{واهِشت ءِ دِل نِبِشت}

حال ما خوب است اما…

ماتی زُبان❤️

​​Wahtsmusic | source

حتی نمیدونم دیگه چرا این چنلو نگه داشتم ؛ این روزا فکرای قشنگی نیست تو کلم

چگونه است که قلم به حال نیک می‌برید؟

جھَندُم ءَ من ءَ یَکین اِنت ؛ چی ءَ کہ آئی توک ءَ زِند گوازین آں. به جهنم معتقدم ؛ چون در آن زندگی می‌کنم. _سیلویا پلات

سُتکَگیں جنگل ءَ ھور کول ءَ مَہ دَے اِت. جنگل سوخته را وعده باران ندهید.

+☕️

Nicotine 😮‍💨

و درباره اینکه من در چه جهتی هستم و فازم با خودم مشخص نیست ؛ قبلا گفته بودم اول و ابتدا بلوچ بودم ،هستم و باقی می‌مانم. ولی اینکه چشم ببندم بر غم دیگران چشم ببندم به اندوه لاینتهی دیگران در شرف و وجدان من نیست ؛ چه در اون سمت ماجرا به غم من توجه شده باشه و چه نشده باشه و اگر این عقیده من باعث اذیت کسی هست هیچ اجباری به تحمل نیست فرای همه اعتقادات و باور ها همه ما انسانیم و با یک فطرت نخستین. آرزوی آزادی برای همه آزاده خواهان🤍

آسمان ، دنیا ، ھاوَند ،شپ ءُ تاکاں ھِچ نَہ گُشت اُف اے شَھر ءِ ھر لوگی ءَ ، ماتی گوں گریوَگ ءَ وَپت اَنت. آسمان ، هستی ، خدا ، شب و برگ‌ها چیزی نگفتند آه در هر خانه این شهر ، مادران با گریه می‌خفتند. _فریدون مشیری

زِر🩵

حس می‌کنم خیلی زودتر از موعود به اون دوره چهل سالگی مردا رسیدم.

گوں اینچو زیکیگ ءَ کہ مَنی اَندَر ءَ اِنت ؛ چتو نوکیں چیزے بِندات کَن آں؟ با این همه دیروز که در من است ؛ چطورچیز تازه‌ای را شروع کنم؟ _ لئونارد کوهن

بزان کِہ دُنیا ناکَسیں مَردُمانی دست ءَ اِنت ءُ نیکیں بھا ءِ گناہ ءَ مِر اَنت. بدان که دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت می‌میرند. _طومار شیخ شرزین

وَھدے کِہ مُرت آں ؛ مَنی ھاک ءُ پُراں کاگَدی ءِ تَل ءَ کَن اِت ؛ چَہ آئی سیگرٹے بَنائین اِت ءُ بہ دے اِت ھما مَردم ءَ کہ من ءَ دوستے داشت تاں بہ کَش ایت ؛ بَلکیں ھمائی سینگ ءَ پَدا سَبز بِہ باں. وقتی مردم ؛ خاکسترم را لای کاغذی کنید ؛ از آن سیگاری بسازید و به کسی که مرا دوست داشت بدهید تا بکشد ؛ شاید باز در سینه اش سبز شوم.

بَس کَبر کَن آں ءُ کَبر کن آں ءُ کَبر کَن آں ، شُتَگیں واھَگاں گوَستگیں روچانی پَد ءَ ، بَس وام کَن آں ءُ وام کَن آں ءُ وام کَن آں ، اُمیت ءَ چَہ وَتی باندات ءَ. هی دفن می‌کنم و دفن می‌کنم و دفن می‌کنم ، امید‌های رفته پی روزهای رفته را ، هی قرض می‌کنم و قرض می‌کنم و قرض می‌کنم ، از فردای خود امید.

اما به راستی اگر کلمات نبودند ، چه می‌شد؟!

آیانی پَھکیں جُھد مردم ءِ بے اوست کَنَگ چَہ “بود” اِنت. تمام تلاش آنها ناامید کردن آدم از “بودن” است. _آلبرکامو

یه اضطراب همیشگی همراهمه ؛ حتی توی آروم‌ترین لحظه‌های زندگیم که حتی نمیدونم از چیه.