🩵 گیسوان آبی🩵

💫خدایا ایما هم چی تو بی کسیم چی شوگاریمو کی و روز میرسیم

شب بخیر ای نَفَست شرحِ پریشانیِ من..!💫

🩵@gisvane_abi🩵

🌱#متل_لری_مینجایی ::: سرگذشت شیرین :: قَل : هشتم احمد گوت هِه نیِشت یِه مَه د دُوات رُوَه آزِه هیشتَت و رَت ؟ گوتم هِه چَن روزه هم یا ویچَه بَرَم ، وَم گُوت ویرَت و خُوت با دُوچَه هم عَرضمُو نُوری اِیسَه دِ دختر کُوچکِه نیسِی دِ زن عاقل باقَلی هیسِی دَ زَمُون بَچیت دَرا وِیرَت و زَنیِی خُوت با ، دَ دَل خُوم گُوتم اَصَل سی چی اوُمام ویچهَ  هم وا قصیاشُو دَلم بَسُوزُونَن گُوتم اَ ویرَم ها و خُوم کارت نُوهَ ، ۴ روز د حُونه خُومُو بییم دِ شَکَت بیم و دام گوتَم ها رُوم و دَر دُوری بَزنَم زِی یام ، گوت دختر تو دِ بچه نیسِی سَر خُوت همه جا رِیی اِیسَه دِ شی کردیه میرَه دُوری اگر تَنیا و جایی ریی مردم بَزمَت گیرن  هزار فَچ فَچ کنَن که سی خُوش تنیا میرَش واش نی حَتمی قَر کرده اُومایَه و حُونه خُوشُو ، گُوتم دا مگر قراره مَردم هر چی بُوَن اِیمُو هم  اَتقات بکنیم اِیمُو وا قصه مردم چاریم بیل هر چی دلشُو ها بُون مَه که چَن روزی تَر رُوم و شهر خُوشُو هِه فَمَن گوش و دام نَم پَرتال قشنگی پُوشیم دَ حُونه دَرومام گَری مین آبادی گَشتم ای زَنیا که و دَرَ کَل نَشیسَه بین هِه فَچ فَچ کردن دَ تُون مردم گُوتَن تا چَشَشُو حَرد و مَه چَشَشُو بَلاق بی سَر زن د یَک و فَچ فَچ کرده ، کاری واشوُ ناشتم کَل بیم و یاد زَمُونی که د کیچَه رتَم و مدرسه اُومام مین کیچَه که تا مدرسه رُوم شاید رَقیفی دییم ، گَری رَتم تا و یِه گَل امیر حاله زام نُونَم دَ کجا دَروما اُوما مین رَم گُوت به به مَه دَ آسَمُو مَنیت کردم دَ زَمی دیِمَت  ، زَرتَلاق بیم دَلم اُوما د رَپ رَپ وَجَم هم نَوی بَجیَم اُوفتام و ویِر قصه دام که گُوت نَرُو گُوتَم سی گُوش وَش نَم اُومام هیِسَه یکی دِینَمُو دِ احمد برارم سَر هَردکمُو بُرَه ، گُوتم تُونَه خدا نَزیکَم نَکُو دُوارَه قِی تَر سیم نیار مَه دِ شی کردم فَکَم کُو ، گوت وِی آسُونی فَکَت نَکَنم  تا طلاق نیری شِی وَم نَکنی هِه هام و دُم زَنیت تا طلاق  بِیری  ، گُوتم اگر بَهُوستیمِه که هِه دَ اول شِی وَت کردم اِیسَه که شی کردمه چطور شِی وَت کنم ؟ گوت مَنی قاقَذی که دَم و خُوورم مُوقِه دُوات دَش وَت نَوَنیِ  که چِی گُوتمَه ؟ و یِه گَل سَزَرگَه رَت دَ لارَم قاقَذ اُوفتا و  ویرَم که فَرَش دَم دَ آشغالدُونی گُوتَم مَه اَصَل اُو قاقَذ واز نکردم فَرَش دَم دَ آشغالدُونی ، گُوت دُونَم دَرُو دِی وَنیشَه همه چِی دَش نیِسَنمَه که آخرش هیِن خُومی د ای کُر شهری ولگرد طلاقت دیم ،گُوت مگر مَه چی دَ او کم داشتم که شِی وَم نَکردی اُوفتُویی وا او یعنی او پیل و مالَش دَ مَه فَرَه تَر بی دِ اُوفتُویی واش رَتی ؟ گوتم هر چی بی گذشت هاستم کَل بام و یِه گَل دَسَم سَفت گَرت گُوت هِه وی آسُونی نیلَم رَیی و زُور پیات کَردمَه هر چی زُور کردم تا دَسَم دَرارَم  هر چی گَریویسَم وَلَم نَکرد تا و یِه گَل سهراب دیار بی و تُون اُوما و مُشت کُوفت د مین گُوپ امیر گُوت بی شَرف و بی ناموس وا زن مَه چُوری ؟ امیر هم و غیِض وَریسا و نُوم نَسَق گُوتَه وَش رَتَن و گیِژ یَک مَه زَرتَلاق بیم گُوتم هیسَه مردم دَ حُونه دَران دِینَنمُو هر چی و سهراب لالکیسَم وَلَش نکرد تا جا داشت خُو امیر زَه دَ مَل و مرگ وَنَش پُر گُوپَش خِی کرد دَسَم گَرَت و تُون بُردَم وِیر مال ، گوت تو ویچَه مَنی چِی کردیَه سی هِه و دُم شَر گَردی ؟ گُوتم هاستَم رُوم تا مدرسه رَقیفُونَم بَینَم نُونیسم پَتَم بُوَه و اِی ولگرد ، اُوماییم و حُونه گَری نَشیسیم ییلا بیم رَتیم سوار مُوشی بیم اُوفتاییم و رَه ویلا شهر ، قِه رَه وَش گُوتم تو گُوتی دیر یام چطور اِیقَه زِی اُومُویی ؟ گوت طاقتم سیت نگَرت اگر دلَت نی تا دُواره رُوم ، خَنیسَم گوتم نَه تُوبه دِ تَنیا نیلَم مَه هم طاقتم سیت نگَرت گوتم کی بیُویی ، هر چی بی رَسیم حُونه داش اُوما وا رَمُو دَس کرد د مَلَم گُوت خُوش اُومُویی طاقتمُو سیت نَگرَت چَمدُو بُردم نیام د اَتاقم اُومام و هار نَشیسیم و دَمتقَه کرده ، دا سهراب دَ حال حُونمُو پُرسی مه هم سیش گُوتم ، چَن روز رَت تا یِه روز سهراب وَم گوت چَنُو سَرم شلوغ بی هِه و ماه عسل هم نَرَتیم ، گُوتم ماه عسل چِینَه ؟ گُوت چَن روز بعد دُوات عروس و دُوما و تَنیُویی رُون و شهری چَن روز مُونَن خُو گَردَن و یان  ، گُوتَم تا اِیسَه چَنی چِی نَشنَفتمَه د آبادیمُو هم تا اِیسَه کسی نَرَتَه ، گوت دیچَه شهر گَپیَه بیشتر مردم دِی رَسمیا دارن تو هم ییلا با تا صُو رَییم ، گُوت دَلتَه کجا رییم ؟ ✍ #عباس ( اریا ) هنی هم دش منه ..... 🩵@gisvane_abi🩵

