از راه و ساختمان تا عمران
Open in Telegram
گردهمایی بزرگ فارغالتحصیلان و دانشجویان مروری بر ۹۰ سال خاطره ⏳ ۲ آبان ماه ۱۴۰۳ 📆 از ساعت ۱۵ 🕒 دانشکده فنی 🏢 راه ارتباطی و ارسال عکس و خاطرات : @YearsOfCivil90_admin
Show more431
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+3730 days
Posts Archive
توضیح می دهد، به نظر من آنچه که در پنج سال دوره مهندسی دانشکده فنی آموختم اساس دانسته های من است و نحوه برخورد با مسائل علمی در عرصه تحقیق و مسائل مهندسی در عرصه حرفه را در دانشکده آموختهام. تحصیلات برای من نیز در فضاهایی نظیر دانشکده فنی ادامه پیدا کرد. به نظر من دانشکده فنی هنوز جز کارخانههایی است، که محصول آن در عرصه جهانی توان رقابت با توليدات خارجی را دارد وی درباره تدریس خود این چنین نقل کردند: قبل ازبازگشت به تهران در سال ۱۳۶۸ از سوی مسئول وقت دانشگاه تهران تماسهایی با بنده برقرار شد و با ورود به ایران در دانشکده مشغول به تدریس شدم. او ميگويد: "جز چهره های صمیمی و رفتار مودبانه دانشجویان خوب دانشکده فنی که در ذهنم نقش جاوید بسته است خاطره خاصی از دوران تدریس خود ندارم وی تعداد قابل توجهی از دانشجویان خود را شاخص میداند و میگوید در هر دوره چند شاگرد شاخص داشتهام.در نتیجه پس از 3۵ سال تدريس تعداد قابل توجهی دانشجوی شاخص را به خاطر دارم تعدادی از آنها ادامه تحصیل داده اند و امروز استاد دانشگاه در ایران یا محقق و پژوهشگر و مدرس در خارج از کشورند یا به حرفه مهندسی روی آوردهاند.
@YearsOfCivil90
دکتر گتمیری در چهلمین سال تاسیس دانشگاه تهران وارد این دانشگاه شدند(1353). وی تصویر خاصی از آن سالهای دانشکده فنی دارد: امروز که به گذشته می نگرم نتیجه میگیرم که به طور کلی سالهای دهه پنجاه سالهای شکوفایی علمی دانشکده فنی است. با ورود تعداد قابل توجهی از اساتید با بنیه علمی قوی و دانشجویان یکدست و همچنین با مدرنیزاسیون دانشکده تبدیل سیستم سالی به سیستم واحدی، دانشکده در سال های ۵۰ تا ۵۷در اوج کارایی خویش قرار داشت. در آن دوره ها ورودیهای دانشکده فنی بهترین دانشجویان کنکور سراسری بودند و از صد نفر اول تقریبا هشتاد تا نود نفر به دانشکده فنی می آمدند. از نظر فعالیتهای سیاسی نیز دانشکده در این سال ها در تلاطم و حرکت بسیار بود.خاطرات او متاثر از سالهای پر التهاب دانشکده فنی است. وی می گوید: خاطرات بسیاری دارم ولیکن فضای سنگین حضور گارد در دانشکده در اوقات اعتصاب و تعطیلی کلاسها و جلساتی که دانشجویان با مسئولان دانشکده در اتاق شورا یا روی پله های سرسرای ورودی داشتند و جدل های همراه با شعارهای تند جزئی از خاطرات نقش بسته در ضمیر من است.به زعم وی محصول دانشکده فنی هنوز توان عرضه در بازار جهانی را دارد.
