qué será será

انقدر آدم میاد تو زندگیت و تو بهشون اعتماد می‌کنی که اعتماد نکردن رو یاد بگیری، انقد آدم میاد تو زندگیت و وقتتو می‌گیره که قدر وقتتو بدونی، انقدر انرژی واسه تغییر دادن آدما ازت می‌ره که یاد بگیری هیچوقت کسیو نمی‌تونی تغییر بدی، انقدر تجربه می‌کنی تا بفهمی تمام چیزی که از دنیا می‌خوای فقط توسط خودت به دست میاد نه شخص دیگه ای.

میرسه روزی که بالاخره میفهمی درو که کامل نبندی نمیدونی بادِ بعدی که بیاد میبندتش یا بازش میکنه، اینجوری این تو نیستی که تصمیم میگیری این میشه بلاتکلیف. پس این بمونه یادت که تو زندگیت همیشه یا برو بیرون یا بیا تو و بعدش درو محکم ببند‌.

می‌خواهم طوری زندگی کنم که از زندگی لذت ببرم. اگر در کنارش موفقیتی هم حاصل شد، چه بهتر. ولی اگر نشد، لااقل خوب زندگی کرده‌ام و همین کافی است. من موفقيت را به‌خودی‌خود هدف نمی‌دانم. خیلی از مردم این را نمی‌فهمند.

هم‌زمان که داری برای چیزهایی که می‌خوای تلاش می‌کنی، با هرچی که داری شاد باش.

بعضی چیزا واقعا سنگین‌تر از اونی‌ هستن که یه آدم بتونه تنهایی از پسشون بربیاد. یه‌سری دردا هستن که برای یه نفر زیادی عمیق ان آدم سعی می‌کنه مقاومت کنه، تظاهر می‌کنه قویه، ولی ته دلش می‌دونه که چقدر تحت فشاره

‏خاورمیانه را به تقلید چشمان شرقی تو ساخته‌اند؛ پر التهاب، اندوهگین، خسته و زیبا.

عاقبت لیلی ما، مثل گل های گلخونه تو قاب سرد شیشه ای، پژمرده و دلخونه حکایت عشق اونا مثل برف زمستونه اومدنش خیلی قشنگ، آب کردنش آسونه