"𝐷𝑂𝑁'𝑡. ᷤ ⷨ ⷪ ᷜᷜ ⷷ𝑂𝐹𝐹𝐼𝐶𝐸𝑅؛"

در روزنه ای مخدوش، حاصل از سلول های یک مغز متورم و تهی از احساساتی که به سر آمده بود.. لا به لای ورقات باد خوردهٔ کتابی فسوده و کلماتی حل شده که رو به زوال بود، اینبار نمیدانست از کجا شروع کند... از شعلهٔ قرمزِ خموشی که سرخ نشده در پی رنگِ خاکستری اش جان داده بود؟ یا از فراق و دلتنگی ای که بی هیچ گریه و خنده ای، تنها در چهار دیواری یک انفرادی شکل گرفته بود؟ نمیدانست. لکنت زبانش بر روی 'دوست داشتنِ' افسری کار کشته گیر کرده بود از رئیس زاده ای که رعشه انداختنش از برای هر گونه عشق و سفسطه ای، زبانزد انبوهی از زندانیان بود... حال یک به برف نشسته بر جای مانده بود در حصار بند هشتم؛ که زخمی عمیق تر از انزوای خویش بر تن داشت... رازی نهفته، از جوشش عشقِ سپید ابریشمی که او را مردِ مَن خطاب کرده بود: "مرد مَن"؟

آتش گرفت، سوخت، خاکستر شد...

+خماری کیم... _خمار بوسیدنت. INRED

I will keep you in a corner of this story _ پادشاه کوهستان

وولفی خاکستری... به زیبایی جنگل را نشانم دادی،با وحشی گریش آشنا کردی،با آرامشش،طوفانش،درنده بودن جاندارانش.! دوستت دارم و تا همیشه دوستت خواهم داشت... مراقب تک جواهرِ زندگی ام باش. -روحِ سرگشته درگورستان. -رُزالین.

+به چی خیره شدی افسر. _تو جونگکوک... +و به چی فکر میکنی؟ _چشیدنت... صبح با بوسه بیدارت میکنم. +و امشب؟  _با بوسه خوابت... INRED

Ты готов танцевать со мной до конца этого сна, несмотря на расстояние между нами?

Не забывай, что я твой единственный актив...

_حالا هم با اون لباسایی که عجیب تو تنت نشستن اونطوری به من نگاه نکن! + اوه افسر، اتفاق خاصی برات میفته؟! _ برای من نه... برای تو شاید. INRED

Скажи, что тебя не волнует начало и конец, как меня.

Господи, скажи мне, с какой мотивацией ты продолжаешь?