حوالیغرب'
Open in Telegram
«در پی راهی برای زنده ماندن.» -متن های که اسم نویسنده آخرش نیست رو خودم مینویسم. پس خواهشا،کپی نکنید و اگر که دوست داشتید فور بزنید.
Show more462
Subscribers
-124 hours
-157 days
-3130 days
Posts Archive
462
زندگی رو دوست دارم.
نه چون قشنگه،نه چون درد نداره، نه چون غمگین نمیشم.
اتفاقا چون غم ها و دردهایی که تجربه میکنم، میارزه به شادی هایی که پیش رومه.
زندگی رو مجموعه ای از، هر پیش آمدی که برام رخ میده میدونم. چه شاد، چه غمگین.
462
تو در من ریشه داری.
انگار از همان بدوی تولدم، تورا برای من انتخاب کردهاند.
اما نمیدانم؛ اگر من برای تو، و تو برای من ساخته شدهایم، این همه بی مهری ما نسبت به هم دیگر از برای چیست؟!
462
راستش شاید نه فقط من، بلکه همهمون یه مراحلی رو توی زندگیمون، به رفتار و واکنش های آدما زیادی اهمیت دادیم.
به کوچیک ترین واکنش هاشون ساعتها فکر کردم و خودخوری کردیم.
درحالی که؛ شاید اصلا اون آدم متوجه هم نشده باشه که همچین واکنشی نشون داده. بنظرم اینکه، رفتار آدمهارو به خودمون نگیریم کمک بزرگی میکنه به آروم بودنمون، و آرامش داشتنمون.
462
این روزها، بیشتر از هر وقت دیگهایی مینویسم.
چه شد که به کتاب ها پناه بردم؟بخاطر حرفهایی همیشه مادرم، که کتاب را برای من بهترین چیز انتخاب کرده بود؟ یا از دوری و گریز از آدمها.
نمیدانم اما دلیلیش هرچه که بود برای من بسیار مبارک است!
462
اما اشب دیگر رها کردم.
بار سنگین قوی بودن را رها کردم و در گوشهای آرام نشستم.
چشم هام را روی هم گذاشتم و اندکی خودم را به دست زندگی سپردم. ما که همیشه زندگی را سفت و سخت گرفتهایم چه به دست آوردم؟بگذارید رهایی در این زندگی را هم تجربه کنیم.
462
حالم تعریفی ندارد.
نه آنچنان غمگینم دنیا را بهم بزنم. و نه آنچنان شادمانم که بساط شادیم را پهن کنم.
به راستی، روزی میآید احساس کنیم بلاخره غمهایمان پایان یافته؟
شما غریبه نیستید؛ از شما چه پنهان، راستش من تیکه های از دست رفته خودم را، در غم هایم پیدا میکنم.
به گمانم هنگامی که بسیار ناامید و غمگین بودهام برای رهایی از غم، آنها را به دست او سپردهام...!
462
حالم تعریفی ندارد.
نه آنچنان غمگینم دنیا را بهم بزنم. و نه آنچنان شادمانم که بساط شادیم را پهن کنم.
به راستی، روزی میآید احساس کنیم بلاخره غمهایمان پایان یافته؟
شما غریبه نیستید؛ از شما چه پنهان، راستش من تیکه های از دست رفته خودم را، در غم هایم پیدا میکنم.
به گمانم هنگامی که بسیار ناامید و غمگین بودهام برای رهایی از غم، آنها را به دست او سپردم...!
