en
Feedback
فصل‌نامه‌ی نشریه‌ی سروین-مطرود

فصل‌نامه‌ی نشریه‌ی سروین-مطرود

Open in Telegram

غیررسمی هستیم. غیررسمی‌بودن را ارج می‌نهیم. سروین؛ نشریه‌ی غیررسمی و حاصل اتحاد کردمانی دانش‌جوییِ دانش‌جویان مطرود ایران به‌خصوص در رشته‌های مرمت، معماری و شهرسازی‌ست. رايانامه: SarvinPraxis@gmail.com «به سرو از پایین نوشته‌شده‌ی لوگوی سروین دقت کنید»

Show more
571
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
+1
«سروین شماره‌ی سوم» گویای تلاشی مستمر، در مقابل حذف، سانسور، طرد، به‌حاشیه‌راندن، تجاوز و سرکوب است. شماره‌ی حذف‌شده و نشرنشده را با هم و به‌عنوان شاهدی برای مقاومت و پابرجایی برای تحقق آزادی دانش‌گاهی نشر می‌کنیم و فراخوان نیرویی خواهیم بود که در این نزع زیست می‌کنند و مقاومت. اکنون «سروین» بیش‌ازپیش، میان‌جی نشان‌دادن روابط فضایی و فارغ از محتوا، ابزاری برای مقاومت است. آن‌چه در سروین واقعی‌ست «کردمان فضایی» دانش‌جویان شهرسازی، معماری و مرمت برای برپاکردن منازعه‌ای نمادین پیرامون بازپس‌گیری «حق‌به‌فضا»ست. «سروینِ دانش‌جویان مطرود» حاصل طرد ساختارمند، سرکوب حق است. این شماره از سروین که در پی فراخوانی در پاییز۱۴۰۱ و در بهار ۱۴۰۲ نشرشده بود، توسط «اتحادیه‌ی دانش‌جویی معماری، مرمت و شهرسازی ایران» در دوره‌ی پنجم و ششم، با دستور و یا حمایت «وزارت علوم، تحقیقات و فن‌آوری» و هم‌چنین سکوت یا بی‌نسبتی «تحریریه‌ی دوره‌ی ششم» حذف شده‌است. این نشریه در تابستان۱۴۰۳ و در پی مطالبه‌ی «حق‌ازدست‌رفته» و صیانت از حق‌به‌فضا، دانش‌گاه و دانشجو، توسط دبیر تحریریه نشر می‌شود. @SarvinPraxis «به سرو وارونه‌ی سروین توجه کنید»