🎤#شعر_لکی تو بوش عه کوم ولاتی عه خریوه که ویره مه یهاتی عه خریوه هزاران پیچ و تاو دیری ارینم اسیر ریه پاتی عه خریوه ایسه بی مه شوول ها روژرا کی شو روژ انگلاتی عه خریوه تو که دو چملت پر عه فریوه مزونم که نهاتی عه خریوه خیاله تو وَ روی شیشه مکیشم سی و تاریک و ماتی عه خریوه مه نقا نق پِرم عه بیقراری ارا بی دسلاتی عه خریوه ✍#نگار_حسنوند #ترجمه: #ذبیح‌اله_شعبان

تو بگو از کدوم سرزمینی ای غریبه که به سوی من اومده این غریبه هزاران پیچ و تاب(نقشه) داری برام پایت اسیر راه است ای غریبه حالا بدون من شبهارو صبح کنی شب و روز معطلی ای غریبه تو که دو چشمت پر از فریبه میدونم که دردسری هستی ای غریبه خیال تو را روی شیشه میکشم سیاه و تاریک و مات هستی ای غریبه من لبالب پر از بیقراری هستم چرا بی هنر هستی ای غریبه #گیسوان_آبی مصرع چهارم ،،نهات ،،به معنی نیامدن نیست ،،اون نهات هست که میگن نهات گرفتت!

