VØɌŦɆX

نمیدانم غم و افسوس تا کجای درونم نفوذ کرد که ناخودآگاه به خود آمدم و دیدم هیچ جز تنهایی حال مرا خوب نکرد و در این تنهایی آرامشی در من رخنه کرد که گمان ندارم هیچکس و هیچ چیز آن را به من دهد. آری من آرامش را در تنهایی بودن خود یافتم. Kian

جنازه ات هنوز در سر من است برای همین گاه گاه از دماغم خون می‌آید...!

خیلی از نمیشه‌ها، نمیشه نیست؛ نمی‌خوامه.

وضعیت مغزم سر امتحان

من دیگه خسته شدم انقدر صبحا از خواب بیدار میشم میرم اینستا گریه میکنم اخر شبا گریه میکنم همش در حال گریه کردنم و چقدر از زنده بودنم حالم بهم میخوره واقعا یا خامنه ای بمیره یا من دیگه بسه جدی نمیتونم

فکر‌ می‌کردم تو این سن قراره شکفته بشم، شکافته شدم.

اصلاً یادم نمیاد قبلاً چجوری زندگی می‌کردم.

«واقعیت این است که آنچه بر خودم و ایرانِ من گذشته را نمی‌شود فراموش کنم. گذشتن از بعضی چیزها مثل این است که قلبت را با دست‌های خودت در بیاوری و آن را گوشه‌ای بگذاری تا بگندد.»

متاسفانه یا خوشبختانه من همه‌چیو یادم می‌مونه.

قدر اون یکباری که بدجور قلبت شکست رو بدون اگه الان از پس هرچیزی میتونی بر بیای صدقه سر اون اتفاقه.

معلومه که ازم متنفره. اولین دختری بودم که رید تو غرورش*

مدیون منید هاااا😔🙂‍↔️🙂‍↔️

واقعا فک میکنید چون باهاتون صحبت میکنم بهتون اهمیت میدم؟ جز سرگرمی هیچ چیز دیگه ای نمیتونین واسم باشین.

‏من دارم خیلی باهات راه میام که از چشمم نیفتی اما متاسفانه تو داری میدویی.