𝑲𝒊𝒅𝒐

မသေသေးဘူး အိမ်ဝိုင်စန်းနဲ့လက်ထပ်ရအုံးမှာ

ငါ့ကိုကိုကိုယ်ပြောပါနဲ့ဟာ

သေသေးပူးယား

ငလျင်ခုလေးတင်လှုပ်သွားပါတယ် သိသိသာသာခံစားလိုက်ရလို့ပါ အားလုံးဂရုစိုက်ကြပါအုံး

လီးပဲဟာ sd chကြီးပျက်သွားပြီဝမ်းနည်းတာ😭

တစ်ယောက်ယောက်က ကျနော်တို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျိန်းသေအလိုမရှိတော့လို့ပဲ ။ ဒါကို သံသယကင်းကင်းလက်ခံရမယ် ။ ဘာကြောင့်နေမှာပါဆိုတဲ့ နားလည်မှုမျိုးတွေနဲ့ရှာကြံတွေးပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အနာတွေထပ်ပေးမနေနဲ့ ။ ရင်ဆိုင်ရတာထက် ထွက်ပြေးနေရတာပိုမောတယ် ။ #ရိပ်ငြိမ်

Hugs.

အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်တတ်တဲ့လူတွေ စွန့်လွှတ်တတ်သွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းဘာမှရှာတွေ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး အချစ်ရဲ့ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ #ရိပ်ငြိမ်

လူနှစ်ယောက် ကျောခိုင်းကြတဲ့အခါ လွမ်းစရာကတော့ ကျန်စမြဲမဟုတ်လား အမှတ်တရဟာ အမှတ်ရချင်သူထံမှာတော့ မပျက်မယွင်းရှိနေအုန်းမှာပါ -နွေအိမ်မောင်ဝင်း

😮‍💨

"လမ်းခွဲ" အပျက်အပျက်နဲ့နောက်ဆုံးလမ်းခွဲကို ရောက်မယ်ဆိုတာသိရက်နဲ့ ရွေးချယ်ခဲ့မိပါတယ် အဓိကကတော့ လာမယ့်ပြဿနာကိုပြေးတွေ့လိုက်တာပဲလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုခံယူလိုက်မိတာပါပဲ ကိုယ်ဟာ မိန်းမကောင်းပီသဖို့ အသည်းကွဲခံခဲ့တယ်ဆိုတာလည်း မမှားဘူးပေါ့။

နင်တို့တော့မသိဘူးငါကတော့ရက်လည်လာတဲ့အကိုကြီးကိုအပိုင်သိမ်းလိုက်ပြီ😔

မိုက်တာလေးတစ်ခု😔

မနက်နိုးလာတော့ပူတယ်လေကျွန်မရေချိုးမယ်ပေါ့ဒါမဲ့သူနဲ့သူ့ဆရာကားထိုးတဲ့နေရာကိုသွားတာတွေ့တော့ကျွန်မဝမ်းနည်းခဲ့တယ် အဲ့တာနဲ့ရေချိုးမယ်လုပ်တာသူတို့မပြန်ကြသေးဘူးအဲ့တာနဲ့ရေမချိုးဘဲကျွန်မအဝတ်ပြန်ဝတ်တယ်ဖြစ်ချင်တော့အကျီကပျောက်လို့ရှာရသေး ကျွန်မခေါင်းတောင်မဖြီးရသေးဘူးထွက်လာတာ့သူတို့ပြန်သွားပြီကျွန်မကိုမျက်စပစ်ပြတယ်ကျွန်မသူတို့ကားအဝေးထိထွက်သွားတဲ့ထိကြည့်နေတယ် အခုထိကျွန်မသူ့ကိုလွမ်းတယ်ဘယ်တာ့မှပြန်မဆုံတော့ဘူးဘာလို့ဆိုသူကမန်းလေးကလေ သေချာတာကသူကတစ်စိမ့်စိမ့်ကြည့်လေချစ်စရာကောင်းလေဘဲရှင့် ကျွန်မဖုန်းနံပါတ်ပေးလိုက်ပင်မဲ့သူအခုထိဆက်မလာသေးဘူးသူရောကျွန်မလိုသတိရနေမယ်မလားဟင် ဖြစ်နိုင်ရင်ပြန်တွေ့ချင်သေးတယ်ရက်လည်ပြီးမှပြန်ရင်သိပ်ကောင်းမယ်အကိုရယ်☹️💕 28.4.2025 Still waiting.... #ju