تحریریه‌ی دوره‌ی پنجم اتحادیه‌ی معماری، مرمت و شهرسازی، مولفین عزیز سروین در فراخوان‌های پاییز۱۴۰۱ و بهار۱۴۰۲ و مخاطبین عزیز سروین با افتخار و باری از اندوه، درحالی خبر از احیا و بازنشر مجله‌ی «سروین» را می‌دهیم، که متاسفانه این نشریه در متن و حاشیه درگیر تحریف، تجاوز، سرکوب، حذف و عدم نشر بود. دو فراخوان ملی سروین در پاییز۱۴۰۱ و بهار۱۴۰۲ داده شده‌بود و این نشریه به پربازدیدترین نشریه‌ی دانش‌جویی کشور مبدل شده بود[نشریه‌ای که به‌هربهانه و یا هرشکلی از رسمیت و اعتبار ساقط، حذف و سانسور شد]. با حمایت یک تیم بازتولید، احیای این نشریه انجام شده است و ما ضمن پذیرش مسئولیت و عواقب بازنشر نشریه، از تیم تحریریه و مولفین برای عدم همآهنگی[و البته عدم امکان همآهنگی] برای بازنشر غیررسمی مطالبشان عذر می‌خواهیم؛ اما ما ضرورت انجام این عمل را به‌نفع تحریریه، مخاطبین و مولفین پرشماری که احساس ازدست‌رفتن حق‌شان را داشتند، احساس کرده‌ايم. از ما عذرخواهی‌مان را با بازنشر مطالبتان در مجرایی به جز مجرای رسمی بپذیرید که باتوجه به مهر بی‌کران و شناخت از شما و حق شما، می‌دانیم غالبا با ما تخالفی نداشته‌اید. می‌خواهیم چون گذشته صدای مهم در بازنمایی سرکوب‌شده را مرقوم داریم، از حقوق دانش‌جویان دفاع کرده و در جهت حفظ آزادی تحصیلی، قدمی در تولید فضا برداریم و به آن افتخار کنیم. ما درک می‌کنیم که موضوع حق نشر مطرح باشد و کسانی از این نشر ناراحت باشند لیکن باید اعتراف کنیم که این ترجیح ماست که به میل کسانی که طرد را رقم‌زده‌اند و نیروهای فرادستی عمل نکنیم. این تضادی اساسی است‌ و ما با‌آن‌ها در این آشتی‌ناپذیری هم‌قدم نمی‌شویم، بازمی‌گردیم، به‌سمت کسانی می‌ایستیم که حق‌شان ازدست‌رفته‌است ‌و اگر درنظر محقان، برای فعالیت مقبول آمدیم با آنان هم‌راه، ادامه دهیم. سروین دیگر خود یک محل نزع است و وسط گذاشته شده تا تخالف چیزها با چیزها را بنمایاند و بگوید چه‌گونه می‌شود و ممکن است از حق دفاع کرد. ما می‌خواهیم به همه مولفین اطمینان دهیم که متعهد به احترام به حقوق آن‌ها هستیم و آن‌چه پیش آمده نه بنا به‌میل و اراده‌ی تحریریه‌ی دوره‌ی پنجم اتحادیه[شماره‌ی سوم و چهارم] بوده‌است. تصمیم برای احیای «سروین» به‌دلایل بی‌شماری رخ داده که می‌توان به مهم‌ترین آن یعنی مقاومت در مقابل اشکال طرد و به‌حاشیه‌رانی دانش‌جویان[که یک فاجعه‌ی دانش‌گاهی و تحصیلی‌ست] اشاره داشت. ما از آغاز با[و در کنار] آنانی که از دانش‌جویان، در کنار ما احساس امنیت می‌کردند و حالا صدای‌شان خاموش شده، ماه‌ها جنگیده‌ایم و حال که هیچ پاسخ جدی و رسمی صورت نگرفته هر دو شماره را هم‌زمان نشر می‌کنیم. بیانیه‌ی اتحادیه، هم‌کاری وزارت‌خانه‌ها و تحریریه، حاوی نکاتی بود که نشان می‌داد، آن‌ها نه‌تنها نادم و شرمسار نیستند بل‌که با سلب‌مسئولیت از خود راه را برای ادامه‌ و استمرار هرگونه حذف، سانسور، طرد، به‌حاشیه‌راندن و تجاوز به حق دانش‌جویان، هم‌وار دیده‌اند. ما اهمیت فضای تحصیلی، دانش‌گاهی و بسترهای تولید فضای دانش‌جویی، تفکر انتقادی و گفت‌وگوی آزاد تحصیلی را درک می‌کنیم. هدف انتشار دوباره‌ی «سروین» برون‌رانی از سلطه و تسخیر فضای ماست. سروین را در ادامه به‌عنوان فضایی برای کاوش و تعامل فکری، کارا حفظ می‌ماند و اطمینان می‌دهیم که دانش‌جویان اجازه‌ی سلطه‌ را به هیچ فرد و نهادی نمی‌دهند. تحریریه‌ی شماره‌های منتشر شده چه در دوره‌ی نشر یا سانسور و چه در بازنشر، در شراکت با اتحادیه‌ی دوره‌ی پنجم و ششم، تحریریه‌ی دوره‌ی ششم و وزارت‌خانه‌های موثر هم‌قدم نبوده و نخواهدبود. درحالی‌که اذعان می‌کنیم، منتشرکنندگان این شماره، نقش و یا تاثیری در فرآیند سرکوب ندارند و آن‌چه رخ داده در دوره‌ی بعد تحریریه‌ی نشریه‌ی شماره‌ی سوم و چهارم دانش‌جویان مطرود بوده متن سروین را در بازاحیا و با توجه به زمان گذشته در دسترس عمومی قرار می‌دهیم و به «سروین» نام «دانش‌جویان مطرود» را اضافه می‌کنیم، و عمق تاسف خود را برای هرگونه ناراحتی که ممکن است این امر ایجاد کرده باشد اعلام می‌داریم. ما در این تلاش هستیم که با سروین، فرصت جدیدی برای ارتباط و سگالشِ معنادارِ شهری را محقق کنیم و راه خود را برای تولید و تحقق «حق به فضا» ادامه دهیم و قاطعانه حفاظت از حقوق تحریریه، نویسندگان و مخاطبان را ادامه خواهیم داد. ما امیدواریم که «سروین دانش‌جویان مطرود»، از پرمخاطب‌ترین نشریه‌های دانش‌جویی، هم‌چنان به‌عنوان یک سکو و تریبون حیاتی برای صدای دانش‌جویان، غنی‌سازی ژرف‌نمای تحصیلی و دانش‌گاهی و پرورش یک فضای پویا از تحقیق فکری خدمت کند. با تشکر - جمعی از دانش‌جویان معماری، شهرسازی و مرمت پذیرنده‌ی مسئولیت انتشار: نماینده‌ی دانش‌جویان-دبیر تحریریه‌ی شماره‌ی سوم و چهارم نشریه‌ی سروین؛ در دوره‌ی پنجم اتحادیه‌ی معماری، مرمت و شهرسازی @SarvinPraxis

