دُژَم'

ترس از دست دادن مثل خوره افتاده به جونم و داره تمومم میکنه.

دلواپس یه آدماییم که بعید میدونم اونا حتی به من فکر کنن

کاش میشد همه کسایی که نگرانشونم رو بزارم تو جیبم تا همیشه پیشم باشن

باورم نمیشه دارم چایی میخورم با ویوی پدافند و موشک و جنگ

هیچوقت انقدر نگران عزیزانم نبودم.

؛

عوضش امنیت داریم💋

خاموشم اما دارم به آواز غم خود میدهم گوش. وقتی کسی آواز میخواند خاموش باید بود. غم داستانی تازه سر کرده است. اینجا سراپا گوش باید بود. هوشنگ ابتهاج؛

بعضی شبا خیلی شبه.

گاهی حس میکنم همانطور که بقیه مردم اتاق‌های هتلشان را تحویل میدهند، من هم باید زندگی را تحویل بدهم. هرچه لازم است امضا کنم، کلید زندگی‌ام را تحویل بدهم و یک جای جدید پیدا کنم، یک جای امن. اما علی‌رغم تمام اتفاقات، صدایی از درون میگوید شاید هنوز چیزی ارزش ماندن داشته باشد.

سلام آزادی

چهارصدو سه، خاطرات، دویست و دو'

م دیگه آدم ارومی نیستم