MOSEM | مصمـ

تمام.

کاش پیرتر بودم، مثل ریشه‌ها یا خیلی جوان‌تر بودم، مثل شاخه‌ها اینجا که من ایستاده‌ام فقط تبر میخورد؛

حتی اگر روزی این جوانی را به من بازگردانند،نمیدانم که چگونه باید به آن نگاه کنم. وَرَقش خواهم زد اما آن را نخواهم خواند. من هرگز برای گذشته دلتنگ نخواهم شد. بد بود و مدام بدتر شد.

امشب قبول کردم که حالم خوب نیست؛ ولی بدتر از این حالِ بد، این حسِ که انگار هیچکس نمیفهمه چقدر دارم وانمود میکنم همه چیز سرِ جاشه و عجیب اینجاست که وسط تمام این جنگ‌های بی‌صدا، هیچ قهرمانی نیست،هیچ دستی دراز نمیشه، هیچ چراغی روشن نمیمونه؛حالم خوب نیست و شاید تلخ ترین حقیقت اینه که امشب برای همیشه قبول کردم هیچکس قرار نیست من رو بفهمه!

زمین با ارزش خواهد شد، زمانی که مردم بفهمند با ارزش ترین دین انسانیت است؛

من کافرم و هر لحظه آوای کفر می دمم! و بهتره از من بدتون بیاد؛

از دیارِ مرگم🖤

این غم، غمی نیست که با گذشت زمان و چه میدانم با اشک و یا حتی مرگ از یاد برود؛ حتی اگر استخوان هایم ذره‌ای در باد بماند نام شمارا فریاد خواهد زد. -40🖤

چ غریبانه تو با یادِ وطن مینالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم؛

خیلی غم انگیز نیست؟ اینکه آدمی در این دنیا برای یک زندگی آزاد و آرام، بمیرد؟

خیلی غم انگیز نیست؟ اینکه آدمی در این دنیا برای یک زندگی آزادو آرام، بمیرد؟

خیلی غم انگیز نیست؟ اینکه آدمی در این دنیا برای یک زندگی آزاد و آرام بمیرد؟

خیلی غم انگیز نیست؟ اینکه آدمی در این دنیا برای یک زندگی آزاد و آرام بمیرد؟

سپهر من کجایی؟🖤

عطر بزنید، لباس نو بپوشید و آراسته باشید،آزادی خبر نمیکند؛

insagram

در کنج خودم اشک میریزم واسه توام گاهی؛

تو مینوسی سیاسَت من که میخوانم سیاسْت؛

گیرم که به دریا نرسیدی، چه غم ای رود؟ خوش باش که یک چند در آن راه دویدی؛