🩵@gisvane_abi🩵

🌱#شعر_لکی بارَ مَهَم اَژی گُلَه، مِلکِه خَریو ئَه جا نِماو زئمِ دَمِم کِپا بیه، هُم زوونی پیا نِماو چوی کُتَلِه سُوتی وَرآو، حالی‌اِم ای نُوم دلا  پِشتَه مِنا نِمِه کسی، دار کُلور ئَه سا نِماو کوره بیه گِرِه خیال، اَر بن گیسل دُرِت شونه و بی خودی نَکیش، ای گِرئَه دی آ نِماو طِلفِ یتیمِ خاطرم، چیمَری آچِرین تُونه خیضه مِهِه چَمِ مَسِت، بِرمَلِت ای یَکا نماو خال لوئت دونِ درو، چویچونی و دلم وِتی ژیرِ هَفی هَسل نیه، توی تِلَکه دَوا نِماو بی کِش و بور بکش چِمِت، چیمِ رنگینِه بی خَمِت تا گه دَمِت قصه بِهِه، هوفَلَه کدخدا نِماو سعدی اَرا هُونه وِتی، خاص و گَن ای یِه گوهرن چوی مِه اَرا اخنگه هَس، چوی تو اَرا پیا نِماو؟! #ترجمه: #ذبیح‌اله_شعبان ✍#دکتر_محمدتقی_عزیزیان

کوچ میکنم از این قسمت ، دیار غربت که جا (و محل زندگی)نمیشه زخم دهانم مخفی شده ، هم زبانی پیدا نمیشه مثل کنده سوخته در داخل آب، خالی ام از داخل دل کسی پشت به پشت من در نمیاد، درخت کلور واسه سایه خوب نیست گره خیال کوره شده ، در ته گیسوان بلندت بیخودی شانه نکش به موهایت ، این گره دیگه باز نمیشه طفل یتیم خاطرم ، منتظر اومدن توست غیظ میکنه به چشم مستت، ابرهات از هم باز نمیشه خال لبت یه دروغ ، بهو زننده ای به دلم گفته زهر افعی که عسل نیست، تیهو دلیل درمان نمیشه(منظورشو نگرفتم) بدون سرو صدا چشمت را سرمه بکش، چشم زیبای بدون غمت تا که دهانت به حرف زدن باز بشه(چیزی بگی)، به ترس از کدخدا نمیشه سعدی چرا اینجور گفته، خوب و بد از یک گوهرند مثل من چرا انقد زیاد هست، مثل تو چرا پیدا نمیشه #گیسوان_آبی

 🩵@gisvane_abi🩵

صۉ بؤیه گؽسئلٛت ٱنڳؽر داسؽٕ هۋؽر ئه لاء پلئلٛ سَرَ مؽ شۉکر خودا اٛؽمرۊ هم زئنئؽمِݩ گه بۊشم: دۊست دؽرم...♡ #دت‌لک

صُبح شده موهایت انگور داده‌‌اند خورشید از لای خوشه‌ها سَر می‌زند شکر خدا امروز هم زنده‌‌ام که بگویم : دوستت دارم ...♡ #جلیل‌_صفربیگی

🩵@gisvane_abi🩵

💫دی یارمون هَر شو سیک نیر شو مونگ وِر بالوش سیف و ماچی وِه ارزِش تار تاریسه دِه بِهِشت.... #پوریاچگنی 💫قرارموݩ هر شۉ سؤؽک نؤیر شۉ مۉنگ پای آؤشت سؽف ۉ ماچی وه ٱرزش هؤیا دؽن ٱژ بِهِشت...... #دت‌لک

قـــرارمان هر شب کنج نور مهتاب پای آغوش سیب و بوسه ای به قیمت رانده شدن از بهشت... #مهنازنجفی

