وَصْفْ

نمی‌دانم این چه تضادیست بین رنگ زمینی زمستان که سفید است با سرخی آسمانش!!! انگار آن بالا جنگ است تا صلح بر زمین نشیند…

عبور آدم‌ها از زندگی ما، مانند رد پای انسان‌هاست بر بستر ساحل. آدم‌ها زخم‌هایی به جا می‌گذارند، اما زندگی در جریان است و موج‌هایش، رد پای عابران را پاک می‌کند. ساحل، ترمیم می‌شود.

شبای زمستان جوری آرومه که انگار هیچ اتفاقی نمی‌افته…

امام شافعی 📿 می‌فرماید: «برای مرد شایسته نیست که بگوید: پیامبر گفت، بلکه باید بگوید: رسول الله 📿 فرمود؛ تا بدین‌وسیله، حرمت و تعظیم رسول الله 📿 را نگه دارد.»

📖 ذمّ الکلام، ج ۵، ص ۱۶۹

--- روزی جوانی نزد محدّث ابن شاذان وارد شد و گفت: «در خواب، رسول الله 📿 را دیدم که به من فرمود: درباره ابن شاذان پرس‌وجو کن؛ و هنگامی که او را دیدی، سلام مرا به او برسان.» پس شیخ گریست و گفت: «هیچ عملی در خود سراغ ندارم که سزاوار چنین مقامی باشد، جز این‌که در خواندن حدیث شکیبا بوده‌ام و هر بار که نام پیامبر 📿 برده می‌شد، صلوات را بسیار تکرار می‌کردم.»

📖 سیر أعلام النبلاء، ج ۱۷، ص ۴۱۸

--- ▫️ t.me/alhudamoases

زیادی فکر نکن؛ بهتر است به جای آن بیشتر از الله آمرزش بخواهی، زیرا خدا به‌سبب استغفار درهایی را باز می‌کند که با تفکر باز نمی‌شوند.

دوستان عزیز چند نفر این سوال رو ازم پرسیدند که «کاملا خودم ساختم؟» یا «ایدیت زدم؟»… عزیزان آرم «Ai» رو برنداشتم که بدونید برخیش رو ایدیت زده‌ام خونه رو باهم ساختیم و بقیه رو با هوش مصنوعی اضافه کردم… که عکسمون قشنگتر بشه.

کتابی که می‌خوانید، لزوماً تنها حاصل تلاش نویسنده نیست. بلکه مجموعه‌ای از نویسندگان روی آن کار کرده‌اند تا اثری بی‌نقص به دست شما برسد. اساساً هر چیزی که امروز «کامل» به نظر می‌رسد، حاصل ویرایش‌ها و بازنگری‌های متعدد است. از آنجا که آثار انسانی همواره با نقص همراه هستند، نقش «ویراستاری» و اصلاح حیاتی است. گاهی یک ایده در ذات خود درخشان است، اما به دلیل محدودیت امکانات در زمان تولید، کیفیتِ لازم را پیدا نمی‌کند. بنابراین، برای رسیدن به یک خروجی استاندارد، امکانات و ویرایش درست، مکمل ایده‌ی اولیه هستند.

در دنیای امروز که تکنولوژی به اوج خود رسیده، دیگر محدود به لنزها نیستیم. امروزه می‌توانیم با دستکاری غلظت رنگ‌ها، کنتراست و نورپردازی،یک صحنه را که حسش کنیم در دنیای تصاور بازیابی کنیم. حقیقت این است که هیچ عکس خیره‌کننده‌ای اتفاقی نیست هر اثر ماندگاری نتیجهٔ‌ یک نگاه هنری و ساعت‌ها تلاش برای اصلاح و بازآفرینی جزئیاتی است که دوربین از ثبت آن‌ها عاجز بوده است. ادیت برای یک هنرمند، ابزاری برای فریب دادن نیست، بلکه پلی است برای بازگشت به واقعیت یعنی همان چیزی که در لحظه‌ی ثبت عکس، با تمام وجود حس کرده‌ایم…

از این خونه‌برفی قشنگ‌تر، خود بچه‌ها بودن. با اون دستای کوچولوشون برف می‌آوردن و می‌گفتن آجی ما تو این خونه با هم شریکیم؟

رفته بودیم مهمونی، دیدم این کوچولو پای ظرفشویی داره سخت تلاش می‌کنه؛ یعنی قدش به زحمت به شیر آب می‌رسید ولی غیرتش اجازه نمی‌داد مامانش دست به سیاه و سفید بزنه. غش کردم…😍🥹

