთაურობით ახალციხის ბრძოლაში თურქები დაამარცხა, რაც 28 (16) აგვისტოს ახალციხის გათავისუფლებით დასრულდა. | 290 |
| 9 | 1828 წლის 21 აგვისტოს (9 აგვისტო ძვ.სტ.) რუსულმა არმიამ (რომლის შემადგენლობაშიც ქართული მილიციის შენაერთებთიც შედიოდნენ) გენერალ პასკევიჩის მეთაურობით თურქები დაამარცხა და ახალციხე გაათავისუფლა. | 1 |
| 10 | სახელმწიფოს მოწყობისა და განვითარების დასავლური მოდელი ძირშივე უცხო და მიუღებელია ჩვენთვის. მართლმადიდებლურ ცივილიზაციურ ბაზისზე დაყრდნობით ჩვენ უნდა ვიაროთ ქართული ცივილიზაციის შესაფერის გზაზე. სხვა ალტერნატივა არ გვაქვს. სხვანაირად უბრალოდ გავქრებით.
გეოპოლიტიკური რყევებისა და საფრთხეების პირობებში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ სახელმწიფოს ჰქონდეს მტკიცე ეროვნული იდეოლოგიური ბაზისი, რომელსაც დაეყრდნობა როგორც გარედან მომდინარე გლობალიზმის საფრთხეების ნიველირების კუთხით, ასევე საგარეო და საშინაო პოლიტიკის გატარების მხრივაც.
ქართველობას არ სჭირდება რაიმე ახალი იდეოლოგიის გამოგონება.
მადლობა უფალს, ჩვენ გვაქვს ნებისმიერ იდეოლოგიაზე ძლიერი რამ: ჩვენი რწმენა - მართლმადიდებლობა.
ეს იყო ქართველებისთვის იდეოლოგიაც და კონსტიტუციაც, ქვეყნის მოწყობისა და საზოგადოების განვითარების ორიენტირი და გზამკვლევი ქრისტიანული საქართველოს მთელი ისტორიის მანძილზე. | 168 |
| 11 | ყოველ დღე ქიმიური და ქირურგიული აბორტებით ასობით, ათასობით ჩვილს კლავენ საქართველოში... ესე არ ხდება ერის სულიერი ფერისცვალება... ესე სულიერი და ფიზიკური გენოციდის გზას ვადგავართ. | 166 |
| 12 | თუკი ჩვენს ახლო წარსულს გადავხედავთ, დავინახავთ, რომ 1801 წელს ქართლ-კახეთის სამეფოს სახელმწიფოებრიობის გაუქმება (რაც, ფაქტობრივად, საერთო-ქართული სახელმწიფოებრიობის გაუქმების ტოლფასი გახლდათ) ერთდროულად იყო ტრაგედიაც და წყალობაც:
– ლოგიკური და სამართლიანი ტრაგედია, გამომდინარე ქართველი ხალხის თითქმის 4 საუკუნოვანი დეგრადაციიდან და ღვთისგან განდგომიდან (რომლის ყველაზე ნათელი მაგალითი გახლდათ პერმანენტული შიდა დაპირისპირებები, სამოქალაქო ომები და არნახული მოვლენა: საკუთარი სისხლისა და ხორცის გაყიდვა – “ტყვეთა სყიდვა”, რაც უფლისა და მოყვასის სიყვარულის მცნებებისგან სრული განდგომაა).
– მაგრამ, ამავე დროს, ეს ტრაგედია უფლის წყალობაც იყო – საკუთარი თავის განადგურების გზაზე დამდგარი ერი უფალმა მართლმადიდებლური ცივილიზაციის ნაწილში – რუსეთის იმპერიაში მოგვახვედრა, შეგვკრიბა, ფიზიკურად გადაგვარჩინა და ამით ქართველობამ შეინარჩუნა სამივე საუნჯე: სარწმუნოება, ენა და მამული. საქართველოში სწორედ რუსეთის შემოსვლით დამთავრდა ტყვეთა სყიდვაც და ლეკიანობაც. უფლის წყალობაა, რომ მუსულმანურ გარემოცვაში მართლმადიდებელი რუსეთის მეშვეობით გადავრჩით, როგორც სულიერად, ასევე ფიზიკურადაც – ოსმალოსგან გაიწმინდა შავი ზღვის სანაპირო, აფხაზეთი, გურია, ფოთი; დედა-სამშობლოს დაუბრუნდა ბათუმი, აჭარა, მესხეთი, ჯავახეთი, ტაო-კლარჯეთი და ხაშურთან გამავალმა ოსმალეთის საზღვარმა ერზრუმამდე გადაიწია…
უფალი გვიცავს რუსეთის ხელით (ისე, ადრე ბიზანტიის ხელითაც არაერთხელ დაუცავს საქართველო, თუნდაც მაზდეანობისა და ისლამისგან). ჯობდა, რასაკვირველია, არ დაგვჭირვებოდა არავის დაცვა, მაგრამ, რადგან ჩვენ თავს მიშვებულები უღმერთობის, დაღუპვისა და გადაგვარების გზაზე ვიდექით (და ახლაც არ ვაკლებთ), ასე მოაწყო უფალმა ჩვენსავე სასიკეთოდ.