بی کِش ، بی کِشیم پُر دِه هویرات سیف🍎 سکوتم ، سکوتی پر از عطر سیب🍎 #شبخوش💫 ... 🩵@gisvane_abi🩵

🌱#متل_لری_مینجایی ::: سرگذشت شیرین :: قَل : هفتم سهراب گوت هر چَن  رَسمَه دخترو د کوچکی شِی کنَن ولی مَه کاری وا رَسم مردم نارَم هر مُوقَه که خوت قبول کردی تِه یَک خُوییم اِیسَه راحت سَر تخت بُوفت مه هم اِیلا تخت خُویم ، خُویسَم دیم دَنگ آیَم پشت دَر اوُما ، گوتم سهراب دَنگ آیم  دَ  پُشت دَر یا چِینی بیهَ ؟ رَت دَر واز کرد سِیل کرد که دا من و دا سهراب  و حالَه و دختر حالش پُشت دَر هیسُونی وَشُو گُوت ویچَه مَنی چی کنی ؟ داش وَش گُوت مَنی دَ رَسم و رَسُوماتیا خَوَر نُوری هیساییمَه تا دَسمال بیی وَمُو ، و داش گوت مَه خُوشَم وا ای رَسمیا نیا ریی بُوفتی ، حالَش گوت مَنی تو ها رَسم بَشکنی عَرضمُو بُوری اِیمُو تا دَسمال نُوریم ویِچَه نَروییِم ، اِیسَه که دِی فَک نکردَن اُوما وا مِی گُوت یَه دِ چه رَسم مَسخَریَه وَم گُوت سَنجاق سَر دُوری ؟ گوتم اَ سینتَه؟ گوت بیش وَم کار دارم ، سنجاق دَم وَش پارچه هم اُورد نُوک سنجاق زَه مین پاش اُوفتا وا خی مَه تا خِین پاشَه دیِم زَرتَلاق بیم ، سهراب پارچَه نیا و رِی زَخم خِینیِش کرد رَت دَش و داش وا خوشحالی و کَل کَل ریزُونی رتَن و هار ، و سهراب گُوتم سی چَنی کردی ؟ گوت یَه دِ رَسم شَریَه باید نَشُو بیش مَه خُو  ۱۳   سالم بی  اَصَل نُونیسَم چی گُوت کسی هم چی یادم نَیی اُو شُو هر چی بی گذشت تا شوُصُو اَناشتا خُویی سیمُو اُوردن حَردیم سهراب وَم گُوت ای اتاق حَمُوم و دَسشُویی داره هِه دیچَه مُولُو بکُو ییلا با سی خُوت بیا و ها بَنچی ، بَلُوجیم اُوما دَ آبادی خُومُو تاکَه حُونِه حَموم داشتن و گُوشِه حیات بی اِی د مین اَتاقش همه چی داشت  ، سهراب رَت و دَر مه هم رتَم  حَموم خُویی بی  مُولُو کردم پَرتال خُویی  پُوشیم رَتم مین هال  دام و دا سهراب ماچَم کردن گُوتن خُوش اُومُویی   ولی حاله و دختر حاله سهراب  و ریشخَن سیلَیم کردن هه سلامی کردن ، حالَش  وَم گُوت چه شانس خُویی دُوری ای همه دختر سواد دار خُو و دُور سهراب بی دَشُو نَهاست اُوما د آبادی دختر بیسوادی هاست ، دا سهراب گوت بَوییم د قشنگی و خُویی صد دی دختریا با سواد یَرزَه امید و خدا سهراب قول وَش دَیَه که بَنیش د مدرسه تا دانشگاه دَرس بُونَه ، دختر خُوَورش گوت تا ایِی  درس بُونه رُوه و دانشگاه سهراب پِیر بُوهَ اَنی که وا یک زَنیی بکنن ؟ ای باید چی مَه دَ حُونه بُووه و دانشگاه رَتُوه ، دا سهراب گوت دخترم چَنُو زَرنگَه دانشگاه هم رُوه بُوَه و دکتری ، دا و دختر لُوخَنَه زَن که سهراب اُوما دِ قصه نکردن  ، بعدظُور  بَرارم اُوما و دُم دام بُردش و حُونه ، هر چی بی تا ۱۰ روز حاله و دختر حالش د حونشُو بین هِه تا اُومام و تیشُو قصه گَنی  گوُتَن  حالم و یَک زَن دِ رَتَن و شهر خُوشُو دَشُو فَک بییم ، هُوز حالش رتَن و شهر خُوشُو سهراب وَم گُوت چَن روز ها رُوم و آلمان کار دارم اگر دیچَه راحت نِیسی بیا تا بُورمَت و حُونتُو تا مَه یام سیت ، گوتم دیچَه خُوه ولی دلَم ها رُوم و حُونه خُومُو تِه دام تا خُوت یُویی ، ییلا بییم قَری پَرتال نیام دَ چَمَدونی دَ حُونَشُو خدافظی کردیم رتیم سوار موشینش بییم رتیم خیابُو قَری چی سی حُونَمُو خَریی اُوفتاییم وَ رَه دو ساعت دَ رَه بییم تا رَسیم و دَر حُونَه خُومُو پیا بییم دَر زَم گَری وَش رَت دام اُوما دَر واز کرد وا هَلَه هَلَه خُوش اُومایی بُردمُو و حُونه ، اِیسَه که چَشَش و چَمدُو حَرد سَگَرمَش رَت د یَک گُوت اگر اُوماییَه سَر بَزنی ای چَمدون گَپ سی وا خُوتُو اُوردیَه ؟ سهراب گوت چَن روز ها رُوم تا جایی شیرین ها تِه شَمُو و اَمُونَت تا یام ، خدافظی کرد و رَت مَه هم وا دام اُوماییم و حُونه ، دام  قُرینجِه دَم گَرَت گُوت دختر ای همه پَرتال اُوردیَه یَه حَتمی کاری کردیَه اُوردتَه دِ نیا سیت بُو بَنیم هم چی کردیَه ؟ گوتم مَنی دَلت نی اُومامَه کاشکا هِه دَ حُونه خُوم بَویمِه گُوتم دَلَم سی دام تَنگ بیَه اُومام ، گوت دختر سی چَنی قصه کنی مَه چطور دَلم نی بِیُویی گُوتم هِه دِی اول  قَر نَکنی عَرضمُو تِه قُوم و هُومسا بُوری که همه ها عَرقُو کَنن که چَنی دُوما خُو و پیلداری گیِرمُو اُومایَه ، گوتم نه خیالت راحت جام خُوَه قَر هم نکَنم ، رَتم مین اتاق خُوم پَرتال چیام نیام دَ کُمد اُومام مین هال نَشیسَم و دَمتقَه کرده وا دام  تا اِیوارَه بَراریام دَ سَر کار اُومان سلام و علیکی وَشُو کردم  احمد گوت اَنی کُر دُوما ها کجا ؟ گوتم چَن روز کار داشت رَت و آلمان مَه هم اُومام ویچَه ، گوت هِه نِیشت یِه مَه د دُوات رُوَه آزِه هیشتَت و رَت ؟ گوتم هِه چَن روزَه هم یا ویچَه بَرَم  . ✍ #عباس ( اریا ) هنی هم دش منه ..... 🩵@gisvane_abi🩵

