pedagogy_art

▪️مستند کوتاه «خواستگاری» ▪️کارگردان و تهیه‌کننده: ابراهیم گلستان ▫️سال تولید: ۱۳۴۱ خورشیدی ▪️سال ۱۳۴۰ خورشیدی، وقتی فروغ از انگلستان به ایران برگشت، «موسسه‌ ملی فیلم کانادا» ساختن فیلمی به نام «خواستگاری» را به سازمان فیلم گلستان پیشنهاد کرد؛ یک قسمت از مجموعه‌ی چهار قسمتی که موضوع آن مطالعه و تحقیق درباره طرز معاشرت و زندگی زناشویی زوج‌های جوان در کانادا، هند، ایتالیا و ایران بود. در ساختن این فیلم کوتاه، ابراهیم گلستان نویسنده فیلمنامه و کارگردان بود و فروغ دستیار کارگردان و البته بازیگر فیلم. آن روزها قرار بود نقش مقابل او را جلال آل‌احمد بازی کند اما با انصراف او پرویز داریوش جایگزین ایشان شد. محمود هنگوال در نقش داماد، طوسی حائری در نقش مادر داماد و هایده تقوی بازیگر نقش عروس در فیلم است. ▫️بازنشر از سینما پارادیزو

مستند «طلاق به سبک ایرانی»- سال ساخت: 1998 ◽️Divorce: Iranian Style ‌1998 ◾️کارگردانان: کیم لانگینوتو، زیبا میرحسینی ▫️نویسنده: زیبا میرحسینی ▪️با تمرکز بر حضور و سرنوشت زنان رابطه، جدال و کشمکش چند زوج ایرانی در یک دادگاه خانواده در تهران پیرامون طلاق دنبال می‌شود و در مسیر آن، کاربرد حقوق اسلامی در مسائل خانوادگی ایران مورد توجه قرار می‌گیرد. @pedagogy_art

یکی از بزرگ‌ترین خطایبسیاری ازفیلمنامه‌نویسان این است که «تنش» را باشلوغی اشتباه می‌گیرند.انفجار، دعوا، تعقیب‌وگریز… این‌ها تنش نیستند؛ فقط صدا و اتفاق‌اند. تنش واقعی زمانی ساخته می‌شود که مخاطب احساس کند شخصیت در آستانه‌ی یک تصمیم خطرناک یا دردناک قرار دارد. هرچه انتخاب سخت‌تر باشد، تنش عمیق‌تر می‌شود اگر صحنه آرام، خلوت و بی‌صدا باشد. درام از برخورد «خواستۀ شخصیت» با «چیزی که سد راه اوست» ساخته می‌شود، نه از تعداد حوادث.به‌جای زیاد کردن اتفاق‌ها، یک سؤال کلیدی از خود بپرسید:«شخصیت من دقیقاً چه می‌خواهد، و چه چیزی او را مجبور می‌کند مکث کند، تردید کند یا بترسد؟» وقتی این کشمکش را شفاف طراحی کنید،تنش بدون فریاد، بدون انفجار، حتی در سکوت کامل نیز جریان پیدا می‌کند.همین‌جاست که صحنه‌ای بی‌صدا، به‌قدر یک حادثه‌ی بزرگ، داستان را پیش می‌برد. @pedagogy_art

بازی نائومی واتس توی سکانس مهمونی شام «جاده مالهالند» به‌قدری تماشایی بود که تمام عوامل رو به تشویق وا داشت. 🎬 دایان بدون گفتن حتی یک کلمه، فقط با لرزش صدا و حالت چهره‌اش غم و خشمش رو نشون می‌ده. وقتی دوربین‌ها خاموش شدن، عوامل براش دست زدن و لینچ گفت: کار زیبایی بود، نائومی. ‏@pedagogy_art

بازی نائومی واتس توی سکانس مهمونی شام «جاده مالهالند» به‌قدری تماشایی بود که تمام عوامل رو به تشویق وا داشت. 🎬 دایان بدون گفتن حتی یک کلمه، فقط با لرزش صدا و حالت چهره‌اش غم و خشمش رو نشون می‌ده. وقتی دوربین‌ها خاموش شدن، عوامل براش دست زدن و لینچ گفت: کار زیبایی بود، نائومی.

