en
Feedback
.ROYA.

.ROYA.

Open in Telegram

کپی نکن فور بزن چون تو آدم با فرهنگی هستی:)❤️ صحبت کنیم💅🏻 https://t.me/RedChtBot?start=6491874347

Show more
768
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-1030 days
Posts Archive
بزرگسالی واقعا سخته؛ خودت افسرده ای، دوستات افسرده ان، تو مشکلاتت تنهایی و همواره تلاش میکنی خودتو نکشی.

یه نفر آدمم، یه دریا اضطراب.

Video message00:33

‏ايرانی بودن داره جالب ميشه. هرجایی باشی و خیره به گوشيت شروع ميكنی به گريه كردن و كسی فكر نميكنه كسخلی.

روزه میگیرید برای درک شکم های گشنه؟ اعتراضات ما هم برای همین بود چرا ما رو کشتید پس؟؟؟

New

۲۸و۲۹ بهمن چهلم جوانایست که؛ که زودتر از رویاهاشون خاموش شدند یاد این جاوید نام ها همیشه در دل هایمان زنده خواهد ماند❤️‍🩹 و قلبمان با یادشان پر از غم است.

کاش همتون زنده بودید :)

Repost from GHOSTEEN | شبح
از اسدآباد همدان و آبدانان ایلام بگید. به خانواده‌تون. به دوستانتون. در چنل‌هاتون. در استوری‌های اینستاتون. در توییت‌هاتون. از این شهرها بگید. از شجاعتشون. از اینکه اینترنتشون رو قطع کردن و دارن ذره ذره مردمش رو نابود می‌کنن. حواستون اگر الان به این شهر ها نباشه، باید عزا دار آدم‌های بیشتری باشیم.

یکی از سخت ترین قسمت های شغلم اینه که تو محیط کار نمیتونم به آدمای کصکش بگم‌ کصکش

کاش یه شاخه لیلیوم تو هلند بودم و نمی‌دونستم خاورمیانه کجاست.

ولنتاین؟ خیلی آغوش‌ها برای همیشه ناتموم موندن.

‏خدایا این غم چیه که انقدر رو قلب من سنگینی میکنه؟ خواهش میکنم برش دار' بذار نفس بکشم. خیلی خسته شدم. لطفا.

بزرگسالی تا الان؟ استرس روی استرس.

امیدوارم فردا اتفاقی که ۱۸ و ۱۹ دی برای مردم افتاد برای کسایی که میرن راهپیمایی بیفته.

از امشب دقیقاً یک ماهه که دیگه زندگی نکردیم و دیگه دست و دلم به کار نمیره که اینجا چیزی بزارم چون هیچ چیز دیگه عادی نیست..🚶🏼‍♀️

از امشب دقیقاً یک ماهه که دیگه زندگی نکردیم و دیگه دست و دلم به کار نمیره که اینجا چیزی بزارم چون هیچ چیز دیگه عادی نیست..🚶🏼‍♀️

این روز ها غم شبیه موج است می آید، می نشیند روی سینه، و نمی رود به عکس ها نگاه میکنم و احساس می کنم جهان برای لحظه‌ای متوقف شده. چشم هایی که چیزی از دست داده‌اند که هیچ وقت جایگزین نمی شود، دست هایی که دنبال کسی می گردند که دیگر برنمی گردد. ما در فاصله‌ای امن گریه می کنیم، آن ها در دل فاجعه نفس می کشند، و همین فاصله، همین ناتوانی، بیشتر از هر چیز آدم را خرد می کند. غم این روز ها فقط خبر نیست، چهره است، صدا است، بدن هایی است ‌که زیر بار سوگ خم شده‌اند و ما فقط شاهدیم با دلهایی که نمی دانند با این حجم اندوه چه کنند و روزی نه چندان دور، ایران و ایرانی حق اندوه و خون را از این قاتلان بالفطره خواهد گرفت.

به فرزندان خود شعر ، هنر ، موسیقی ، عشق و انسانیت بیاموزید تا در آینده به خاطر آبمیوه آدم نکشند با تشکر..

خوشا به حال رفتگان یک بار برای همیشه مُرده اند. ما بازماندگان اما روزی هزار بار می میریم.... با هر نفس با هر نگاه از روی شرم حس گناه‌.