مازندرانی ها یه ضرب المثل دارند که مادرم همیشه وقت نصیحت کردن اینو به من و خواهرهام می گفت

دتر شی خنه ، آهن مرجی وونه

یعنی دخترم ، اگر از آهن و فولاد هم باشی وقتی ازدواج کردی و  خونه شوهر رفتی تبدیل به عدس نرم و پخته میشی کنایه از سختی های زندگی ، مادر شدن ، صبوری و از خود گذشتگی و مهربانی و نرم شدن است یعنی قرار نیست با ازدواج کردن دنبال اسب سفید خوشبختی بگردی زندگی سراسر ماجراست و این قدرت یک زن هست که باید خانه و خانواده را آرام نگه دارد ، رنگ و بو ببخشد مهربانی کند و در مقابل چالش ها مانند روباهی زیرک و آهویی مهربان و زیبا آهسته آهسته مزه شیرین زندگی را به یک مرد بچشاند... هنوزم وقتی به چالشی در زندگی بر خورد می کنم یاد همین جمله مادرم می افتم دتر شی خنه ، آهن مرجی وونه ... زنی که با چند ساعت یا چند روز نبودنش در خانه 🏠  همه دلتنگ  یک ملکه زیبا و مهربان  شوند که بدون وجودش خانه سرد و بی روح است ✍معلمی در شالیزار ( #شیوار) ضرب المثل مشابه‌ش دوستان بگید 🩵@gisvane_abi🩵