მართლმადიდებელი რუსეთი და რუსი ხალხი არ არის ჩვენი ქვეყნის მტერი. შეიძლება რთულად მისაღებია ახლა რასაც დავწერ, მაგრამ რუსეთი რომ არ იდგეს დღეს ცხინვალსა და აფხაზეთში, იქ ანტიქრისტიანული, სატანისტური ნატოს (და უმეტესად კი ნატოს წევრი თურქეთის) ჯარი იდგებოდა, საქართველო ევროსოდომის წევრი იქნებოდა (როგორც ბალტიისპირეთი) და მერე გვენახა აქ ლგბტ აღლუმები და მთელი ამბები.
ჩვენი თაობის მოვალეობაა ამ ჩიხიდან გამოსვლა და ჩვენს ქვეყნებს შორის ფუნდამენტური და მეგობრული ურთიერთობების დამყარება, რადგან, როგორც საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის, ასევე კავკასიის სიმშვიდის საფუძველიც სწორედ რუსეთ-საქართველოს სტრატეგიულ თანამშრომლობაში დევს. | 297 |
| 13 | 14 აგვისტოს დაიწყო ომი აფხაზეთში - ტრაგედია, რომელიც ცდება ხელოვნურად შექმნილი ქართულ-აფხაზური დაპირისპირების კონტექსტს.
როდესაც ვაანალიზებთ რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების უახლოეს წარსულსა და ჩვენი ისტორიის ბოლო ათწლეულებს, უნდა გავითვალისწინოთ, რომ გასული საუკუნის 90-იან წლებში, როგორც საქართველოს, ასევე რუსეთს მართავდნენ გლობალისტების მიერ ხელდასხმული მოღალატეები. ორივე მხრიდან გლობალისტების საქმე კეთდებოდა იგივე ქართველებისა და რუსების ხელით ისევ საქართველოსა და რუსეთის საზიანოდ.
საკუთარ თავზე გამოვცადეთ დასავლეთის მიერ საუკუნეების მანძილზე აპრობირებული გაბატონების მეთოდი - divide et impera...
ქართულ საზოგადოებას ნაკლები ურაპატრიოტიზმი და მეტი წინდახედულობა, გონიერება, ერთსულოვნება და პოლიტიკური ნება რომ გამოეჩინა, ალბათ, ძალიან ბევრ ტრაგედიას ავიცილებდით თავიდან, მათ შორის, აფხაზეთის ომსაც.
ისტორიას ვერ შევცვლით, მაგრამ ისტორია - ეს არის საუკეთესო შესაძლებლობა ვისწავლოთ საკუთარ შეცდომებზე, რათა მომავალში უარესი არ დაგვემართოს. | 188 |
| 14 | დიდგორის ბრძოლა გაიმართა ძველი სტილით 12 აგვისტოს, ანუ ახალი სტილით უწევს 25 აგვისტო.
მაშინ დღეს რას ავღნიშნავთ?
ასე მოდის ინერციით საბჭოთა ისტორიოგრაფიიდან მოყოლებული. დროა გავიაზროთ საკუთარი ისტორია. | 141 |
| 15 | პრემიერის განცხადების შემდეგ, ლოგიკური იქნება სააკაშვილსა და კამპანიას სამშობლოს ღალატის მუხლი წარედგინოს 2008 წლის აგვისტოს სისხლიანი ავანტიურის გამო. | 216 |
| 16 | დასავლეთი-რუსეთის პირველი პროქსი ომი 2008 წლის აგვისტოს ტრაგედია იყო.
საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე 5 წელი წვრთნიდა, აიარაღებდა და რუსეთთან დასაჯახებლად ამზადებდა დასავლეთი ქართულ არმიას და, შედეგად, ამ ანტიქართულ პროვოკაციას ზვარაკად შესწირა კიდეც "მეგობარმა" დასავლეთმა საქართველო (ისევე, როგორც შემდეგ უკრაინა).
