‌ ‌ ‌ ‌" ‌𝑂𝗆𝖾𝗋𝗍𝖺 ,

شاهکار

تیری خطا،گفته ها دروغین،تاریکی داستان . اما،نگاهش،همانند امواجِ سرابِ ارزوهایم است . انجا،بودن یا نبودن غم و دروغ هیچ اثری ندارد . آنجا که ابر در هم میکوبد از اقیانوس چشمانش با خود خواهد گفت..این کوچک ترین بزرگی اقیانوس هستی خواهد بود . انجا که خون از اسمان خواهد ریخت ، در انتظار او خواهم ماند . انجا که غیر ممکن ممکن خواهد شد و ادراک هم منطق را از دست خواهد داد . من ایستاده ام ،برای او . بیا در لا به لای حقیقت هم را پیدا کنیم ‌. مردم اینجا از حقیقت هراسانند .

نگاهش_برای وینسنتِ دنیایم ‌.

E ho cercato i tuoi baci tra i libri‌.

این پیام رو فور بزنین تا از چنلاتون لفت ندم چنل ریزش زیادی داشته باید یه پاکسازی انجام بدم .

نسبتام نیازی نیست

48h-

پرایوت ببینمتون ؟

فور کنید با توجه به وایبِ چنلتون حدس بزنم زندگی قبلی از بین ، شیطان ، روح گمشده ، فرشته ، انسان ، کدوم بودید

جوین بودنتون چک میشه ،الان میزارم

این پیامو فور کنید ببینم کیا اینجارو چک میکنن

ای کاش به من اجازه می‌دادی در خورشیدِ چشمانت گم شوم، بی‌آنکه نیازی به بازگشت و بازسازی مسیر داشته باشم. اما چرا زحل دیگری را بر من ترجیح دادی؟! مگر مدار من به گرد تو نمی‌چرخید؟! مگر حلقه‌های صبرم را به پای تو نریختم؟! من که کهکشانِ خودم را فدای سیاره‌ی تو کرده بودم، پس بگو، کجای آسمانِ دلم کم گذاشتم که نگاهت را به افق دیگری سوق دادی؟! من که شب‌های بی‌ستاره‌ات را با نور خودم روشن کردم، که مسیرت را هموار ساختم، که صبورانه در مدارِ تو چرخیدم. مگر، حلقه‌های صبرم را به دور تو نبافته بودم؟! مگر جاذبه‌ی بی‌پایانِ وجودم برای نگه‌داشتنت کافی نبود؟! من که شهاب‌های آرزویم را در آسمانِ تو سوزاندم، ستاره‌های امیدم را به نام تو آراستم. هر بار که چشمانت را می‌بستی، کهکشانم را فرو می‌ریختم تا رویاهای تو را بسازم. و من، بی‌آنکه بدانی وجودت را پرستیدم.

لطف داری

از بخش اول زیبایی متن مشخصه.

وایبش »

ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌- 💸 𝛅𝛐 𝚰 𝖺𝗆 𝗍𝗁𝖾 @.𝜈𝗂𝗅𝗅𝖺𝗂𝛈 ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ㅤ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

۴ نفر اینجا رو رند میکنن؟