🌱#شعر_مینجایی مَر تو بیای که ای دل بئیره شور و حالی دَسِ تو سیو سٌرخی بونه دِه آو زلالی #امیررحمان_خسروی

مگر تو بیایی که این دل شور عشق تازه ای بگیرد دست تو سیب سرخی🍎 در آب زلالی بندازد

🩵@gisvane_abi🩵

اؽ سئلٛلتوݩ پِرٕ خاؤ! سؽف آؤردم، سؽفٕ سۏرٕ هؤیر..!🕊🍎 #دت‌لک

ای سبدهاتان پرِ خواب! سیب آوردم؛ سیبِ سرخِ خورشید.! 🕊🍎

اؽمرۊژ وه زۊن هؤیر سلام🕊☀️ امروز به زبان خورشید سلام 🕊☀️ 🩵@gisvane_abi🩵

شوئلٛ، یؤاش مَه‌گرؽوم گه هاتؽئر کم باۉ دژؽنم تاؤ ۉ ستارءَ مَچۊ ولٛی شۉ خم سر نِما...🕊💫 #دت‌لک مه شوویا بیکِش و یددآش گریوم گاسی تیکِلِئ دردم پُور بئنیه تآوو رووه ایمدال، شو،پژاره پِئ ناره..🕊💫 #پاسارگاد

شبان، آهسـته می گریـم که شـاید کم شــود دردم تحمــل می‌رود امــا شب غـــم سـر نمــی‌آیـد... #مهدی‌اخوان‌ثالث

