𝑆𝐾𝑍𝐼𝑆𝑀 - Slow-

با بدرقه کردن والدین همسرش، شب به پایان رسید و سونگمین با خیال راحت نفسی کشید و به سمت چان برگشت که طبق عادتش دستش رو به سمت حلقه‌ی ازدواجشون برد و درش آورد. آلفای جوان هیچگاه مقابل جمع ازدواجشون رو زیر سوال نمی‌برد، این تصمیم والدینش بود که اون پسر با اومگایی وصلت کنه که اون‌ها مناسب خانواده‌شون می‌دونستن و چان قبولش کرده بود. اما با قرار گرفتن حلقه‌ی ازدواج روی میز کوچیک کنار پنجره دوباره به سونگمین یادآوری شد که جایگاه حقیقیش چیه! "سه روز دیگه سالگرد ازدواجمونه" "باید حتما جشن بگیریم؟"صدای سونگمین خسته و شاید حتی کمی عصبانی بود، چیزی که از نگاه تیز چان دور نموند. "میدونی که هست" "بی‌فایدست! وقتی حاضر نیستی اون انگشتر رو یه ساعت تحمل کنی" "هرکسی توی این رابطه نفع‌هایی میبره و بهایی میده سونگمین! فکر نمیکنم در وظایفم به عنوان آلفا جفتت و همسرت سهل انگاری کرده باشم" صدای خنده‌ی سونگمین بلند شد و به سمت اتاق خوابش رفت"ازدواج یه قرارداد کاری نیست چان" "این ازدواج بود!" سونگمین در اتاقش رو کوبید و به آغوش تاریکی که سالها میشد تنها پناهش بود رفت. آغوشی که اوایل ازدواج از چان انتظارش رو داشت.