‌‍‍‌ ‌ ٬هـارم‍ـونےِ کلاس‍ـی‍ـك٬

I lost my smile again, but it's ok

از اونجـایی نزدیك به عید هستش، اهـالی دهکده قصد سفـر دارند.

بر روی صندلی چرمی تکیه زده‌ام، هوا گرم است ولی سرد هم هست. بخاری کنارم است ولی خاموش است، همانند حضور تو برای من. هستی ولی نیستی... آه،بگذریم چه چیزی را به چه کسی دارم ‌می‌گویم! مگر ارزش هم دارد؟! مهم نیست. داشتم می‌گفتم...آری... در حالی کع یک پایم را بر روی پای دیگه‌ام انداخته‌ام و تکانش می‌دهم برایت می‌نویسم. می‌نویسم که بندای، که دوستت دارم، شاهزاده کوچک‌ قلب سنگ شده‌ام. -طوفان؛