#شۉتوݩ_بؽ‌پژاره✨ 🩵@gisvane_abi🩵

🌱#متل_لری_مینجایی ::: سرگذشت شیرین :: قَل : شیشم سیل ای حیاط گَپ پُر گُل و درخت کردم هیگات بهشت بی وَم گُوت یاییم ویچَه زَنیی کنیم ها و دلَت ؟ گوتم هه گات بهشته چه فایده دَ حُونمُو دیر بُوَم طاقتَم سیشُو نیرَه ، گوت همَش دُو ساعته یا اُونُو یان سَر زَنَن یا اِیمُو رُوییم  دِ غصه ناره ، رَتیم وا مین حُونه قشنگ هِیگات کاخی بی داش اُوما وا رَمُو گوت خُوش اُومایی عزیزیا دَلم ماچَم کرد رتیم وا می نَشیسیم مین هال  ، گَری دَمتقَه کردیم مُوقِه نهار آشپز داشتن نَهار خُویی نیا سَر میز  حَردیم دا سهراب که نسرین نوُمش بی  گُوت فَرَه گَشتیَه رُو و اتاق سهراب کمی بُوفت شَکَتیت دَرا ، عیِوَم اُوما گُوتم نه شَکَت نیسَم هِه نَنچینَم ویچَه  ، سهراب گُوت و دام دَرو دیِی و مَه که نُوَه دَرو بییِ  د خیابو هِه چَشَت دَ خُو بی وَری تا رَییم بُوفت ، هر چی بی وریسام واش رتَم و اَتاقش فَره اتاق قشنگی بی گُوت رُو سَر تخت بُوفت خُوم یام بیارَت کنم تا رییم ، خُوش رَت و دَر بَستَش  مَه هم رَتم سَر تخت نَرم  چَنُو شَکَت بییم تا سَر نیام و سَر بالَشت خُووَم بُرد ، یِه مَنت خُویسَم وَریسام دَس و رِیی شُشتَم رَتم و هار همه مین هال نَشیسَه بین سلامی کردم  نَشیسَم تیشُو چُویی و شیرینی حَردیم کم کم بی و بعدظُور رَتیم لباس عروس گَرتیم هِه دُوچَه سوار بییم رتیم و آبادی خُومُو دَر مال پیا بییم دَر زَم دام اُوما وازش کرد هر چی و سهراب گوت بیا حُونه گوت ممنون دیرَه باید روم کار دارم خدافظی کرد و رَت مَه هم اُومام و حُونه ، خلاصه کَلُوم  چَن  مَه رَت کلاس هفتم گرَتم مدرسه تعطیل بی عقد و دَستگیروُنی دَ حُونه خُومُو گَرَتیم  بُووه سهراب گُوت دُوات  بَریم د حیاط حُونه خُوم گَپَه گیرِیم  ، دِ هاستیم رییم سوار موشین عروس باییم بُوفتیم و رَه  رِییم و شهر  دخترون فامیل اُومان دَس کردن د مَلَم قیَم مارَکی کردن تا دختر حالَم خُوور امیر که شِی وَش نکردم اُوما دَس کرد مَلَم گوت مارَک با یِه قاقَذی نیا مین لباس عروسم گوت سِیلی دی قاقَذ بکُو ، رَتیم سوار موشی بییم اُوفتاییم و رَه ویلا شهر ، دو ساعت دَ رَه بییم تا رَسیم و حُونه بُووه سهراب رتیم مین حیاط گَپ چراغ رُونیش کردنی فَره قشنگ بی مِیشی مین رَم کُشتن وا کَل کَل رِیزُونی رَتیم مین حُونه نَشیسیم  ، گَری وَش رَت نسرین دا سهراب اُوما وَم گوت آرایشگر اُوردمَه بیا رییم د اتاق سهراب آرایشت بکنَه ، رتیم بالا آرایشگر هم اُوما دَس و کار آرایش بی همه رَتَن و دَر هِه من و زن آرایشگر د اتاق بییم گوت کَرَم خدا چَنُو قشنگی اَصَل آرایش نَهُویی هِه کمی بَن وَن و رِییم چَنُو درد کَرد اُو د تِییَم دَروما گوت سهراب فَره کُر خُویَه دخترون فامیل هِه و دُورش بین سیلشُو نکرد تا اُوما گُلی چی تو پیا کرد ، گوت حُونه حالش هان د شهری تَر دختری داره فَره و دُور سهراب بی تا بَهاش ولی خُوشَش واش نُوما اِیسَه وا داش اُومایَه و دُوات وِیرَت و خُوت با چی وَت نین یا قصه گَنی وَت نکنَن ، نُوم نَشُونیشُو وَم گُوت که اگر رَتَم و دَر بَشناسَمشُو  ، هر چی بی آرایش تَمُوم بی پَرتال پوُشیم رَت و دَر وا سهراب و داش اُوما مین اتاق گُوت بَویت خُوش هِه گات گُلی بی مَه هِه کمی رَنگ زَم وَش بیایی بُوریش ، اِیسَه که سیلَم کردن اِیقَه قشنگ بیمی گُوپشُو واق مَن ، نسرین کیف پیلَش واز کرد یِه مَنَت پیل دَ و آرایشگر گوت دست درد نکنه فَرَه کارت خُوَه پیل گَرت تشکر کرد و رَت ، سهراب هم دَسَم گَرت بُردم و دَر مین حیاط که ساز و دهل و دَ باختَه بین رتیم نَشیسیم سَر صندلی ، کم کم مراسم هدیه هم رَسی طلا و پیل  فَریی دَن وَم اِیمُو دِ رتیم بالا مِیمُونیا هم دَ حیاط گَپ شُوم دَن وَشُو کم کم دُوات تَموم بی رَتَن ، رتیم مین حُونه چَن زن و دختر نَشیسَه بی و نُوم نَشُونی که آرایشگر دَ وَم حالَه و دختر حالِه سهراب دییم سلام وَشُو کردم سلام سَردی کردن زَیم و قیشُو وا سهراب رتیم و اتاق خُومُو ، سهراب وم گوت پرتال آلَشت کُو راحت با مَه ها روم مین هال ، او رَت و دَر مَه هم و گیِژ آلَشت پُرتال عروس بییم که دَسَم حَرد و قاقَذی اوُسه اُوفتا و وِیرَم که  دختر حالَم دَش وَم ،  چَنُو شَکَت بییم سیلَش نکردم گُوتم هیسهَ سهراب یا وا مِی دینم قِیَه گیِرَم  وَنمَش د آشغالدُونی پَرتال آلَشت کردم نَشییم سَر تخت ، سهراب هم اُوما شُوم سیمُو اُوردن حَردیم ، گوت هر چَن  رَسمَه دخترو دَ کوچکی شِی کنَن ولی مَه کاری وا رَسم مردم نارَم هر مُوقَه که خوت قبول کردی تِه یَک خُوییم اِیسَه راحت سَر تخت بُوفت مه هم اِیلا تخت خُویم  . ✍ #عباس ( اریا ) هنی دش منه ..... 🩵@gisvane_abi🩵

