𝙡𝙪𝙣𝙖𝙧

بیام خونه دوستم تو اصفهون بمونم

تابستون قراره سه ماه

سولییی بیا اینحا در داف ریختههه

ها

سولی سولی

به درخت‌های خشک پیاده رو خیره شد. برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد، حتما می‌شکست شان ... آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدی اش این بود که آدم‌ها، فقط یک بار می‌مردند و همین یک بار چه فاجعه دردناکی بود

وای بیخیالش اصلا

مخصوصا ننم که تا ده سال دیگه باید بپرسه

یکم گشادم برا سوال پیچ شدن

راحت باش بابا

شب بخیر باقر خوشگله

پس میخوابم

میخوام یه کاری کنم ولی حرفا سوال جوابا بعدش حوصله ندارم

و ارزوی من این است؛ کسی من را صادقانه و بی قید و شرط دوست داشته باشد.

😂😂

تازه گرفتم