پَرنَوا

دلم با توعه فکر چیزی نباش خودم غصه هاتو به جون میخرم تورو با خودم هرکجا که بگی تورو سمت لبخند و گل میبرم تمام منی کم نشو کم نیار با این روزگار و غمش تا نکن امیدم تویی از ته دل بخند نگاه تو از گریه دریا نکن اجازه نده ابر بی حوصله، لب مرز خنده بباره بره به روز سیاه و شب شک نباز بگو نا امیدی بزاره بره به روزای خوبی که پیش منی، به اینده ای تازه و دیدنی به سقفی که پر میشه از روشنی به من فکر کن تو قلب منی که نفس میزنی کنار تن من تویی پیرهنی واسه اینکه باور کنی از منی به من فکر کن منو قله کن عشقو بالا ببر به دنیا بگو فاتح من شدی بدون تو این زندگی مرگ بود دلیلی برای نمردن شدی تو این دوره از حیله و حرف و رنگ کنار توام با یه حس قشنگ اگه عاشقی با غرورت بجنگ به من فکر کن منم از بد لحظه هام دلخورم منم گاهی از آدما میبرم شبیه تو از درد بودن پرم به من فکر کن

ئەگەر بزانم بۆ کەسێک گرینگ نیم هەزار دڵم هەبێ، هەر هەزاری بیری بکا، هەواڵێکی ناپرسم...!