در ايران عضو شوراي تدوين مقررات ملي در دورههاي مختلف آن و رئيس مبحث هفتم مقررات ملي (ژئوتكنيك و پي سازی) در طول بيست سال اخير و رئيس انجمن ژئوتكنيك در دو دوره متوالي و رئيس جامعه مهندسان مشاور ايران بوده است. اكنون وي عضو وابسته فرهنگستان علوم مهندسي ايران ميباشد.دکتر گتمیری همچنین سابقه عضویت در شورای عالی کانون مهندسین فارغ التحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران را دارا هستند. وی درباره نحوه ورود خود به دانشکده فنی این چنین می گوید: در دوران نسل ما، علاقمندی شاید از پارامترهای رده دوم انتخاب یک دانش آموز خوب بود وقتی که در رشته ریاضی تحصیل می کردی و شاگرد اول بودی، سرنوشتی جز ورود به دانشکده فنی دانشگاه تهران برایت متصور نبود، فقط شاید میتوان گفت حوزه انتخاب بین رشته برق و ساختمان یا مکانیک محدود می شد. در آن سال ها امکان انتخاب رشته پزشکی با دیپلم ریاضی ممکن بود. وليكن من همواره از رفتن به سمت پزشکی ابا داشتم چون از یکسو تفکر پزشکی را سیستماتیک و دارای ساختار نمیدیدم و از سوی دیگر گرفتن پول از دست مریض را ناخوشایند میدانستم.
دکتر گتمیری از اساتید سرشناش و باز نشسته دانشگاه تهران هستند. وی در سال ۱۳۳۴ در تهران متولد شدند و در سال ۱۳۵۳پس از اخذ دیپلم از دبیرستان هدف 4،به دانشکده فنی وارد شدند. سپس با اتمام دوره مهندسی راه و ساختمان در سال ۱۳۵۸ برای ادامه تحصیل راهی فرانسه شدند. دکتر بهروز گتمیری در سال 1367 در فرانسه دکترای ژئوتکنیک دریایی گرفت و پس از آن فوق دكترا در زمينه مدلسازي محيطهاي متخلخل چند فازه تحت بارگذاريهاي ديناميكي و حرارتي را اخذ كرد.فعالیتهای حرفهای دکتر گتمیری عبارتند از: مدیر عامل شرکت پیمانکاری دازر، از مؤسسين شركت مهندسين مشاور سازواره،رئیس کارگاه پروژه مسجد سلیمان، مؤسس و مدیر شرکت دریا خاک، مدیر مرکز مطالعات مقابله با سوانح طبیعی ایران، رئيس هيات مدیره و مديرعامل شرکت مهندسان مشاور دریا خاک پی و در طول پنج سال همكاري با شركت كيسون عضو هيأت مدیره، نايب رئيس هيأت مدیره و هماهنگ كننده روابط بين الملل كيسون بوده است.وي همچنين استاد دانشگاه پونز شوسه پاریس و رئيس بخش تحقيقات سازمان ملي مديريت زباله اتمي در فرانسه (ANDRA)،معاونت تحقيقاتي سرويس مديريت سوانح طبيعي سازمان زمين شناسی و معادن فرانسه (BRGM)بوده است.
انتخاب دانشکده فنی برای تحصیل و احراز شغل مهندسی در هر یک از رشته های فنی قبول مسوولیت سازندگی و تولید است. احساس این مسوولیت در مقابل ملت و کشور از زمان دانشجویی تا امروز با من بوده و خواهد بود. شناخت کمبودها و نارسایی های زیربنایی و تولیدی و اقتصادی، پژوهش و تفکر و ارایه راه حل،مشارکت در برنامه اجرای طرح و پروژه های زیربنایی فرهنگی واقتصادی انتظاری است در اجتماع از فعالیت و دانش مهندس برای ارتقا کشور دارد. تلاش برای پاسخگویی به این مسوولیت شخصیت اجتماعی علمی و فرهنگی مهندسی را در نزد همگان محترم میدارد وافتخار آمیز است.»
وی نتوانسته با دانشکده فنی ارتباط نزدیک داشته باشد. با این همه درباره ارتباط با اساتید دانشکده فنی می گوید«متاسفانه ارتباطی با دانشکده فنی نداشته ام. با استادان دانشکده فنی همکاری نزدیک و علاوه بر آن رفت و آمدهایی دوره ای و فصلی داشته ایم و دارم. فعالیت کانون در نهادینه کردن و ایجاد ارتباط بین فارغ التحصيلان ارزشمند است و برقراری ارتباط و آگاهی با استفاده از امکانات جدید وسایل ارتباط الکترونیکی و جمعی صوتی و تصویری مورد استقبال مهندسان در خارج از کشور و شاغل در کارگاه ها خواهد بود.