((معلوم است كه کارگردان بايد بازيگری بداند، تاريخش و شگردهایش را. او هرچه بيشتر درباره ی بازيگری بداند، با آرامش بيشترى با بازيگران كار خواهد كرد. دريك مرحله از پيشرفتش، بايد روى صحنه يا جلوى دوربين تحت فشار قرار بگیرد تا اين كاررا به شكل تجربى هم ياد بگیرد. برخى از کارگردانها، آن کارگردان هاى بسيار مشهور، همچنان به جاى اينكه بازیگران را به عنوان دوستانى دريك كار در آغوش بگیرند، از آن ها مى ترسند. کارگردان بايد بداند چگونه بازیگر را تحريك كند و حتى الهام بخشش باشد. لازم به گفتن نيست كه او بايد اين را هم بداند كه چگونه باعث شود به نظر بيايد بازیگر بازى نمى كند، چگونه به او آرامش ببخشد، وآن هارابه وضعيتى از آسودگی برساند كه توانايى هاى خلاقانه شان رها شود... روى هم رفته او بايد در اين حيطه ها آن قدر اطلاعات داشته باشدكه بازيگرانش كاملاً به او اعتماد كنند. )) الياكازان @pedagogy_art

مستند «روحی از آتش | سوسن تسلیمی، به روایت سوسن تسلیمی» (برنامه تماشا - بی‌بی‌سی فارسی) • سوسن تسلیمی (زادهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۲۸) زندگی پر فراز و نشیب بازیگر پرآوازه ایرانی از زبان خودش «سوسن تسلیمی از آن دست بازیگرانی است که هر ۱۰۰ سال یک بار ظهور می‌کنند.» این گفتۀ بهرام بیضایی دربارۀ کسی است که به بازیگری در سینمای ایران معنایی دیگر بخشید. حضور سوسن تسلیمی در عرصۀ سینما و تئاتر ایران هرچند کوتاه‌مدت بود، توانست بر بازیگران زن پس از خود تاثیری شگرف بگذارد. • #مجله_ورود #سوسن_تسلیمی #تئاتر

هنر، استعداد نيست؛ جرأتِ متفاوت بودن است. هنرمندها همان آدم هايى هستند كه دنيا را قبل از بقيه مى بينند. @pedagogy_art

A Photo Roman: Milk نمونه کوتاه از قصه گویی ساده با عکاسی @pedagogy_art

▪️اگر شخصی هر روز بدون هیچ چون‌وچرا از مافوق بی‌کفایتی فرمان بگیرد، اگر هر روز در کمال جدیت دست به کارهایی تشریفاتی و آیینی بزند که در خلوت خودش به آن‌ها می‌خندد، اگر به پرسشنامه‌ها بدون معطلی پاسخ‌هایی بدهد که برخلاف عقاید واقعی‌اش هستند و حاضر باشد افکارش را علناً انکار کند، اگر جایی که در واقع تنها حسش بی‌تفاوتی یا تنفر بوده، تظاهر به همدلی یا حتی محبت برایش کاری نداشته باشد، معنایش هنوز این نیست که یکی از پایه‌ای‌ترین احساس‌های بشری، یعنی عزت‌نفس، در وجودش مرده است. برعکس، مردم کاملاً می‌دانند بهای صلح و آرامش ظاهری اطرافشان چه بوده، حتی اگر حرفی از آن به زبان نیاورند؛ تحقیر همیشگی عزت‌ نفس‌شان ... 📕نامه‌های سرگشاده ✍واتسلاف هاول @pedagogy_art

▪️موزیک ویدیو از فیلم داستان عشق Love Story 1970 ▪️موسیقی عاشقانه ازفرانسیس لای برنده جایزه اسکار ▪️بازیگران الی مک گرو/رایان اونیل ▪️کارگردان آرتور هیلر @pedagogy_art