‌damn day

مدتی میشود که فراموشت کرده ام. به آن سختی ای که فکر میکردم باشد ، نبود. در حالی که هنوز هم وقتی موقع غروب آفتاب سایه های بلند شده‌ی ناشی از نور های در حال مرگ ، مرا به یاد تمام پیاده روی های بی پایانمان می اندازد ؛ به این فکر میکنم که تو همیشه خداحافظی کردن را دوست داشتی و فقط من به آن دقت نکرده بودم. شاید برای همین بود که هر روز مرا به تماشای خداحافظی آسمان با آفتاب می‌بردی. برای اینکه یاد بگیرم چطور رهایت کنم..