و صدای باران…

«به الله سوگند که نیکی به نزدیکان رسول‌الله ﷺ را از نیکی به خویشاوندانم بیشتر دوست دارم!» — ابوبکر صدیق رضی الله عنه (روایت بخاری و مسلم)

برخی افراد ما را به‌خاطر اظهارنظرهای ساده‌مان در کانال‌های خصوصی‌مان بازخواست می‌کنند؛ انگار این نظرات تأثیری بر خودِ آن واقعه دارد، یا اصلاً آن اتفاق، حادثهٔ بسیار بزرگی همچون وقایع سیاسی جاری است که به بهانهٔ آن، پای مسائلی مثل «ولاء و براء» و امثال آن را وسط می‌کشند. واقعیت این است که همان‌طور که شیخ‌الاسلام مقرر کرده: در اهل بدعت، بسته به میزان و درجهٔ بدعتشان، هم جنبه‌های ستودنی یافت می‌شود و هم جنبه‌های نکوهیدنی. بله، آن مناظره‌گر توانست در آن موقعیت بر فرد ملحد پیروز شود، اما بحث ما بر سر ارزیابی استدلال‌ها در متنِ واقعیت و با ترازوی حق و باطل است. کلِ آن مناظره شامل همان استدلال‌های کلامیِ سنتی و شناخته‌شده‌ای است که پیش از این بارها درباره‌شان نظر داده‌ایم و وجوه خطای آن‌ها را تبیین کرده‌ایم. وقتی این استدلال‌ها بر اصولی بنا شده‌اند که با اصول اهل سنت تضاد دارد و به نتایجی ختم می‌شوند که با عقیدهٔ اهل سنت ناسازگار است (حتی اگر خودِ مناظره‌گر به آن نتایج ملتزم نباشد)، هیچ‌کس حق ندارد ما را از روشنگری در این زمینه منع کند. - غیث الشامی

یکی از کارهای منافقان، مایوس کردن مؤمنان از کارهای خیر و تمسخر نیکوکاران است و در مقابل، ترویج فحشا در جامعه و نشر گناهان و رسوا کردن گناهکاران است تا از توبه رویگردان شوند. زمانی که پیامبر صلی الله علیه وسلم امر به صدقه کرد، صحابه - چه توانمندان از نظر مالی و چه کم‌توان‌ها - صدقات خود را به محضر پیامبر آوردند. در این حال اگر کسی چیز بسیاری می‌آورد منافقان به او طعنه می‌زدند که هدفش ریا و خودنمایی است و اگر کسی ضعیف و ناتوان بود و چیز کمی می‌آورد او را مسخره می‌کردند که «خدا که به این چیز کم تو نیازی ندارد». علامه سعدی در تفسیر آیهٔ ۷۰ سورهٔ توبه چنین می‌گوید: ﴿الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾ ([منافقان] كسانى [هستند] كه بر مؤمنانى عیب مى‌گیرند كه داوطلبانه صدقات [مستحبی زیادی، علاوه بر صدقه واجب] مى‌دهند و [همچنین فقرا و‌] افرادی را كه بیش از توان مالی خویش چیزی [برای صدقه] نمى‌یابند مسخره می‌کنند. الله آنان را به تمسخر مى‌گیرد و برایشان عذابى دردناک [در پیش] خواهد بود). «این نیز از فرومایگی‌های منافقان است؛ آنان - که خداوند رویشان را زشت گرداند‌ - هیچ‌یک از امور اسلام و مسلمانان را که در آن جای سخن داشت، رها نمی‌کردند مگر آنکه از روی بغی و دشمنی دربارهٔ آن سخن‌چینی می‌کردند و [به مؤمنان] طعنه می‌زدند. هنگامی که خداوند و پیامبرش به صدقه دادن تشویق کردند، مسلمانان به این کار شتافتند و هر کس به اندازهٔ توان خود از مالش بخشید؛ برخی زیاد دادند و برخی اندک. اما منافقان بر آنانی که زیاد بخشیده بودند طعنه زدند که هدفشان از انفاق، خودنمایی و شهرت‌طلبی است، و دربارهٔ فقیرِ اندک‌بخش گفتند: «خداوند از صدقهٔ این فرد بی‌نیاز است». پس خداوند متعال این آیه را نازل کرد...» (تفسیر سعدی)

همانطور که فریاد زدن حق در موقعیتی‌ حکمت است، سکوت هم در موقعیتی دیگر حکمت است... ولی امان از خلط میان این دو...