Babylon,𝗻𝗼𝘁 like before

سپندارمذگان؛ روز زمین، روز عشق، ؛ روز زنِ ایران‌زمین. روزی برای یادآوریِ مهر، برای بوسه زدن بر دست‌هایی که بی‌صدا قوی موندن، برای چشم‌هایی که اشک ریختن اما خاموش نشدن. یادآوریِ ایستادگیِ زنانی‌ست که در این سرزمین، با همه‌ی سختی‌ها، با همه‌ی زخم‌ها، باز هم ایستادن. به یاد آن‌هایی که دیگر کنار ما نیستند، به یاد زنانی که برای نفس کشیدنِ آزادتر، برای حقِ بودن، برای ساده‌ترین حقوق انسانی‌شان ایستادند و دیگر در میان ما نیستند. نام‌شان شاید در کوچه‌ها آرام گرفته باشد، اما صدایشان هنوز در قلب این سرزمین می‌تبد. به احترام تمام دخترانی که زیر بار فشار، تبعیض و ترس بزرگ شدند اما هنوز رویا دیدن را کنار نگذاشتند. سپندارمذگان مبارک؛ به عشق‌هایی که برای آزادی معنا پیدا کردند، به زنانی که هنوز می‌درخشند، و به فردایی که یاد رفتگانش را فراموش نخواهد کرد و سهمِ آزادی و نور آرامشِ بیشتری خواهد داشت. 🤍

کاش منم "فرزند ایران و جان فدای میهن" میشدم.

چیزی برای گفتن نیست تصویر گویای همه چیزه @FuckkTweet

در شاهنامه فردوسی ، سیمرغ به زال سه پَر داد و گفت هر وقت درماندی بسوزان و آرزو کن ، پَر اول سوخت ، آرزو برآورده شد ؛ رستم به دنیا آمد. پَر دوم سوخت ، آرزو برآورده شد ؛ رستم زنده ماند. اما پَر سوم هرگز استفاده نشد. فردوسی پَر سوم را برای آیندگان نگه داشت. برای روزی که پَر سوم برای ایران بسوزد.

جاوید نام خدیجه علیپور در حالی پیکرشو پیدا کردن که یه برگه که وصیت نامش بوده همراهش بود : من یه ایرانی کارگر زاده هستم و اگه امروز توی خیابونم تنها دلیلش تو مسئولی هستی که به درد من میخندی امروز ما ایرانیان ، جان بر کف در خیابان هستیم تا حق مان را بگیریم ، ما نه تروریسم ، نه اغتشاشگر و نه بیگانه ایم با افتخار یه کارگر زاده‌ی با شرف معترض هستیم و آمده ایم تا حق کشورمان رو از آقازاده ها بگیریم ؛ در خیابان ها میمانیم و یکصدا فریاد میزنیم ایرانی هستیم ، ما ریشه در این خاک داریم و میمانیم و میجنگیم.

@PeoplleNews

به کسی بگو Bro که بعد پنج سال سرِ یه دوماهه نگه Boro

هر روز و با هر پیامی که منتشر می‌کنم، انتظار هجوم دردی را دارم که قابل بیان نیست. وقتی می‌گویم، عقل حکم می‌کند برخی لوازم ضروری را تهیه کنید (مانند غذای خشک و آب)، انبوهی از پیام‌ها می‌آید که در خرج یک روز هم مانده‌ایم، چطور برای دو هفته ذخیره کنیم. وقتی از وضعیت زندان‌ها، بازداشت‌ها و مجروحان می‌نویسم، موج دیگری از پیام‌ها می‌آید که می‌گویند آمریکا زودتر حمله کند، حتی اگر اولین موشک به ما بخورد هم مشکلی نیست. دیروز شخصی نوشته بود از کودک نوزادش دزدی شده، گفتم چطور ممکن است؛ نوشت: “کد ملی نوزادم را فهمیدند، به اسم او سهمیه‌ی شیرخشک گرفتند و اکنون ما ماندیم و دست خالی.” این چه فقر سیستماتیکی است که بر مردم اجرا شده، چه وضعیت بلاتکلیف و چه فشار روانی است که نوزاد و بالغ نمی‌شناسد. قشر متوسط را بردند زیر خط فقر که از ثروت ملی و جیب مردم، برای لبنانی‌ها خانه بسازند و ضیافت شام رمضان را در عراق خیرات کنند، حماس و حشدالشعبی را تجهیز کنند و موشک بسازند برای رویای یک رکعت نماز ظهر در قدس. حق ما مردم ایران، این نیست… مردمی که در اوج فشارها، باز هم عزت نفسشان تبدیل می‌شود به برنج‌هایی که در آبدانان به هوا پرت شد، تا مبادا بعداً انگ غارت از سر فقر به آن‌ها بزنند. @iliaen

همیشه فکر میکردم تو این سن برام ریدن. الان فهمیدم که واقعا ریدن.

بعضی تایم ها تو روز هام هست .. انگار زمان متوقف شده .. نه کسی بهم پیام میده .. نه با کسی حرف میزنم .. نه تو چنل رفیقام خبریه .. نه تو واقعیت یکی کنارمه .. جوری نیستن که انگار وجود نداشتن !

Tonight is the night I die !

در حالی این پست رو فوروارد کردم که بعد از گذشت چهل روز وحید آنلاین هنوز داره عکس‌ جاوید‌ نام‌هایی رو می‌ذاره که “ هنوز “ اسم‌هاشون به گوشمون نخورده، جوون‌هایی که با گذشت زمان هنوز داغ ناکام شدنشون روی دلمون تازه‌ست و همیشه تازه می‌مونه. خامنه‌ای ضحاک مرگ از هرچیزی بهت نزدیک‌تره “ قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان “

اسامی بازداشتی‌های روزهای گذشته آبدانان و ایلام.

امین فرج‌‌الهی ۲۷ بهمن. سعید یاری ۲۸ بهمن. بهزاد اکبری ۳۵ ساله، ۲۸ بهمن. ابوالفضل دربندی ۲۰ ساله، ۲۸ بهمن. حسین بهنامه ۲۷ ساله، ۲۸ بهمن. سعید نادی ۳۵ ساله، ۲۸ بهمن. محمد امین نظری ۲۸ بهمن. یوسف خطاوی ۳۴ ساله، ۲۸ بهمن. سیروس قبادی ۲۲ ساله، ۲۷ بهمن. پوریت سلطانیان ۲۲ ساله، ۲۸ بهمن. بهزاد سفیدخانی ۲۹ دی ماه. مهدی شیخی ۱۷ ساله، ۲۷ بهمن. حسن مرادیان ۲۶ بهمن. ابوالفضل رشیدی ۲۰ ساله، ۲۶ بهمن. مهدی نامی‌زاده ۱۹ بهمن.