در نیمه اول قرن بیستم تامین نیروی کار متخصص با استخدام از مالک سرمایهداری و استعماری امکان پذیر بودچون اغلب با توقعات و گاهی کارشکنی و راهنماییهای جانب دار همراه می شد. آگاهی مردم از اهمیت و احترام مشاغل فنی که تا آن زمان با آن بیگانه بودند و اشتغال و همکاری آنها با کادر وتکنسین و کارگران خارجی در کارگاه ها و ادارات اهمیت اقدام بدون نیاز بنياني در تامین کادر فنی متخصص را محرز ساخت. ایجاد دانشکده فنی در سال ۱۳۱۳ بعد از مراجعت گروهی که برای تحصیل به اروپا اعزام شده بودند٫ دانشکده فنی را بر ایجاد تحول صنعتی و سازندگی در ایران به شمار آوردند و ورود و تحصیل در این دانشکده با هدف مشارکت در تولید و سازندگی و رفع نیاز به دیگران افتخار بزرگی بود. مختصر فوق پاره ای از دلایلی است که رویای تحصیل در دانشکده فنی را از سن۱۲ سالگی در من به وجود آورد.
وی دوره تحصیل در دانشکده فنی را این گونه تصویر میکند. هر روز از سال هایی که من در دانشکده فنی دانشجو بودم واقعه تاریخی جدیدی در ایران اتفاق افتاد،روزهای پرشور و هیجانی داشتیم. تا اینکه سبب می شد دانشجویان سایردانشکده ها شرکت در تظاهرات و جمعیت ها را به کلاس ترجیح دهند.
دکتر خسرو پاکدامن همدانی سال ۱۳۲۶ از دبیرستان دارالفنون تهران دیپلم گرفتند. سپس برای ادامه تحصیل در رشته راه و ساختمان پا به دانشکده فنی گذاشتند، ايشان متولد سال ١٣٠٧هستند. دکترپاکدامن در دوره فعالیت حرفه ای خود مسئولیت هایی نظیر عضویت در هیات مدیره شورای عالی پژوهش ساختمان ،کارشناسی سازمان برنامه و بودجه، معاونت وزارت مسکن و شهرسازی، طراحی و بیان گذاری مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن و مدیریت عامل راه آهن دولتی ایران را به عهده داشته است.
وی درباره نحوه علاقمندی و ورود خود به دنیای مهندسی می گوید: نزدیک دویست سال بعد از انقلاب صنعتی انگلستان و شتاب صنعتگراییاروپاییانوآمریکایشمالی ،ایجاد دانشکده فنی تهران به نظر من اولین اقدام اساسی برای شروع سازندگی و گرایش به صنعتی شدن نسبی ایران است. استقبال مردم از ساختمان راهآهن و دیگر پروژه های زیربنایی از سال ۱۳۰۶ شمسی با استفاده واستخدام کادر مهندسی و فنی و اجرایی از سایر کشورها و مسئولان و متفکران ومردم متوجه اهمیت تخصص های فنی و مشاغل مهندسی و اجرایی شدند. استخدام مهندس و تکنسین و سرکارگر کاردان و قابل اطمینان خارجی شرط اول تهیه پروژه، شروع، اجرا و اتمام آن بود.
📢گردهمایی بزرگ فارغالتحصیلان و دانشجویان
🔹همزمان با ۹۰ سالگی تاسیس دانشگاه تهران، کانون فارغالتحصیلان فنی به همراه دانشکده مهندسی عمران مراسم "از راه و ساختمان تا عمران" را برگزار مینماید.
🔸از تمام فارغالتحصیلان و دانشجویان راه و ساختمان و عمران دعوت میشود تا در این برنامه شرکت کنند.
📆تاریخ ۲ آبان
🕒از ساعت ۱۵:۳۰ الی ۲۰
🏫 مکان دانشکده فنی
با حضور اساتید و چهرههای برجسته دانشکده مهندسی عمران
⏳مروری بر ۹۰ سال خاطره
💥برای اطلاعات بیشتر، مرور خاطرات و ارتباط با یکدیگر کانال مراسم را دنبال کنید:
@kanoonfanni
@YearsOfCivil90
