برف روی کاج ها🌲

The saviors.

در خاک خیس خورده تن من تک تک شاخه های هنر ریشه های عمیقی دارند.تار به تارِ تاروپودم را هنر شکل داده،گویی از ازل از مام هنر زاده شده باشم.من نخست هنر بوده ام سپس در یک کالبد شکل گرفته ام.در ابتدا نقاشی روی بوم بوده ام و سپس نقاش شده ام.قطعه ای در حال پخش بوده ام و بعد نوازنده،چکه ی جوهر بر روی کاغذ بوده ام و بعد نویسنده.یک روزی دوباره به همان چیزی که بودم برمیگردم.شعر میشوم و از غم شاعر بی‌خبرم.رقص میشوم روی سنگفرش خیابان ها و درد تن را به یاد ندارم.تابلوی فرش خاک خورده روی دیوار میشوم و از پینه دست های بافنده خبرم نیست.داستان در حال اجرا روی صحنه تئاتر میشوم و حالت نگاه تماشاگر ها را به خاطر ندارم.روزی دوباره هنر می‌شوم و از بار انسان بودن شانه خالی می‌کنم.

این چنلا برام مثل ارامش یک روز پاییزی و قهوه داغ هستن 🤎ྀིྀི ⋆☕︎ ˖ ꕤ࿔

❀ چنل های مورد علاقم ، عاشقشونم🫶🏻

اگه شرایطش رو داشتین به ایشون کمک کنید مهربونا=)🩵

من پاییزم رو با این چنل ها romanticize می کنم ༄˖°.🍂.ೃ࿔*:･

از اخبار چک کردن خسته شدم، این چنلارو چک می کنم 𓇢𓆸

ارامش میدن بهم با عکس ها و موزیک ها و وایبشون🧘🏻

awwww😭💘

‏در شاهنامه حضرت فردوسی: ‏سیمرغ به زال سه پر داد و به او گفت: هر وقت درماندی آن را بسوزان و آرزو کن! ‏پر اول سوخت، آرزو برآورده شد، رستم به دنیا آمد. ‏پر دوم سوخت، آرزو برآورده شد، رستم زنده ماند. ‏اما پر سوم هرگز استفاده نشد. ‏فردوسی پر سوم را برای آیندگان نگه داشت. ‏برای روزی که این پر برای ایران بسوزد: ‏«اگر خاک ایران بر افتد به دست، ‏هنوز آخرین پر سیمرغ هست»

تنها چیزی که به ادامه دادن سوقم میده دیدن روز آزادیه. میمونیم عزیز من،مگه راه دیگه ای هم داریم جز زنده موندن؟

ولی ما باید بمونیم کوکو باید بمونیم تا نابودی قاتل دوستامون رو ببینیم تا آرزوی دوستامون رو ببینیم که برآورده شده تا اون روز من با وجود نبود اون غریزه بازم ادامه میدم

:)

میل به بقا یه غریزه‌ست‌ توی وجود هر موجود زنده ای،جمهوری اسلامی غریزه‌م رو ازم گرفته.

علیرضا سپاهی برای اعدام دوباره به انفرادی فرستاده شده. ⛔️لیست توییت برای علیرضا سپاهی ⛔️لیست ریپلای برای علیرضا سپاهی ⛔️لیست کوئت برای علیرضا سپاهی

یادآر.

یه موضوعی که خیلی این روزا میبینم ازش استفاده میشه «انرژی زنانه» هست.میدونم شاید مخالف باشین ولی بنظر من،لفظ انرژی زنانه چیزی جز به بند کشیدن زن ها توی یه چارچوب مدرن نیست.این همون الگوی قدیمیِ کنترل و محدود کردن زن هستش،همون بازتولید کلیشه‌های جنسیتی.الگویی که توی کل طول تاریخ بوده و همواره هست، فقط هر بار با زبون مختلفی تحمیل میشه.یه لفظ زیبا و ظاهرا انتخاب محور توی گفتمان‌ های مدرن که اکثر انسان ها حتی متوجهش هم نمیشن دارن همون کلیشه‌های قدیمی رو، فقط با یه بسته‌بندی جدید به خوردشون میدن و ازش دفاع هم میکنن.جالبه.