27.4.2025 မနေ့ကမျက်စောင်းထိုးအိမ်ကအမဆုံးသွားတယ် သူ့အမေတို့ကခရီးသွားနေတာ သူ့သမီးဆုံးတဲ့သတင်းကြားတော့ချက်ချင်းကိုပြန်လာတာ လိုက်ပို့တဲ့ကားသမားနဲ့‌ပါလာတဲ့ကောင်လေးများချစ်စရာပါရှင် ကားပေါ်ကဆင်းလက်ရှည်ချွတ်နေတာလေးသတိထားမိတာဖြူ"လေးနဲ့ချစ်စရာလေးဆိုပြီးသတိထားမိတယ် ခဏနေတော့ပျောက်သွားခဲ့တယ်သူခြင်းဝိုင်းမှာခြင်းခက်နေလေရဲ့နည်း"မှောင်လာတော့သူပြန်လာတယ်ကျွန်မကတော့သူတို့စားဖို့ထမင်းဟင်းချက်ကူပေးနေတာသူနဲ့သူ့ဆရာနဲ့ကမျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ခုံမှာထိုင်ပြီးကျွန်မကိုကြည့်နေလေရဲ့ကျွန်မရှက်လို့မကြည့်ရဲ့ ခဏနေတော့ကျွန်မကြည့်တာ့သူမရှိတာ့ဘူးလေပျောက်လို့ရှာတော့သူသန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတာတွေ့လေရဲ့အဲ့တာပြီးအကုန်ကျက်ပြီးသူတို့စားဖို့ပြင်ဆင်ပေးတယ်ကျွန်မသူ့အတွက်ထမင်းပန်းကန်ချပေးတာ့သူကျွန်မကိုမော့ကြည့်တယ်ကျွန်မသိတယ်ဒါမဲ့ပြန်မကြည့်ရဲဘူးအကြည့်ချင်းဆုံရင် ရင်တွေခုန်မိမှာအဲ့မှာသူတို့ထမင်းစစားတယ်သူတို့ထမင်းပြီးခံနီးမှကြက်မြစ်ကြက်သည်းချက်ကိုသတိရတယ်ကျွန်မသွားချပေးတော့သူတို့အတော်အတန်စားပြီးနေကြပြီကျွန်မကပြောလိုက်ပါရဲ့ဒါလေးကကြက်မြစ်ကြက်သည်းပါခုနကမေ့သွားလို့ဆိုတော့သူကကျွန်မကိုလှောင်ရယ်လေးရယ်သတဲ့ အိုဒီလူအတော်ချစ်စရာကောင်းတာဘဲရှင် အဲ့ကနေသူတို့စားပြီးတော့ကျွန်မပန်းကန်တွေသိမ်းတယ်သူကလည်းကူသိမ်းပေးတယ်အချိုပွဲတွေကိုအလယ်ထားဟင်းခွက်တွေကိုသိမ်းပြီးလက်သုတ်ကိုပါကျွန်မကကောက်ယူတော့ညီမလက်သုတ်လေးပေးပါအုန်းဆိုတော့ကျွန်မရယ်ပြလိုက်တယ်သူကလည်းပြန်ရယ်ပြပါလေရဲ့သူတို့စားပြီးတော့ကျွန်မတို့စားတယ် ခဏနေတော့လာဝိုင်းလုပ်ပေးတဲ့ဆရာကကျွန်မကိုမေးခိုင်းတယ်ကာ်ဖီသောက်မလားဆိုပြီးမေးလိုက်အုန်းတဲ့သောက်မယ်ဆိုအိမ်ကရေနွေးဓာတ်ဗူးသွားယူချီတဲ့ကျွန်မသွားမေးတော့သူကခဏနော်တဲ့သူ့ဆရာကိုမေးကြည့်မယ်တဲ့လေ ခဏနေ‌တော့သူပြန်လှည့်လာတယ်တော်ပြီတဲ့ရေနွေးဘဲသောက်မယ်တဲ့လေ ကျွန်မနားမလည်လို့ထပ်မေးတော့ဟုတ်တယ်ရေနွေးကြမ်းတဲ့ အဲ့တာနဲ့ကျွန်မဓာတ်ဘူးသွားယူတယ်သူကျွန်မကိုကြည့်နေတာကျွန်မသိတာပါ့ ကျွန်မဓာတ်ဗူးယူပြန်လာ‌တော့ရေနွေးကအဖြူတွေဖြစ်နေလေရဲ့အဲ့တာနဲ့လက်ဖက်ခြောက်ရယ်ရေနွေးဓာတ်ဗူးအသေးရယ်ရှာရတာပါ့မရှိတော့ဆရာကအိမ်သွားယူချီတဲ့ကျွန်မသွားယူမလို့အလုပ်မှာကျွန်မလက်ထဲမှာဓာတ်ဗူးအစိမ်းကိုကိုင်ထားလေ‌‌ရဲ့ဆရာကကျွန်မကိုဆူတာပေါ့အဲ့တာကြီးကထားခဲ့လေတဲ့ ကျွန်မသက်ပျင်းလေးတစ်ချက်ချပြီးသွားယူခဲ့တယ်ပြီးတော့သူ့ကိုသွားပေးခဲ့တယ် ရေနွေးသောက်စရာခွက်ရှာတာမရှိဘူး