"𝐷𝑂𝑁'𝑡. ᷤ ⷨ ⷪ ᷜᷜ ⷷ𝑂𝐹𝐹𝐼𝐶𝐸𝑅؛"

وز تمنای وجود، سوگند به آن دو تیلهٔ مواجِ آبی رنگِ چشمانت؛ که دربارهٔ تو به آنها نگفته ام، اما تو را در کلماتِ نوشته شده ام دیده اند؛ به راستی که عطر عشق تو در وجودم،اگر از رویایِ آبیِ آن دو سیارهٔ تیره ات نشأت گیرد‌؛ تمامِ کهکشانِ خاکستری رنگِ سینه ام را وادار به سجدهٔ کلمات در برابر تو خواهند کرد بگو عزیزکرده که تکلیف این دل با چشم هایِ تو چیست؟ لنگر بیندازم عاشقی کنم یا چتر بردارم و دلبری کنم؟ ملالی نیست اگر همچون دو شعلهٔ اتش مرا بسوزانی.. به مثال دو اسب ابلق، مرا از دنبالِ خود برهانی.. و ماننده فانوسی کم سو، زوزهایِ شبانه ام را در گلو بلرزانی... اما، یاد آور باش که متعلق شده به دو دریایِ خروشانِ نیمه شب‌ِ تو؛ منم

که چه شوری میزند دلم وقتی در چشم دیگران، تو اینگونه جز و مد می شوی...

تو به شیرینیِ جملهٔ < تهیونگ هیونگ مکان امنه منه ‌> هستی

تا حالا معنی دیوونگی رو بهت گفتم؟ + دیوونگیم معنا داره مگه... _ خواسته ایِ که عقل و منطق ردش میکنه؛ اما همچنان عواطف و احساسات برای بدست اوردنش تلاش میکنن.. + اوم، ولی چرا اینو به من میگی؟! _ چون اون خواسته میتونه در غالب یک شخص باشه + درسته و اون شخص کیه _ تو؟ + دیوونهٔ من بودن کار اشتباهیه

_ و اشتباه تو بودن کار این دیوونه

_ Ay. Av

در غروبِ عاشقانه ها هیچ شهابی، از آسمان زندگی عبور نکرد تا زیبایی چشمانِ آبی ات را آرزو کنم... ای کاش در قُمارِ عشق، سکه ای بنام من در آسمان ضرب می شد‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

چرا که تو دارایی ارزشمند من بودی