en
Feedback
••• قـــلب آرام🌱 •••

••• قـــلب آرام🌱 •••

Open in Telegram

«كلُّ مُرٍّ، سيمُرُّ.»🌱🤍 هر تلخی و مرارتی، خواهد گذشت.

Show more
251
Subscribers
No data24 hours
+27 days
+830 days
Posts Archive
واژه روز: ژینا🌱 ____ یعنی زندگی، اما نه فقط زنده بودن؛ حس جان گرفتن، دوباره شکفتن و ادامه دادن با تمام وجود. ⌛️🌱@QalbAram1
واژه روز: ژینا🌱 ____ یعنی زندگی، اما نه فقط زنده بودن؛ حس جان گرفتن، دوباره شکفتن و ادامه دادن با تمام وجود.
⌛️🌱@QalbAram1

آرزو می‌کنم ناخواسته بدست بیاوری آنچه که بی‌صدا از قلبت گذر کرده، و آنگاه شگفت‌زده با خود بی‌اندیشی کسی برایم دعا کرده بود؟!

آزمایش کوچک با ✨ChatGPT! برو سراغ ChatGPT و ازش بپرس: «با توجه به چیزهایی که از نحوه صحبت کردن و سؤال پرسیدنم متوجه شدی، ۳ ویژگی از سبک فکری یا کاری من بگو.» بعد جوابش را بخوان و ببین چقدر به واقعیت نزدیک هست! 👀

واژه روز: 📍Selenophile (سلنوفایل) کسی که علاقه و شیفتگی عمیقی به ماه، تماشای آن و زیبایی شب‌های مهتابی دارد. ⌛️🌱@QalbAram1
واژه روز: 📍Selenophile (سلنوفایل) کسی که علاقه و شیفتگی عمیقی به ماه، تماشای آن و زیبایی شب‌های مهتابی دارد.
⌛️🌱@QalbAram1

شیفته‌ی چیزهای ساده و عادی هستم، آن‌ها آخرین پناهِ روح‌های پیچیده‌‌‌اند...

سازگاریِ دائمی آدم را فرسوده میکند. آدم باید بلد باشد وقتی از چیزی ناراضی‌ست، سکوت نکند؛ گاهی لازم است طغیان کند، نه برای خراب‌کردن، بلکه برای نجات خودش.

ولی تو به چیزای خوب فکر کن که ما زنده‌ایم به رویا.🌱

فرق دارد آنکه روی قله دنیا آمده با کسی که دره را تا قله بالا آمده...

برای ثبت نام و معلومات به شماره بالا تماس بگیرید و به دیگران ارسال کنید.. اجرکم عندالله.
برای ثبت نام و معلومات به شماره بالا تماس بگیرید و به دیگران ارسال کنید.. اجرکم عندالله.

#واژه_روز novara لحظه ای که می فهمی دیگر هیچوقت مثل گذشته نخواهی شد.
#واژه_روز novara لحظه ای که می فهمی دیگر هیچوقت مثل گذشته نخواهی شد.

📚 رمان عیاض ✍️ نویسنده: استاد شهرام ‌وفایی پرفروش‌ترین کتاب در بازار امروزی افغانستان.
⌛️🌱@QalbAram1

