“مـیـم

کسایی خودشونو از چشم من انداختن که خودم به زور واسه نگه داشتنشون تلاش می‌کردم.

یاد بگیرید برای دیگران حد و مرز تایین کنید، انسان خوب بودن؛ به معنای تحمل همه چیز نیست.

بالاخره یه روزی می‌پذیری و می‌گذری از همه نبودن‌ها، نشدن‌ها، نخواستن‌ها، رفتن‌ها، تموم شدن‌ها و ناامید شدن‌ها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.

از این به بعد سعی کنید به کسی ارزشی که لیاقتشو نداره ندید تا یه روزی باعثه سورپرایزتون نشه.

‏کمی”بی‌اعصاب، غمگین، دلتنگ، خوابالو، نیازمند بغل و کلافه“ هستم.

وقتی مراقب حرفات نباشی، یکی تا صب نمیتونه بخوابه. یکی اعتمادشو از دست میده. یکی از خودش دیگه بدش میاد. یکی ذوقش کور میشه و دلش میشکنه. پس مراقب حرفایی که میزنی باش.

کمرنگ شدن با آدم‌هایی که حس میکنم ثانیه‌ای دلشون با من نیست از واضح‌ترین و بارزترین ویژگی‌های این روزهامه.

اگر با چیزی درمورد من مشکل داری میتونی سرت رو انقدر بکوبی به دیوار تا مشکلت حل شه.

من هم می‌بخشم هم فراموش می‌کنم. در واقع کیرمم نیستید.

‏برمیگرده، دقیقا تایمی که بود و نبودش برات هیچ اهمیتی نداره.

کسی که خودش مشغول ساختنه، وقت خراب کردن بقیه رو نداره.