°°نیمی از من..

با ورژن‌های قدیمی خودت مهربان باش . آنها آنچه را تو الان میدانی نمی‌دانستند... _ پس الکی خودتون رو سرزنش نکنین!

- می‌دانی چرا آرامند ؟ زیاد فکر نکردند ، زیاد توضیح ندادند ،و زیاد وابسته نبوده‌اند . به هیچ چیز ... یه هیچکس ! - می‌دانی چرا آرامند ؟ چون به خودشان سخت نگرفتند . چون سقف آرزوهایشان را بلند نچیدند .چون فراتر از توان و نیازشان نخواستند . _می‌دانی چرا آرام نیستی؟!

ارغوان این چه رازی است که هربار بهار با عزای دل ما می آید که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است وین چنین بر جگر سوختگان داغ بر داغ می افزاید ارغوان پنجه خونین زمین دامن صبح بگیر وز سواران خرامنده خورشید بپرس کی بر این دره غم می بارند؟ ارغوان خوشه خون بامدادن که کبوترها بر لب پنجره ی باز سحرغلغله می آوازند جان گلرنگ مرا بر سر دست بگیر به تماشاگه پرواز ببر آه... بشتاب که هم پروازان نگران غم هم پروازند ارغوان بیرق گلگون بهار تو برافراشته باش شعر خونبار منی یاد رنگین رفیقان مرا برزبان داشته باش تو بخوان نغمه نا خوانده من ارغوان شاخه هم خون جدا مانده من «استاد هوشنگ ابتهاج»

بله حق با شما بود آقای خسرو شکیبایی: - و دیگر جوان نمی‌شویم؛و دیگر به شوق نمی‌آییم... چه نامرادی تلخی، چه تلخ تلخ فرو می‌ریزیم:)

چه جان‌هایی گرامی رفته‌اند از دست.. دردیست چون خنجر ؛ یا خنجریست چون درد! هوشنگ ابتهاج

این نیز می‌گذرد.. اما سعدی می‌گه: - بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت.

- بُگذار‌ اُمیدواری‌ دَر‌ سیاه‌تَرین‌ روزها، هُنرِ‌ تو‌ باشَد!🤍'

همه شهر ایران جگر خسته اند، به کین سیاوش کمر بسته اند.

عزیزانتان را از ته دل و سفت در آغوش بگیرید، که فردا به دیر شدن معروف است...

اعلام حضور کنید ببینم حالتون خوبه🙂

مدت زیادی در این تن نخواهید ماند؛ شریف زندگی کنید.

آنچه مقدر است،‌ خواهد آمد؛ آرام بمان. که اضطراب، هیچ سرنوشتی را دگرگون نمی‌کند.

رشد یعنی پذیرفتن پایان بعضی آدم‌ها،عادت‌ها و رویاها.