სწორედ დასავლეთის და მისი მარიონეტი რეჟიმის დანაშაულებრივმა პოლიტიკამ შეიწირა ჩვენი სამხედროებისა და მშვიდობიანი მოსახლეობის სიცოცხლე, დავკარგეთ კონტროლი კოდორის და ლიახვის ხეობებზე, ახალგორზე, გაიზარდა ლტოლვილთა რიცხვი, რუსეთმა აღიარა აფხაზეთი და ე.წ. სამხრეთ ოსეთი... სამაგიეროდ ომზე და ხალხის ტრაგედიაზე მილიარდობით დოლარი იშოვა "ომის პარტიამ" აქაც და დასავლეთშიც.
და დღეს ვიღაც გარეწრები ბედავენ და გამოდიან რუსეთისთვის "მეორე ფრონტის" გახსნის მოწოდებებით და დასავლეთის დაკვეთით გეგმავენ და აწყობენ სხვადასხვა პროვოკაციებს რუსი ტურისტების მიმართ. ეს არის ქვეყნის პირდაპირი მტრობა და, წესით, სახელმწიფო შესაბამის ზომებსაც უნდა ატარებდეს ასეთი პროვოკატორების წინააღმდეგ. თან, კანონის სრული სიმკაცრით.
ბოროტისგან გონებადაბინდული აქაური ევრომაიდანშიკები, საუბედუროდ, ვერ იაზრებენ, რომ დასავლეთისთვის საქართველო/უკრაინა მხოლოდ და მხოლოდ ტორპედოა, რომლითაც ცდილობენ რუსეთის ჩაძირვას. ის, რომ თავად ტორპედო გემთან შეჯახების დროს ნადგურდება, ამაზე ნაკლებად ფიქრობენ და საქართველოსაც იგივე ხვედრს უმზადებენ, რაც უკრაინამ მოიწია საკუთარ თავზე. | 237 |
| 17 | “აბორტი – ეს საშინელი ცოდვაა. აბორტი მკვლელობაა, და არა უბრალოდ მკვლელობა, არამედ ძალიან მძიმე მკვლელობა, რადგან უნათლავ ჩვილებს კლავენ."
წმ. პაისი მთაწმინდელი
(ტ.4 "ოჯახური ცხოვრება", ნაწ. 2, თავი 1) | 192 |
| 18 | 🇪🇺⚡🇷🇺 ნაბიჯ-ნაბიჯ ევროპა-რუსეთის ომისკენ:
🇩🇪 გერმანიის ბუნდესვერმა ბელარუსის საზღვართან, ლიტვის ტერიტორიაზე, რადიოელექტრონული ბრძოლის სპეციალური ქვედანაყოფი განათავსა - Euronews. | 198 |
| 19 | „ისინი (ლიბერალები), - ბრაზობდა დოსტოევსკი, - იქ წერენ ჩვენს ხალხზე: „ველური და უმეცარია... არ არის ევროპულის დარი...“ დიახ, ჩვენი ხალხი იმათთან შედარებით წმინდაა! ჩვენი ხალხი არასდროს დასულა იმ ცინიზმამდე, როგორიც, მაგალითად, იტალიაშია. რომში, ნეაპოლში ახალგაზრდა ბიჭები, თითქმის ბავშვები, ქუჩაშივე მთავაზობდნენ ყველაზე საზიზღარ რამეებს.
ამაზრზენ, არაბუნებრივ მანკიერებებს - თან ღიად, ყველას დასანახად და ეს არავის აღაშფოთებდა. აბა, გაებედათ იმავეს გაკეთება აქ! მთელი ერი დაგმობდა ამას, რადგან ჩვენი ხალხისთვის ეს მომაკვდინებელი ცოდვაა, მაგრამ იქ კი ეს მათ მორალშია, უბრალო ჩვევაა და მეტი არაფერი. და ამ „ცივილიზაციის“ ჩანერგვა სურთ ახლა ჩვენს ხალხში! ამას ვერასდროს დავეთანხმები! ცხოვრების ბოლომდე ვიბრძოლებ მათთან, არ დავუთმობ.
- კი მაგრამ, ფიოდორ მიხაილოვიჩ, განა ზუსტად იმავე ცივილიზაციის გადმოტანა უნდათ ჩვენთანაც? - მახსოვს, ვეღარ მოვითმინე და შევაწყვეტინე.
- დიახ, ზუსტად იმავე! - გაცხარებით აიტაცა მან. - იმიტომ, რომ სხვა არც არანაირი ცივილიზაცია არ აქვთ... ეს ყველაფერი ყოველთვის იწყება მონური მიმბაძველობით, ფუფუნებით, მოდით, სხვადასხვა მეცნიერებითა და ხელოვნებით, ხოლო მთავრდება სოდომიის ცოდვითა და საყოველთაო გარყვნილებით...“
(Достоевский Ф.М. в воспоминаниях современников. В 2 томах. Т. 2, с. 179-180) | 334 |
| 20 |  No text... | 124 |
