2 440
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-330 days
Posts Archive
2 440
Бу йўлда энг қийини нима биласанми? Қалбда бўла туриб, амал қила олмасликдир. Виждон қийнала туриб, тавба қила олмасликдир.
Оёқ қўли бўла туриб, саждага бора олмасликдир. Роббимни севаман дея туриб, кун сари ундан узоқлашмоқликдир. Хар кун, ўлимга янада яқинлашиб бораётганини сеза туриб, унга тайёрлана олмасликдир.
Роҳман ва Роҳийм, Ҳайй ва Қайюм бўлган Аллоҳни унутиб, фонийлардан ёрдам ва меҳр кутмоқликдир..!
@taqwatiy
2 440
Унда ҳаммаси яхшидек кўринаверади. Ҳамма-ҳаммаси мукаммалдек кўринаверади. Оиласи билан мулоқоти, атрофига йиғиб олган даврасидаги дўстлари билан мулоқоти, ўзи билан бўлган мулоқоти, ҳамма-ҳаммаси. Ўқиши, шахсий ишлари, изланишлари ҳатто ўзининг шахсий йўли ўртасидаги балансни ҳам тенг олиб кетгандек кўринаверади. Ақли ва қалбининг логикасини ҳам бирдек муҳофаза қилиб бораётган илғор фикрли инсондек кўринаверади. Жамиятга қандай кўз билан қарашидан тортиб, хатто унинг шахсий хонаси ҳам дойим тоза турадигандек бир фаришта, мукаммал инсондек кўринаверади. Лекин сиз билмайсизки, у ҳам мукаммал эмаслигини. Ўз шахсий йўлининг ўртасидаги чизиқларни дойим "тўғри чизяпмани, хато чизмаяпманми, қийшиқ бўлиб қолмадимикин" каби саволларни ўзига тинмасдан бериб юришини. Балки ақлимга қулоқ солиб адашгандурман, ҳозирги вазият қалбимни тинглашим керак бўлган вазиятдур деб вақтини, сонияларини баъзида иккиланишлар билан ўтказаётганини. Ўқишдаги қийинчиликлари бир четда турсин, ўқиган китобидаги қаҳрамони ўлганига соатлаб йиғлаб ётганини. "Хайрли бўлсин-да" дея бошлаган бир иши хотимага келиб ўхшамаса ҳар сафар ўзидан камчилик қидирганини. Камига хонасини ҳам дойим тоза тутмасдан, жаҳли чиқса бутун стол устидаги нарсаларни ағдар-тўнтар қилиб, жамиятдан ундирган кераксиз стрессли нуқтаи назариялардаги аламини шу кичик нарсалардан олиб юришини. Дўстлари билан бирга бўлиб қолса, "ўзи дўст танлашда адашмаганманми, нимага бу даврадаман, нега мен, ёки нега у ҳозир бу жумлани айтди?" каби боши йўқ саволларга бурканиб олишини. Ҳа сиз билмайсиз. Инсон кўрингани каби эмаслигини. Биласизми? Биз бироз инсонларга нисбатан хулоса қилишга шошилиб қўямиз. Ҳаммани ички оламини ёрса, аслида ташқи олами билан умуман фарқ қилади. Ҳатто соатлаб суҳбат қилсангда, ўз оламидаги инсон бўлмаса, зиғирча ҳам ўзини очмайдиган, суҳбатга жон-жаҳди билан киришишни афзал билмайдиганлар йўқ эмас. Лекин бир томондан уларни ҳурмат қиламан. Тўғрисиямда, оғзи очиқ балиқ кўп умр кўрганини қаерда кўргансиз. Лекин улар шунчаки яшашади. Ўз оламида, ўз қарашларида, фақат ва фақат ўзи билан. Сиздек инсонларга хурматим чексиз. Чунки, сизлар ўзингиздан ёмон энергия чиқармайсиз. Жимгина ички оламингиз билан яшайверасиз. Сизларни кучсиз деб бўлмайди, асло.
2 440
2 440
And Allah will never put you in a situation that you cannot go through, so it's a fact that you can go through this bridge without falling down.
Continue making Dua and ask specifically to remove the distress that is causing you right now, ask Him to facilitate this journey for you, ask Him to guide you in this process.
And most importantly, do not stop making Dua because the moment you stop, this is where everything stops.
2 440
Хар бир қиз кўриши керак бўлган жуда фойдали подкаст бўлибди. Тўғри подкаст номидан бироз ҳайиқиш мумкин лекин ўйлайманки етарлича фойдани оласиз. 15 дақиқангизни қизғонмасдан кўринг.
• https://youtu.be/EfFiTsw4MxY?si=8f8n5atXAL-sJdH1
2 440
Биринчи қоида:
Мусибатлар ‐ ғам-ғуссаларни ўчиради.
Аллоҳ мени қандли диабет билан имтихон қилди. Инсулин бошладим. "Энди бир умр шундай юраман экан-да" деб, қаттиқ сиқила бошладим. Даволангим ҳам келмай қолди. Инсулиннинг оғриғи арзимас бўлса-да, уни ҳар куни, дойим олуб юриш ҳаётимнинг дахшатли онларига айланди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг "Бандага хатто тикан кирса ҳам, Аллоҳ бу туфайли унинг гуноҳларини кечиради", деган сўзларини эшитгунимча ҳаётим шу тарзда рангсиз ўтаверди. Шунда ўзимга ўзим: "Ахир шприцнинг игнаси ҳам худди тикан-ку! Аллоҳ шу сабабли ҳам гуноҳларимни кечирар?!" дедим. Шундагина кўп укол олиш билан синалганим ортида яширинган ҳикматни кўра олдим. Бу ўзига ҳос мағфират эди. Шундан бошлаб инсулин ҳақидаги фикрим, унга муносабатим бутунлай ўзгарди. Мен уни "мағфират тикани" деб атайдиган бўлдим. Аввалига кўп укол олаверганим учун маҳзун бўлиб юрган бўлсам, энди уни Аллоҳнинг мағфиратига васила деб билиб, хотиржам яшай бошладим.–"Қулоғим сенда, қизим!" китобидан бир қиз ҳикояси.
2 440
From childhood's hour I have not been
As others were; I have not seen
As others saw; I could not bring
My passions from a common spring.
From the same source I have not taken
My sorrow; I could not awaken
My heart to joy at the same tone;
And all I loved, I loved alone.
Then -- in my childhood, in the dawn
Of a most storym life -- was drawn
From every depth of good and ill
The mystery which binds me still:
From the torrent, or the fountain,
From the red cliff of the mountain,
From the sun that round me rolled
In its autumn tint of gold,
From the lightning in the sky
As it passed me flying by,
From the thunder and the storm,
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view.
Author: Edgar Allan Poe.
Poem: "Alone".
2 440
I can be a good listener, but not good at responding.
I can stay quiet for hours, but I can't silence my thoughts.
I can understand people easily, but I can't explain myself as well.
I can forgive others quickly, but I struggle to forgive myself.
