A.
Open in Telegram
376
Subscribers
No data24 hours
+17 days
+1130 days
Posts Archive
376
Repost from N/a
تقریبا یک هفته از اونروزی که سرکار بودم و بهمون اطلاع دادند که تهران رو زد میگذره.
فقط همون روز پمپبنزینها و هایپرمارکتها شلوغ شد؛
بعدش سایهی جنگ برامون عادی شد.
درحال حاضر ترسمون از آیندهی نامعلوم و غممون برای تلفاتِ جانی و مالی مردمعادی رو پشت نقابِ امیدواری گذاشتیم و زندگی در جریانه.
همون دقایق اول آمریکا ‘دیکتاتور’ رو کشت و جا اتصال اینترنت رو قطع کرد.
با هزار بدبختی بعد از چند روز با فیلترشکنهای میلیونی وصل شدیم.
من هر روز اخبار صداسیمای ایران رو میبینم؛ سورئاله.
اخبار جنگ تقریبا حاشیهس، ۸۰٪ تمرکز روی عزاداری و تجمعهای مردمیه.
شعارهاشون غیر از مرگ و اینا «نه سازش، نه تسلیم، نبرد با امریکا»س.
گفتگوهای مردمی با تمرکز بر «انتقامگیری».
آدما میگن جون و خون میدیم انتقام آقا رو میگیریم.
از کلیدواژههای خاص عاشورا خیلی استفاده میکنند و تاکید بر روزهداری و شهادت علیوار و...
بزرگنمایی حملات ایران بدون اشاره دقیق به اهداف یا خسارات؛ عدم اعلام دقیق خسارات یا جانباختههای ایران!
بیشتر گزارشات تمرکزش روی تحریک احساساته.
خلاصه شستشوی مغزیشون تو یه لیگ دیگهایه.
واقعا اینکه تو ایدئولوژی اینا «شکست» وجود نداره جالبه. :)) هر چی بشه پیروزن.
خوش بهحالشون!
376
کشتار ۳۶هزار نفر در دوروز،قطع دسترسی اینترنت و تماس تلفنی در اوج قتل عام،چند هزار زخمی،دستگیری پزشکان و پرستاران،اعدام بدون اطلاعرسانی به خانوادهها،گرفتن پول در ازای تحویل جسد به خانوادهها و سوزاندن بازار رشت…
فقط بخشی از دستاوردهای ۱ ماه از ۴۷ سال حکومت
باز هم یهود رو دشمن میدونید؟
376
بهار که بیاید،
از دشتهای این وطن،
گلستانی بروید با عطری آشنا،
شبیه جوانانی که در زمستان کاشتیم.
376
+ صدای ایلیا…
قربون قلب کوچیکت برم که انقدر مردی
بگردم من دور سرت🖤
کاری کردن یه بچه ده ساله از یه چهل ساده بیشتر داره درد میکشه.
آه این بچه دودمانتونو به باد میده حرومیا
376
همه چی توی من تاریکه
هیچکس هیچوقت یادم نداد تو تاریکی چجوری باید راه برم.
من بزرگ شدم با یه باور اشتباه که اگه خوب باشی خوبی میبینی، اگه تلاش کنی نتیجه میگیری، اگه دوست بدی دوست میگیری ولی هیچکدوم درست نبود هیچکدوم کار نکرد.
شاید من دیگه چیزی برای قشنگ دیدن ندارم، شاید دیگه گول نمیخورم، شاید فقط زودتر از بقیه فهمیدم اخر این راه هیچی نیست،هیچی...
داشتم دست و پا میزدم برای رهایی ولی بیشتر فرو رفتم.
الانم دیگه بازی تمومه
دیگه وقشته ک بفهمم.
بفهمم همه چی برای همه نیست، نجات برای همه نیست.
بعضیا باید زودتر تموم شن نه از روی ضعف، از روی فهم، از روی پذیرش.
من ؟ من دیگه هیچ نقشی توی هیچ داستانی ندارم.
-12
