شمارهٔ ۲۳

انقدری که این کتاب منو درگیر خودش کرده که حتی از خواب و استراحت و تفریحم می‏زنم که فقط به خوندن و نوشتن یادداشت‏هام بپردازم. ایده‏های بزرگی براش دارم که خب، زمان‏بره قطعا. مخصوصا حالا که دانشگاهم کم کم باز میشه. اما قول میدم ارزش صبر و داشته باشه🫶🏽

:)))

❤️‍🔥💣

یه کالبدم پر از خستگی و فقط همین.

زندگی رسم خوشایندی است. زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ، پرشی دارد اندازهٔ عشق. زندگی چیزی نیست، که لبِ طاقچهٔ عادت از یاد من و تو برود... .

- اهل کاشانم_دفتر حجمِ سبز «سهراب سپهری»

شاه بیت و ببینید بچه‏ها

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر؛ با آن پوستین سرد نمناکش باغ بی‌برگی، روز و شب تنهاست، با سکوت پاک غمناکش ساز او باران، سرودش باد جامه‌اش شولای عریانی‌ست ور جز اینش جامه‌ای باید بافته بس شعله‌ی زرتار پودش باد گو بروید ، یا نرود، هرچه در هر جا که خواهد، یا نمی‌خواهد باغبان و رهگذران نیست باغ نومیدان چشم در راه بهاری نیست گر زچشمش پرتو گرمی نمی‌تابد ور برویش برگ لبخندی نمی‌روید باغ بی‌برگی که می‌گوید که زیبا نیست؟ داستان از میوه‌های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می‌گوید باغ بی‌برگی خنده‌اش خونیست اشک آمیز جاودان بر اسب یال افشان زردش می‌چمد در آن پادشاه فصل‌ها ، پاییز.

- پادشاه فصل‏ها، پائیز_مهدی اخوان ثالث.

واقعا شهر داغون تر از پرند ندیدم.

حاجی چقدر سرد شده

زندگی زیبای من فقط سوزش و خشکی چشم کم داشت.