آیونیا - Ionia

انسان بودن یعنی چی...؟ چی؟! حالا که تحقیقاتت درباره‌ی انسان‌ها تموم شده... آدم رو چطور تعریف می‌کنی؟ انسان... واقعا چیه؟ برام سواله... این‌قدر ادا درنیار... انسان‌ها «شکل»‌ان. این همه حرف که انسان روح و ذهنه، همش مزخرفه... چون انسان‌ها شکل دارن، می‌تونن ببینن، بشنون، بو بکشن، لمس کنن، مزه کنن و با دیگران ارتباط داشته باشن. چون یه «تکه‌گوشتِ انسان‌شکل» وجود داره که می‌تونه روح رو کنترل کنه، چیزی به اسم «انسان» هم وجود داره. می‌تونیم حرف بزنیم؛ پس دروغ می‌گیم. بدن داریم؛ پس به دیگران آسیب می‌زنیم. چشم داریم؛ پس دیگران می‌تونن ما رو ببینن... چون شکل داریم، می‌تونیم بابت یه جوش چند میلی‌متری نگران بشیم؛ از چند سانتی‌متر ناموزونی توی صورت یا بدن‌مون حرص بخوریم؛ و بخاطر از دست دادن فقط یه دندون جلویی وحشت کنیم... چشم‌ها به چشم‌هایی کشیده می‌شن که فقط چند میلی‌متر زیادی بزرگن. از بینی‌هایی که فقط چند میلی‌متر زیادی بزرگن، رو برمی‌گردونن. زن‌هایی که فقط چند سانتی‌متر لاغرترن، چشم‌ها رو می‌دزدن. و مردی که فقط چند سانتی‌متر زیادی کوتاهه، شاید هیچ‌وقت چشمی پیدا نکنه که بهش نگاه کنه. بدون «شکل»، انسان نمی‌تونه رنج بکشه. هومونکولوس — هیدئو یاماموتو