350
Subscribers
+224 hours
+17 days
-830 days
Posts Archive
من خودم هونهو رو خیلی دوست دارم ولی سکای یچیز دیگست
هر چند که بنظر میاد کایسو رییل تره ولی خب آرمان های شیپریم میگه از شیپ سهون و جونگینی لذت ببر👍
وی که سکای شیپر است لبخند بزرگی به لب میزند و عینک آفتابی خود رازده، فیک بعدی را سکای مینویسد*
وقتتون بخیر
به علت نرسیدن به شرط فیکشن hallow hearts این دوشنبه آپ نخواهد شد و به هفته بعد موکول میشه.
ممنون بابت نگاه های زیباتون و کسایی که منتظر میمونن❤️
+1
-اگه هرگز دیگه ندیدمت چی سهون؟ چی میشه؟ اگه دوباره همو ندیدیم چطور به قلبم بگم که دیگه خونه و پناه کسی نیست؟ با چشمهایی به غم نشسته گفت. از لحنش هم میشد فهمید رنج از همین حالا هم به تک تک سلول های تنش رخنه کرده و ناامیدی توی ساحل پلک های بی حالتش لنگر گرفته. جنگل و بیشه ی سبز برخلاف همیشه غمگین بود. انگار که تمام طبیعت از اون جدایی ناگهانی سوگوار بودن و پسر بلند تر به سمتش اومد. دستهاشو به دور پسر رو به روش حلقه کرد و اونو به حصار بازوانش کشید. -اون خونه تا ابد برای منه و مطمئن باش یه روزی برمیگردم عزیز من. مگه میشه عبادتگاه خودمو فراموش کنم وقتی خدای من تویی؟ هوم؟ دستی به موهای پسر کوچکتر کشید. -اگه این عمارت لعنتی نبود، اگه..اگه تو مجبور نبودی.. اگه یه دنیا بینمون فاصله نبود.. تو سهون من میموندی مگه نه؟ سهون من بودی. پسر تلخ خندید و ضربه کوچیکتری به سر جونگین زد. -من همین الانم سهون جونگینم، همیشه هم سهونِ جونگین میمونم. برمیگردم قول میدم. از آغوش پسر بیرون اومد و به سمت عمارت رفت. تنها پسر عمارت اوه، عازم جنگ شده بود و معشوق شیرینش تنها کسی بود که به انتظار نشسته بود. معشوق شیریش.. میتونست دوباره ببینتش؟
-1،2،3. گرفتم بالاخره
به پسر خیره شد و کوله توی دستشو سفت تر نگه داشت.
-جونگین مدرسه... داره دیرمون میشه بیا بریم.
-یدونه دیگه بخندی و قلب نشون بدی قول میدم بریم، قول.
پسر آروم خندید. اصرار های پسر جلوش بیش از اندازه کیوت بود تا بتونه جلوی خودش رو بگیره و نه نگه. بی حواس از اینکه خنده های همین الان هم ثبت شدن و پسری که بی شباهت از فرشته ها نبود دستشو دور بازوی پسر روبه روش حلقه کرده بود.
لبخند کوچیکی زد، وقت رفتن به مدرسه بود.
-مطمئنی عکس دیگه ای نمیخوای؟
-نچ همینا برای تعطیلات زمستونی مزخرفمون کافین.
دست شو از حصار حلقه دست پسر در اورد و به جاش دستهاشو گرفت تا با انگشت های خوش فرم پسر دوست داشتنیش بازی کنه.
-قراره بدجوری دلم برات تنگ بشه...
-نه قرار نیست، من برات هر جایی که بریم عکس میفرستم، دوست پسر عکاستو دست کم نگیر.
ذوق چشمهاش و انحنای گوشه چشمش، لباهای پفکی ای که میخندیدن و بینی دکمه ایش، سهون چطوری میتونست عاشق این همه قشنگی نشه؟
-حتی اگه تا ته جهنم هم رفتم پیدام کن و عکس بفرست. هر جوری که شده.. باشه؟
+1
چانیول پارک، موزیسین خیابونی که خیابون های ایتالیا رو از صدای آهنگ هاش پر کرده و فقط یه قانون توی زندگیش داره 'هیچوقت عاشق نشو'
چانیول این قانونو بدون اینکه بدونه قراره به یه چشم های یه رهگذر معتاد بشه میذاره. چشم هایی غمگین و اشک هایی که بی صدا فرو میریزن و حلقه کوچیکی که توی دست چپ مرد جا خوش کرده.
