صدای تغییر : توانمند سازی اجتماعی

چهارشنبه رفتم مؤسسه و لیست بچه‌ها برای تهیه لباس عید رو از مددکار گرفتم. نشستم و اسم‌ها رو یکی‌یکی خوندم. با خوندن هر اسم، یه خاطره تو ذهنم زنده می‌شد؛ یه لحظه، یه نگاه، یه شیطنت، یه نگرانی، یه پیشرفت کوچیک که براش کلی ذوق کرده بودیم. قرار بود از این لیست ۶۰ نفره چند نفر رو کم کنیم… شرایط سخته و هزینه‌ی لباس و کفش عید بالاست. اما وقتی اسم‌ها رو می‌خوندم، واقعاً نمی‌تونستم تصمیم بگیرم کدومشون نباشن. آخرش نه‌تنها کم نشد، دو نفر دیگه هم اضافه شدن؛ دو تا از خواهرهای بچه‌ها که ۱۸ ساله شدن و دلمون نیومد بیرون از این لیست بمونن. امسال برخلاف سال‌های پیش که برای بچه ها لباس و کفش میخریدیم،قراره اونها رو به یه نمایشگاهی ببریم تا خودشون لباسهاشون رو انتخاب کنند. فکر کردیم سختی این شرایط نباید باعث شه بچه ها همین دلخوشی های کوچک رو هم از دست بدن. خدایا به امید خودت💚