Verklärte Nacht String sextet by Arnold Schoenberg شب دگرگون اُپوس۴، شش‌نوازی زهی، موومان آرنولد شونبرگ انعکاس صوتی از فضا شهری‌شده‌ی در جریان، که روایت از بی‌گانگی، اشتیاق و تلاش برای جست‌وجو و درنیافتن معنا و ضرورت ساختن دارد که در میان جنگل بتنی، ضرورتش را گم‌می‌کند و بازمی‌یابد. هرضرب، هرآکورد، با استرس‌ها و آرزوهای نسلی هم‌راه است که با تطورات درشدنی، که زندگی شهری را تعریف و بازتعریف می‌کند دست‌وپنجه نرم می‌کند و آهنگ، تفسیری کوبنده بر منظر شهری‌ست. صدای ناخوش‌آیند زندگی شهری، سرعت بی‌امان، و حس همیشگی گم‌نامی در صدای این قطعه و تابلویی از اضطراب شهری را ایجاد سر می‌گیرد. در میان ناهم‌آهنگی، بارقه‌ای از امید وجود دارد: کردمان[Praxis] برای اتصال، اشتیاق به حصول و ساختن، و مقاومت در برابر همگن‌سازی و پراکنده‌سازی که آحاد را در این «شب‌دگرگون» با به‌پرسش‌گرفتن، به‌چالش‌کشیدن درجهت ساختن فضا به هرج‌ومرجِ پذیرش و نفیِ پیچیدگی‌های فضایی که دیگر[و برای] همیشه درشُدنی‌ست دعوت می‌کند[جایی‌که دیگر همه‌ی نیروهای آسمانی، مارا به منازعاتی پرتاب کرده‌اند که باید یا پس‌شان بزنیم و یا پس‌مان خواهند زد]. @SarvinPraxis

اِشکالی که از آغاز با لوگوی سروین داشتیم این بود که «سروین» در لوگوی «سروِ سروین حکمرانی»، از بالا نوشته شده‌بود ما درست در ن
اِشکالی که از آغاز با لوگوی سروین داشتیم این بود که «سروین» در لوگوی «سروِ سروین حکمرانی»، از بالا نوشته شده‌بود ما درست در نفی این مسیر می‌خواشتیمش[ولو واژگون]. ولو واژگون منازعه‌های منتشر، محتوای شهرسازی، معماری و مرمت را به میان‌جی هم‌این وضعیت مطرود به نشان‌دادن چیزها و بازنمایی بحران علمی خواهیم پرداخت و دست از رقص بر نمی‌داریم[که حتی «ما واژگون می‌رقصیم» و حق‌مان را پس می‌گیریم]: «من‌ واژگون،‌ من‌ واژگون،‌ من‌ واژگون‌ رقصیده‌ام‌ من‌ بی‌سر و بی‌دست‌ و پا در خواب‌ خون‌ رقصیده‌ام‌ منظومه‌ای‌ از آتشم، آتشفشانی‌ سرکِشم‌ در که‌کشانی‌ بی‌نشان‌ خورشیدگون‌ رقصیده‌ام‌ میلاد بی‌آغاز من‌ هرگز نمی‌داند کسی‌ من‌ پیر تاریخم‌ که‌ بر بام‌ قرون‌ رقصیده‌ام‌ فردای‌ ناپیدای‌ من‌ پیداست‌ در سیمای‌ من‌ این‌‌سان‌ که‌ با فرداییان‌ در خود کنون‌ رقصیده‌ام‌ ای‌ عاقلان‌ در عاشقی‌ دیوانه‌ می‌باید شدن‌ من‌ با بلوغ‌ عقل‌ در اوج‌ جنون‌ رقصیده‌ام‌ با رقص‌ من‌ در آسمان، رقص‌ تمام‌ اختران‌ من‌ بربلندای‌ زمان‌ بنگر که‌ چون‌ رقصیده‌ام» نصرالله مردانی @SarvinPraxis