درباره تنهایی، ته‌نشینی و موز

دیروز تا رسیدم به مقصد اول و اینطوری بودم که خبببب خطرناک‌ترین مسیر رو زنده رد کردم، گوشیم افتاد ال‌سی‌دی‌ش شکست :/ تو یه شهر کوچیک‌ دادم درستش کردن و همش اینطوری بودم که هیییچ خبری ازم نیست آدما فکر می‌کنن مردم😂ولی هیچکس به هیچ جاش نبود که خب بهتر. به هرحال من زنده‌ام و گزارش از این به بعد سفر رو داریم.

خوابم میادددد خواب تو اتوبوس انگار اصلا نخوابیدی

خلاصه با من همراه باشید در یک سفر چند مقصده‌ی جالب

باورتون نمیشه این چندروز چندبار اینقدر این ترس از مرگ فلجم کرد که می‌خواستم نرم. بعد دیدم من آدم جاده‌ام. از کی تا حالا از جاده می‌ترسم؟ حرفشم نزن میری برمی‌گردی. بزن بریم.

مطمئنم که صرفا مغزم قاطی کرده خبرها رو وگرنه میرم برمی‌گردم با کلی خاطره و تصویر و هیچی هم نمیشه.

این همه سفر رفتم حتی خطرناک‌تر و جاده‌ها و وقت‌های عجیب، ولی هیچوقت تو زندگیم مثل این سفری که دارم شروعش می‌کنم ترس نداشتم. نمی‌دونم چرا. شاید چون امسال هی دیدم که آدما چقدر ساده می‌میرن. و من نمی‌خوام.

خودمم راستش ریاضی و موسیقی‌ش رو میرم باحال‌تر از زبان‌هاشه. از ساده ساده ریاضی رو میریم بالا مغزمون نخوابه

واسه مامان دولینگوی ریاضی نصب کردم

به مناسبت اعضای جدید تا ته لیست subscribers رفتم، تک تک پروفایل‌ها رو دیدم، آهنگ‌هایی که روی بایو گذاشته بودید رو پلی کردم، با تعداد زیادی دختر خوشگل مواجه شدم که پنیک بسیار از این همه زیبایی، چنل‌ اونایی‌تون رو که نداشتم وارد شدم خلاصه خیلی کیف داد چاکر سابسکرایبرها

از این چیزای جالب می‌خوام😭

ـ برنامه‌ت برای پاییز چیه؟ یه کلاه جادوگری دیدم قیمت پرسیدم گفت ۴ میلیون، پس خودم می‌بافمش با یوتوب. باید دید می‌تونم یا نه؟ چون تنها چیزی که با قلاب بافتم یه لیف بود توی چهارده سالگی :)

«می‌خواهیم که در خیابان‌ها «آزاد» باشیم، نه شجاع»

غروب

خیلیاتون از من درباره کلاس رقصی که جمعه‌ها می‌رم پرسیدید دیدم که همین دوره یکساله رو از مهر گذاشته بازم که اطلاعاتش رو از اینجا می‌تونید ببینید https://www.instagram.com/p/DOscLNKDHKD/?utm_source=ig_web_copy_link

چطورررر آدما بدون گربه زندگی می‌کنن. من همش میگم خونه یه چیزی کم داره. یا باید روی مخ مامان کار کنم یا خودم یه جایی برم که بتونم گربه داشته باشم😭زندگی بی‌گربه‌ نتوانم دیگر.

Pou ! شاید باورتون نشه ولی پو‌ نصب کردم نصفه شبی. از شدت بی‌پتی. بی گربه‌ای. تنهایی😭

من خطاب به دوستام برای آروم کردنشون: کم‌کم لیمیت‌هات‌ رو پوش کن، از خودت زیاد توقع نداشته باش، قدم‌های کوچیک، آروم‌ آروم، تو می‌تونی، نگران نباش من خطاب به خودم: خاک تو سرت تو یه لوزر بدبختی به هیچ جا هم نمی‌رسی

فقط یه مشکل وجود داره. اونم پیدا کردن عروسه. همین. دوشواری نداریم.