•[ قفسه¹¹⁰ ]•

امید مردم ما نیست جز علی، احدی زمانه‌ بر سرِ جنگ است یاعلی مددی

«چرا پدرت همهٔ پسرانش را علی نامید؟»

«چون پدرم حسین، پدرش علی را خیلی دوست داشت.»

«ای یزید! به خاطر جنایتی که مرتکب شده‌ای، آماده خواری و پشیمانی در روز قیامت باش.»

يزيد را ميمونی بود كه آن را «#ابوقيس» ناميده بود. اين ميمون را هميشه در كنار خود می گذاشت و از زيادی كاسه‌ی شراب خود به او مي نوشانيد و می گفت اين ميمون يكی از پير مردان بنی اسرائيل است كه در اثر گناه مسخ شده است. اين ميمون را بر گرده خر ماده ای كه جهت مسابقه اسب دوانی تربيت شده بود سوار می‌كرد و همراه اسب ها به اسب دوانی و مسابقه می‌فرستاد. يك روز اين ميمون در مسابقه پيش افتاد، يزيد شاد شد و شعری در تشويق آن حيوان سرود. شگفت آورتر آن كه وقتی اين ميمون مُرد، #یزید_ملعون سخت افسرده شد و دستور داد مردار ميمون را كفن و دفن كنند و مردم شام برايش عزاداری نمايند.

📚پيشوای شهيدان، ص ۲۶۷

او شارب الخمر، قمار باز، میمون باز، ناکح با محارم، صاحب اشعار کفر آمیز و تارک الصلوة بود. مادر یزید میسون دختر بجدل کلبی است. او کسی است که غلام پدر خود را بر خود متمکّن ساخت و به یزید ملعون بارور شد. از همین جاست که طبق فرمایش ائمه علیهم السلام قاتل امام حسین علیه السلام ولد الزناست، که این کلام شامل شِمر، عُمَر سعد، ابن زیاد و غیر آنها نیز می شود. چنانچه دميری در حيات الحيوان و مسعودی در مروج الذهب نوشته اند او ميمون های زيادی داشت که لباس های حرير و زيبا بر آنها پوشانيده، طوق های طلا بر آنها نموده، سوار بر اسب ها می نمود، و همچنين سگ های بسياری طوق به گردن داشت که با دست خود آنها را شستشو می داد و سپس نيم خورده ی آنها را خودش می خورد و در اثر اعتياد به مشروبات الکلی مست و مخمور بود.