ဒီအတိုင်းဘဲထားလိုက်တယ်သူ့ဆရာကဖုန်းပြောနေတာသူ့ပျင်းနေမှာဆိုးလို့အိမ်ဘေးကဆရာကသူနဲ့စကားသွားပြောတယ်ဆရာကရေနွေးသောက်စရာခွက်အိမ်ကသွားယူတဲ့ကျွန်မနှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ပြီးသွားယူလိုက်တယ် သူ့အိမ်နဲ့နာရေးအိမ်နဲ့ကူးရတာကျွန်မညောင်းနေပြီနီးပင်မဲ့လည်းပေါ့ ယူပြီးသူ့တို့ကိုသွားပေးတယ်ကျွန်မထိုင်နေတာသူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ခုံမှာသူကဆရာနဲ့စကားပြောရင်းကျွန်မကိုတစ်ချက်ချက်ခိုးခိုးကြည့်တယ် ကျွန်မတို့အကြည့်ချင်းဆုံတယ် နောက်ကြဆရာကသူ့အိမ်သူပြန်သွားတယ်သူတစ်ယာက်ထဲထိုင်နေလေရဲ့ကျွန်မရုတ်တရက်ထပြီးစပျစ်သီး5လုံးကိုပါးစပ်ထဲကောက်ထည့်လိုက်တယ် ပြီးထိုင်ခုံပေါ်ပြန်သွားတယ်သူကျွန်မကိုစိုက်ကြည့်နေတယ်ကျွန်မဘာစားမှန်းသူမသိဘူးကျွန်မပလုတ်ပ လောင်းဖြစ်နေတာကိုဘဲသူသိတယ် ကျွန်မနောက်တစ်ခါထပ်သွားစားတာ့သူကျွန်မကိုလှမ်းကြည့်နေလေရဲ့အဲ့မှာပါးစပ်ထဲလေးလုံးပစ်ထည့်လိုက်တာတွေ့သွားလေရဲ့ရှင် သူကျွန်မကိုပြောင်စားတာ့တာပါဘဲတစ်လုံးသူ့ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ကျွန်မကိုတစ်ဖက်ပြုံး ပြုံးပြပြီးစားလိုက်နဲ့ သေချာပေါက်ကျွန်မခုနကပုံစံကိုသူလုပ်ပြနေတာကျွန်မသိလိုက်ရတယ် ကျွန်မနှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်ကိုကိုင်ပြီးလျှောက်သွားနေခဲ့တယ်သူကျွန်မကိုစိုက်ကြည့်တယ်တစ်ခါတစ်ရံကျွန်မခိုးကြည့်ပင်မဲ့သူမိသွားတဲ့အချိန်ကျွန်မမသိသလိုနေရတယ် အကြည့်ချင်းဆုံတဲ့အချိန်တိုင်းလည်းကျွန်မကဘဲအရင်အကြည့်လွှဲတာဘာလို့ဆိုရှက်လို့ သူတစ်ချက်မှအပြုံးမပျက်ဘူးရှင် ကျွန်မအမေကလာပြောတယ်ခဏနေပြန်ကြမယ်တဲ့အဲ့တာနဲ့မဖြစ်ဘူးသူတို့ကမနက်ဖြန်ဆိုပြန်ကြမှာလေလို့ ငါဖုန်းနံပါတ်တောင်းရမယ်လုပ်တာယပ်တောင်နဲ့ကွယ်ပြီးကျွန်မတောင်းတယ်သူနားမလည်ဘူးလက်အမူအရာနဲ့သူသဘောပေါက်သွားတယ်သူဖုန်းမသုံးဘူးတဲ့အဲ့ချိန်မှာကျွန်မဝမ်းနည်းသွားတယ်သူ့ကိုဆက်မကြည့်တော့ဘူး ပြုံးလည်းမပြတော့ သူ့ကိုကြည့်တဲ့အချိန်မှာကျွန်မဖုန်းနံပါတ်ကိုတောင်းတယ်ကျွန်မကဘယ်လိုပေးရမလည်းဆိုတော့လက်အမူအရာနဲ့ရေးပေးဆိုတဲ့ပုံစံကိုပြတယ်ကျွန်မဖုန်းနံပါတ်ရေးပေးလိုက်တာအမေဖုန်းနံပါတ်သူကအကြောထဆန့်သလိုလိုနဲ့တကယ်ကြကျွန်မရေးပေးတဲ့ဖုန်းနံပါတ်ကိုကုန်းကောက်တာလေအဲ့တာနဲ့ကျွန်မအိမ်ပြန်ပြေးပြီးကျွန်မနံပါတ်ကိုသူ့ရေးပြီးစာရွက်ကိုခေါက်ကာသူ့အနားထပ်ပစ်ပေးတယ်သူမထသေးဘူးအဲ့ချိန်မှာမေမေကပြန်ကြစို့ပြောတော့သူမထရဲသေးကျွန်မနဲ့ကျွန်မမေမေအိမ်ထဲဝင်ကာမှာသူထပ်အကြောဆန့်ပြီးခိုးကောက်လေရဲ့ကျွန်မအမှန်တိုင်းပြောရရင်အိမ်ကိုမပြန်ချင်သေးဘူး မေမေကအခန်းထဲထိုင်ဖို့ခုံသွားယူဆိုတော့အပြင်ထွက်ရင်းယူကာအိမ်တံခါးကနေသူ့ကိုကြည့်နေတာသူကျွန်မပြန်တော့အထဲဝင်ထိုင်တယ် ကျွန်မလက်လျော့ပြီးအိပ်ယာဝင်ခဲ့တယ်