رویاهای گمشده...

دوس داشتن وقت گذاشتنه، نه پر کردن وقت...

هیچ چیز به اندازه‌ی لحظه‌ای که می‌فهمی دیگه مثل قبل فکر نمی‌کنی، ترسناک و قشنگ نیست. هیچ چیز...

با این یکی واقعا گاییده میشم، تیر آخر.

تیر خلاص بگایی بودن امروز بود .

‏یه غمی توی وجودمه که با اشک تموم نمی‌شه.

باید خودمان نوری بر تاریکی‌مان بتابانیم این را هیچ‌کس دیگری برای ما انجام نخواهد داد؛ تردید نکن که نوری هست شاید چندان نباشد که گفته‌اند اما آنقدر هست که از تاریکی‌ات برآید...

آنقدر به هذیان خود یقین داشتند که ما به واقعیت خود شک کردیم. امین عدالت‌ خواه

کاش بدونی من نمیخوام هرگز ازت جدا بشم کاش خراب نکنی.

چیزی نیست تا صبح فقط نیاز دارم گریه کنم.

من میترسیدم که از دستت بدم، اگر چه تو هیچوقت بر‌ای من نبودی.

می‌دانی چه چیز بیشتر از همه مرا رنج می‌دهد؟ این‌که ما واقعا لایق خوشبختی و زندگی راحتی هستیم، اما دائم مجبوریم برای اندکی زندگی بجنگیم و بمیریم.

و ناگهان برای تمام غم‌هایی که به قلبم رسیده بود، سکوت کردم...

روزهایی میرسند که موهایت سُراغِ اَنگُشت هایم را میگیرند و جیب هایت به جستجوی دست هایم، تمام خیابان ها را پَرسه میزنند چشم هایت همه جا دنبالم میگردند، و لَب هایت به اشتباه به صورت آدم های غریبه لبخند میزنند، و نامَم را صدا می کنند... روزهایی میرسند که مغزت از تکرارِ خاطره هایم کلافه میشود و قلبت مُداوم گِله میکند که چرا…؟ باور کن روزهایی میرسند، که آدم ها باید به خودشان جواب پس بدهند! در آن روزها من دیگر کنار تو نخواهم بود، و تو بار‌ ها و بار ها در عمقِ افکارت غَرق خواهی شد همانگونه که من شدم...!

مرا ببر آنجا که بودنت تمام نمی‌شود.

من می‌دونم رابطه من و تو اشتباهه اما نمی‌دونم چرا نمیتونم ازت دل بکنم.