1 step ahead 💳👏🏻
1 step ahead 💳👏🏻

#خورشیدگرفتی 📍مالورکا، اسپانیا
#خورشیدگرفتی 📍مالورکا، اسپانیا

حفظ قرآن وجودت را میسازد... اگر این راه آسان بود ، شیطان با تو نمی‌جنگید... دو بار هست که در مسیر تدریس حفظ قرآن مصروف شده ام ، با خواهران زیادی سر و کار داشتم. بعضی‌ها با شوق شروع کردند ، بعضی‌ها در نیمهٔ راه خسته شدند و ادامه ندادند ، بعضی‌ها با صبر و استقامت به نیمه ای قرآن رسیدند. اما در میان شان ، خواهری را دیدم که درس بزرگی به من داد ، درسی که شاید در هیچ کتابی بیان نشده بود برایم. او تا نزدیک به بیست پارهٔ قرآن را حفظ کرده است. هر روز به درس حاضر می‌ شود ، اما هرگاه در حلقه‌های درسی از حفظ قرآن ، مسئولیت حافظان، امانت الهی و وظیفهٔ اهل قرآن سخن گفته می‌شود ، سرش را پایین می‌اندازد ، نگاهش را از استاد دور میدهد و در فکر فرو میرود ، گویا هر جمله مستقیماً بر قلب او أثر میگزارد. شاید بسیاری تصور کنند که این نشانهٔ ضعف است اما در حقیقت چیزی دیگریست. من درد را در وجودش می‌ بینم دردِ کسی که عظمت مسئولیتی را که بر دوش گرفته ، احساس کرده است ، و همین جاست راز کامیابی او. او می‌ترسید مبادا حق قرآن را آن‌گونه که شایسته است ادا نکند. و همین ترسش او را از حفظ کردن منصرف میکند ، چون ترسش از الله است. اما در کنار این درد ، دشمنی شیطان همیش در کمین اش است. و وسوسه میکند که تو از عهدهٔ این مسوولیت نمیتوانی خلاص شوی... مسئولیتش از توانت بزرگ‌تر است... رهایش کن...گذشته هایت یادت میرود. شیطان خوب می‌داند که اگر یک حافظ قرآن حفظش تمام شود ، نه تنها خودش نجات پیدا میکند ، بلکه چراغ هدایت دیگران نیز می‌شود. به همین دلیل ، سخت‌ترین جنگ‌های شیطان با کسانی است که در مسیر حفظ قرآن قدم مانده اند. وقتی متوجه این نکات میشوم ، بیشتر به این حقیقت یقین پیدا می‌کنم که حفظ قرآن فقط حفظ آیات نیست جهاد با نفس است ، مبارزه با وسوسه‌هاست و سفری است که انسان را هر روز به الله نزدیک‌تر می‌کند. اگر این راه آسان میبود ، پاداشش این‌قدر بزرگ نمیبود. اگر این قدر این راه ارزش نمیداشت ، شیطان این‌همه تلاش نمی‌کرد تا انسان را از آن باز دارد. شاید امروز تو هنوز حفظ قرآن را خلاص نکرده‌ای. شاید با خودت می‌گویی : من نمی‌توانم. و در میانهٔ راه رها کنی خسته ، ناامید یا گرفتار وسوسه‌ها. این را بدان که وسوسه‌های شیطان نشانهٔ آن است که تو در مسیر درستی قدم مانده ای و او می‌خواهد تو را از این افتخار محروم کند. اگر الله تو را برای حفظ قرآن انتخاب کند ، بزرگ‌ترین نعمت زندگی‌ات را به تو داده است. این فرصت را به خاطر سستی ، ترس یا وسوسه از دست نده. روزی خواهد آمد که آخرین آیه را حفظ می‌کنی و با خود می‌گویی: تمام سختی‌ها ارزشش را داشت. .........✍️

سندرومِ «باید خوشحال باشم» این روزها یک جور استبدادِ "مثبت‌اندیشی" راه افتاده که اگر غمگین باشی، انگار مجرمی! اما داستایوفسکی خوب می‌دانست که رنج، تنها منبعِ آگاهی است. کسی که رنج نکشیده، سطحِ روحش صیقلی و صاف باقی می‌ماند؛ هیچ چیزی به او گیر نمی‌کند، هیچ عمیقی را نمی‌فهمد. غم، بخشی از سیستمِ دفاعیِ روح است. اجازه بده گاهی ابری باشی. لازم نیست مدام لبخندِ ژتونی بزنی. درخت‌ها هم تمام سال شکوفه نمی‌دهند؛ مدتی را باید در سکوت و سرمای زمستان بمانند تا ریشه‌هایشان قوی شود. حقِ غمگین بودن را از خودت نگیر...

اتفاقا هنر اینست کسی تحسین و تشویقت نکنه و تو بازم به مسیرت ادامه بدهی.

پستی از چهارسال پیش به دلم نشست🫀