عـَدمِ‌مطلــق

مایل باشین کم کن فعالیت رو شروع کنیم من تا الان تقریبا رو سکوت کامل بودم و خب حتی همین الانم دست چ دلم به نوشتن نمیره اما به نظرم باید کم کم شروع کنیم بیان کردن چون من با نوشتن حالم بهتر میشه و اگر بتونم بنویسم مایلم بدونم علاقه دارید همچنان ادامه بدیم یا نه

بچه ها

والا نمیدانم

لطفا رز هایی که فعالیت خودشون رو شروع کردن این پیام رو فور کنن تا بتونم پیداشون کنم و حمایت متقابل داشته باشیم.

ما در سرزمینی زندگی می‌کنیم که نمی‌دانیم مرگ، چه زمانی سراغمان را می‌گیرد. در جایی که لاله‌ها زیر خاک خفته‌اند؛ نه در میان دشت ها. ما نفس می‌کشیم؛ اما زندگی نمیکنیم. پس بگذار این بار که تورا دیدم، محکم تر در آغوشت بگیرم؛ و برای آخرین بار لب‌هایم را به نفست برسانم. قرصِ نقره‌فام آسمانیِ من؛ شاید فردا من کسی باشم که دیگر نیست. آنگاه چه؟ دلتنگم نمی‌شوی؟

و اما روزی ما خواهیم رقصید روی نعش آنان که خون مارا مکیدند.

خدا بخواد نت نرینه میخوام فعالیت کنم کسیم مونده اینجا؟

من نمیدونم این برای چه زمانیه ولی الان رسیده دستم

ماهم دلمون برات تنگ میشه، لطفا مراقب خودت باش

دریغا، که گرسنه ترینی توی غنی ترین خاک که دنیا مدرن و ما تو عمیق‌ترین خواب که تصویر ها زشته توی ظریف ترین قاب که تصمیم‌های اشتباه تو ضعیف ترین راه ممکن، در اصل ما بازیچه ما طرفیم با نارسیست آزار پیشه

وقتی خیابون ها جا مردم شده پر پلیس مهاجرت میشه تنها میانبر گریز بهتر اینه که جای لباس پلوخوری جلو آینه جلیقه ضد گلوله پرو کنی همه پوست ها زبر و کلفت تر از کروکودیل علنی تر از اینه که بخواهیم قلو کنیم