معلم آبی

دیروز مراقب آزمون شهریور ماه تعدادی از دانش‌آموزانِ قدیمی بودم. چهره‌های آشنایی دیدم که شهریورماه سال گذشته و سال قبل‌تر هم دیده بودم… ده دقیقه از آزمون نگذشته بود که یکی از همین چهره‌های آشنا با لحن طلبکارانه‌ای گفت: «خانم کاظمی، شما اصلاً نمی‌خواین به ما کمک کنین که قبول بشیم؟ الان سه ساله داریم آزمون می‌دیم» و طوری گفت که انگار من حق مسلم‌ش را دریغ کردم. انگار من به برگه‌ی سفیدِ این چند سال‌ش باید ۲۰ می‌دادم و ندادم… هنوز سیلیِ سنگینِ لحن گستاخانه‌ی این دانش‌آموز روی ذهنم سنگینی می‌کند. اصلاً وای به حال آموزش و پرورشی که چنین خواهر و ذلیل شده …