هر شؤ دلم سی دلِ تو دلِن وِه دریا میزنه جو دِ خیالِ چَشِ تو وِه دَشد ئوصئرا میزنه پا د رکاوِ اسبِ دل قیقاچ مونه دِ عشقِ تو وا گِنجِلَک شادی کِنو ، سؤزئو تیلِن پا میزنه دس ئو سر ئو پا همه شو لَرزِم لرزو دارَن چِنو بیتِ رنگینِ بَرزِ تو شونی وِه شو ها میزنه هر کس وِه یِه رِنی دلِن گِئری زییِه وِه زلفِ تو تَک وا نوآ ، داره دِلم وِه تِئ دِلِت جا میزنه بیته وه یوسف ئو دِلِم هی چی ذِلیخو هَلگَه هَلّگ کیچَه وِه کیچه کَل وِه کَل چِنگِر وِه مییا میزنه چی ئورِ کِپِ زِمِسو جِهونِن گِرِتی دِ وَر آسِمونِ ئی دلِ مِه بیخود دس ئو پا میزنه تو سَر وِه بالایی هَنی زَهلَم مئرَه سیلِت بَکم ئی لیسگِ اَفتاوِ چَشِت آخِر وِه تییا میزنه میحا دلِ دردو خومن سر بؤئِرم دِ پای تو دونم موئی وا خُت اُفِی مِنِن وِه دسْ شا میزنه ✍#جهانشاد 🌱#ترجمه : #حمیدرضا_ماسوری(#پاسارگاد)

هرشب دلم برای،یدست اوردنت دل را به دریا می زند(ریسک میکند‌) جان و توان در رویای دیدارت به دشت و،صحرا روانه میشود دل پا را به امید وصالت بر اسب خیال در رکابش می اندازد وبازی کنان و شتابان به تمنای تو می تازد با پریددن به بالا و پایین و شادی‌کنان رنگین کمان را به تاخت میپیماید دست و سر وپا هر شبرقصو پایکوبی و لرزاندن بدن به رقص دارند انچنان که شعر و بیت زیبا و خوش اب و رنگ قد و بالای تو دارد شانه به شانه می زند ومیرقصد هر کس به نوعی و شیوه و رنگی لحظه ای و دمی دل خود را به گیسوانت میبندد و گره میزند میل به جلو امدن و در کنارت ایستادن دارد و،وقتی دلم به دلت میرسد کم می اورد و تفره می رود و جا میزند،و یکه میخورد( خود را کوچک می بیند و در حد تو نمی بیند) تو به مانند یوسف زیبا( دست نیافتنی و رام نشدنی) و دلم مثل زلیخا به تمنای تو،دوان دوان کوچه به کوچه و ویرانه به ویرانه( کمینگاه به کمینگاه)چنگ به گیسوانش میزند( موی میکند،یا خود را می ارایدو تیمار میکند) مانند،ابر غلیظ زمستان که همه جا را پوشانده،جهان( دنیا) را در بر( آغوش) کشیده و اسمان دل من بیخود و نا امیدانه تلاش،میکند و دست و پا میزند(که رها شود) تو مغروری و سر به بالا راه میروی( به من نگاه نمیکنی و به حساب نمی اوری) و من میتر سم نگاهت کنم نور و اشعه افتاب چشمانت( اتش و،برق و گرمای چشمانت) عاقبت به چشمانم می افتد(،نگاهم به نگاهت گره میخورد) میخواهم دل شر به پا کن و شرورم را قربانی کنم( سر ببرم) به پای تو میدانم با خودت میگویی آخیش(احساس ارامش و راحتی) من را هم تراز و هم ردیف شاه و،بزرگ می پندارد #گیسوان_آبی

🩵@gisvane_abi🩵