Aryan’s Personal Space.

پایان شب سیاهی که اینطوری بخواد سپید بشه رو نمیخوام….

من عاشق طلوعم. سکوتش، خلوتیش، آرامشش، این که باید برای دیدنش زحمت بکشی و به خودت سختی بدی. دیگه نه نگاهش میکنم، نه دوستش دارم، نه دلم میخواد وجود داشته باشه.

Not anymore:)

چون من هرروز تصورم و‌ تمایلم در مورد این موضوع قوی تر و جدی تر میشه!

اگر راهی برای رفتن دارید، اگر انگیزه ای برای زندگی دارید، اگر هدفی دارید که براش همچنان دارید تلاش میکنید، اگر همچنان توی زندگی روزمرتون احساس خوشحالی میتونید بکنید؛ نه نسبت بهش احساس گناه داشته باشید و هر کاری میکنید لطفا لطفا لطفا از دستش ندید. و اینکه به تک تکتون حسادت میکنم.

حتی نمیتونم افکارم رو در حدی که بشه نوشتشون منظم کنم!

من ۲۶ ساله ای که از ۸۸ یادشه جو مدارس رو و شهر رو تا الانی که هیچ کدوم از چیزایی که دیدم رو یادم نمیره، واقعا مغزم دیگه توانایی هندل کردن زندگی تو اینجا رو نداره.

من از دی‌ به بعد سیگاری شدم، قرصامو بیشتر کردم، جاهایی فروپاشی های روانی ای داشتم که فقط نزدیک ترین آدمای زندگیم میدونن، و و و…

خب این چه صبحیه که با همچین خبرا و اتفاقایی باید شروع شه؟!

شاید یه شب روباه دار شدم. شب شما بخیر.

تا اسپنک زدن بهش رو هم تموم میکنم میو میو میکنه و سرشو میماله به دستم خودشو لوس میکنه واسم که ادامه بدم :)

بهترین حس دنیا اینه که ببینی یه گربه دوستت داره :)

شب بخیر.

من که همه چیزم سیر شده تا چندین روز واقعا توانایی فکر به غذا رو ندارم

چشم سیر شد، شکمم گشنه😔

Drippy اندرزگو، خیابون‌ نعمتی.

https://t.me/AryansPS/4643?single کجاست😭😭😭😭😭😭😭

یه جون به جونام اضافه شد.