en
Feedback
آثار زیرپوستی

آثار زیرپوستی

Closed channel

He/him Hello the Museum speaks Have you ever seen a crow that looks like a writing desk?‌ اقا کلاغه حرفاتونو به دستم میرسونه http://t.me/HidenChat_Bot?start=7276933252 @Mikkels0nbot کاتارسیس : @poplein90 (@durov)

Show more
430
Subscribers
No data24 hours
-127 days
-4030 days
Posts Archive
5 deleted accounts has been removed from this group 🚫👻 🤖 Prevent spam bot using @GateShieldBot

دارم قهقهه میزنم جدی جدی از اونور دارید میاید اینور.

sticker.webp0.27 KB

انگار هرکاری کنم اینجا از دست نمیره

چرا داریم اینور زیاد میشیم-

چون چ چسبیده به را‌ هاهاهاهاهاها چقدر بانمکم

سوال خوبیه

چرا آنتونی.😭

قراره آثار زیرپوستی رو درون یک چمدون بذارم و زیر یک درخت گیلاس چال کنم، یعنی دیگه اینجا فعالیتی نخواهد داشت و صرفا یک یادگاری کوچولو از سال‌های ۱۶ تا ۱۸ سالگیم باقی میمونه، تمام خاطرات و نوشته‌هاش + چیزهایی که در این سال‌ها یاد گرفتم. برای همین قراره همرو ریمو کنم عزیزانم که فقط اکانت خودم باشه. اگر دوست داشتید همچنان همراهیم کنید من توی کلیسای سنت پترزبورگم‌ و خوشحال میشم ببینمتون، یک شروع دوباره برای من و تغییراتی هست که در این چند وقت پیدا کردم: https://t.me/UnhommeenFrance

j'ai eu une conversation

sticker.webp0.37 KB

سلام بچه‌ها ظهرتون بخیر

1 deleted accounts has been removed from this group 🚫👻 🤖 Prevent spam bot using @GateShieldBot

Repost from Joy and Sorrow
زیادی From رو دوست دارم. می‌ترسم تموم بشه و پایانش خوب نباشه.

وقتی از اعتراضات برگشت کاپشنش‌ رو دیدم، سوراخ سوراخ، ترکش‌ها همه‌جاشو پاره کرده بود، میگفت اگر به چشم خودم نمیدیدم که به پیشونی بچه‌ای در آغوش پدرش شلیک نمیکنن، هیچوقت این جهنم رو باور نمی‌کردم. به این فکر افتادم اگه بدنش هم مثل کاپشنش‌ سوراخ سوراخ میشد، اونوقت باز هم میتونستم زندگی کنم یا نه.

نمی‌توان درک کرد چگونه مردمان یک کشور انقدر رنج‌کشیده باقی‌بمانند و بازهم توان زندگی باشد، گویا تنها جانی که در بدن داریم به خاطر آنهایی است‌ که رفته‌اند، به خاطر بچگان هفت ساله و پیرمردان پنجاه ساله، به خاطر جوان‌هایی پرارزو‌ و نوجوان‌هایی پرآوازه، گویا هیچوقت نمی‌شود این حجم از رنج و مرگ را از یاد برد، چرا که در هر کوچه‌ای قدم برداری بوی خون مشامت را پر و صدای فریاد‌ها در گوشت می‌پیچند، چرا که این خیابان‌ها لایق لگد‌مال کردن نیستند، لایل بوسه‌ها و گل‌هایی جاودانه به همراه آغوش‌هایی خسته‌اند. باید درون این خیابان‌ها رقصید، بوسه زد و اشک ریخت. نه ان که راه رفت و لاستیک‌های ماشین را از رویش رد کرد. به من بگو مادر چگونه میتوان انقدر بچه را کشت و باز هم شب، با روح و وجدان راحت به خواب رفت؟ چگونه می‌توان شب‌ را صبح کرد و صبح را شب. چگونه می‌توان با تصویر لبخندهای از دست رفته، باز هم زندگی کرد؟

Zendebad (Long Live) Official Lyric Video https://youtube.com/watch?v=mwaBP5POsrk&si=faVVnEcrFl5eo0I0

Repost from randomly pam
And happy pride month to those who are no longer with us but will never be forgotten either
+5
And happy pride month to those who are no longer with us but will never be forgotten either