یکی از میان ما
Open in Telegram
تو با نبود من هیچ چیز ازت کم نمیشه و این زیباترین شکل دنیاست...اگه دنیا تنهات گذاشت من هستم
Show more837
Subscribers
-224 hours
-147 days
+3030 days
Posts Archive
دوست داشته شدن، یعنی آنقدر عزیز باشی که کسی، رنجِ همراهی با تو را نه باری بر دوش، که بهایی شیرین برای حضورت بداند.
پرسید: چرا دیگر با کسی رفت و آمد نمى كنى؟
- گفتم : همه پشت سر همديگر بد مى گويند، اما باز هم دور یک ميز مى نشينند.
ميز من كوچک است، اما آرامش دارد.
ما هرگز واقعاً توسط دیگران شناخته نمیشویم.
ما فقط از دیدِ آنها ترجمه میشویم و متأسفانه، اکثرِ این ترجمهها، پر از غلطهایِ فاحش است. ما تمامِ عمر، تنها در حبابِ کوچکِ درکِ ناقصِ دیگران از خودمان زندگی میکنیم.
#مخاطب_خاص
Repost from حوالی بهار
آدمیزاد به شانهی ای نیاز دارد برای اینکه سر بر روی آن گذارد، اونجا که سرت سنگینتر از توانت برای نگهداشتنش باشه، آدمیزاد به انگشتان دستانی نیاز دارد که در لابلای موهایش بندازد تا گره های کلافه ی روزمرگی هایش را نوازش کند، به راستی آدمیزاد چیزی جز شانه و نوازش می خواهد؟
همهى احساسم را
در مصرعى خلاصه مىكنم!
كاش همهى مكانها
و آدمها
و زندگانى…
فقط تو بودى!
کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت رسید، از یاد نبری شانه ای هست و قرار نیست تنها در آغوش باد گریه کنی.
