𝒆𝒅𝒊𝒊𝒕𝒐𝒓𝒎𝒂𝒉𝒊𝒊"

«از ریشه غمگینم، می‌فهمی؟ از ریشه.»

روزی در تاریـخ می‌نویسند: درد آنقدر گستـرده بود، که اشـک‌ها نمی‌دانستـند؛ بَر کدام نـام، کدام شـهر، کدام زخـمِ ایـران فـرو بریـزند...

امیدوارم یه روزی اگه همه چی درست شد هنوز درونمون شور و ذوقی واسه زندگی کردن مونده باشه.

ادبیات این روزام رو اصلا در شان خودم نمیبینم ولی خب کاریش هم نمیتونم بکنم.

ادبیات این روزام رو اصلا در شان خودم نمیبینم ولی خب کاریش هم نمیتونم بکنم.

باید مُرد برای حالِ محمود درویش اونجا‌ که به معشوقه‌اش میگه : ‹ شايد برای تو چيز مهمی نبود ريتا ؛ اما قلبِ من بود ! › و چه‌ زیادن قلب‌هایی که بی‌رحمانه رها شدن . .

اکنون مـن و تمـامِ هـم نسل‌هایـم، اُمیـدوارترین اَفسـردگانِ جهانیـم.

«دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا بافت.»

بیا کنارم بنشین نقـابِ قوی بودنت را بردار و در آغوشم گریه کن، که من می‌دانم؛ آنان که همیشه می‌گویند حالشان خوب است، بیش از همه به گریه و آغوش نیاز دارند...

به‌ آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم؛ که‌ راه دورتر از عمرِ آرزومند است. - هوشنگ‌اِبتهاج

خستگیِ ما از کار نیست از بی‌معنی شدنِ تلاش‌هامونه...

بیشتر وقتها سکوت برای اینه که هیچ کلمه‌ای نمیتونه غمی رو که تو وجودت داری توصیف کنه. که این یعنی همون حس تنهایی.