“مـیـم

آدما خیلی دیر میرسن؛ دیر میفهمن، دیر پشیمون میشن، دیر معذرت‌خواهی می‌کنن، دقیقا وقتی از چشمت افتادن و دیگه هیچوقت بهشون حسی پیدا نمی‌کنی.

‏از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم. دیگه نه توان آدم‌های بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت‌ های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطه‌ی انسانی نصفه و نیمه نداشتن خیلی از چیز‌ا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدم‌ها!