یغماے بوسہ

ᯓ 𝘋𝘢𝘯𝘴 𝘵𝘦𝘴 𝘺𝘦𝘶𝘹 𝘫𝘦 𝘷𝘰𝘪𝘴 𝘭𝘢 𝘮𝘦𝘳, 𝘊𝘢𝘭𝘮𝘦, 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘰𝘯𝘥𝘦, 𝘥𝘰𝘶𝘤𝘦 𝘭𝘶𝘮𝘪è𝘳𝘦. 𝘜𝘯 𝘳𝘦𝘨𝘢𝘳𝘥, 𝘦𝘵 𝘵𝘰𝘶𝘵 𝘴’é𝘤𝘭𝘢𝘪𝘳𝘦 𝘔𝘰𝘯 𝘤œ𝘶𝘳, à 𝘵𝘰𝘪, 𝘴𝘦 𝘭𝘪𝘣è𝘳𝘦 ོ ོ ོ ོ ོ .

-

-

نهایت، روح انسان در قفس هایی به نام عشق اسیر خواهد شد. بدایت، تپش های عشق همانند درمان عمل می‌کنند؛ اما افسوس که در پس صراطِ زندگانی تنها تمنای تو می‌شود قفس هایی از جنس پناه! مسیر زندگانی عشق را بیراهه‌ای جمیل می‌داند. آری گواه شما موثق است؛ آری معبر بوسه ها، آری گذرگاهِ دست‌های‌درهم‌تنیده. دریغا که آنها به یادبود‌‌ها می‌پیوندند و آدمی هر از گاهی مرورشان می‌کند. ای جمیل صراطِ نابودی، ای فتنه‌انگیزِ فریبا. به اشک‌هایش بگو از گونه‌هایش تن به عزیمت دهند؛ آنجا محل بوسه‌های من است. به درخشش چشمانش بگو بازگردند؛ آنها امیدِ حضور من در این تن است. به غم‌هایش بگو از زادگاهِ من دور شوند؛ که آنها دلیلِ غربت من در وطن است.

-

-