شـوریده

قسم به قداستِ عُشاقِ بی بهره از وصال قسم به این دردِ شریف ..

عبّاس؏ باب الحوائج است چون کورترین گره ها تنها به دستانی که در بدن ندارد باز می شود و نه هیچ چیز دیگر!

عبّاس؏ باب الحوائج است به این خاطر که فقط یک حاجت بزرگ در تمام زندگی اش از خدا داشت که برآورده نشد و آن هم اینکه شرمنده ی کودکان تشنه امام حسین؏ نشود؛ که شد! مشکِ آبی که در دستان عبّاس بود فقط یک مشک آب معمولی نبود بلکه تمام آبرو و امید و حاجت عبّاس بود که ریخت و با تیر دشمن بر باد رفت برخورد تیر به مشک آب یعنی «عبّاسِ مضطر» که امن یجیبش برآورده نشده است!

من خیلی به ساعاتِ آن روزِ عزیز محترم امّا سخت فکر میکنم تا میرسم به شریعه، به فرات؛ خیالم را کش نمیدهم! میدانی؟! تصورِ صد پاره شدنِ غرور یک مَرد خصوصاً وقتی طلایه دار باشد ممکن نیست؛ من نمی توانم «عبّاس؏» را شرمنده تجسم کنم! _میم سادات هاشمی

تعبیرَش می کنم اینگونه عـشق را چشم عکس حَرمَت بینَد و آرام بریزد اشکش ..

یامحمّد! فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اْللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنْتَ فَظَّاً غَلِیظَ اْلقَلْبِ‌لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ به واسطۀ توفیق و رحمتی که از طرف خداوند شامل تو شده است «رقیق القلب» هستی و با مردم با مدارا رفتار می‌کنی و اگر در گفتار خشن و دل سخت بودی از اطراف تو متفرق می‌شدند .. ﴿آل عمران، ۱۵۹﴾

درد ما را گوشه‌ی چشم تو درمان می‌کند قلب سلمان را نگاهِ تو مسلمان می‌کند ..

حسین زبان باز نمیکرد کمی دیر شده بود محمّد می خواست نماز بخواند تکبیر گفت، حسین هم خواست بگوید امّا نتوانست، محمّد دوباره تکبیر گفت حسین باز هم نتوانست درست بگوید محمّد هفت بار تکبیرش را تکرار کرد تا حسین توانست بگوید «اللّٰه اکبر» از آن روز هفت تکبیر برای شروع نماز مستحب شد ..

هرکسی عاشقِ پابوسیِ لیلای خود است در دمِ مرگ کنارم تو بیایی عشق است .. #ابوالشهداء

حسین را فاطمه شیر نداد نه فاطمه، نه هیچ زن دیگری! وقتی که به دنیا آمد فاطمه شیر نداشت که به او بدهد هیچ زنی هم پیدا نشد که دایه اش بشود محمّد انگشتش را در دهان حسین میگذاشت او می مکید و این مکیدن برای دو سه روزش کافی بود؛ گوشت و خون حسین می رویید از گوشت و خون محمّد!

اگر قرار باشه تـو هم منو نبینی نفس کشیدن میشه سخت ترین کارِ ممکن! #ابوالشهداء

در مذهبشان هرچـه بخواننـد تـو را حرفی نیست در مذهبِ ما قمر پرستـان تـو امامی عبّاس ..

به قولِ زهرا بلنددوست: صیغه ی "طلبیدن" صیغه ی عجیبیه! به این راحتی ها نمیشه صرفش کرد تا آقا «امام حسین؏» زیر نامه ات رو امضاء نزنه همه ی دنیا هم جمع شن نمی تونن بفرستنت حرم اش!

گیرم اصلاً که وصال تو شود نقش بر آب تو همانی که تو را خواستنَت هم زیباست

قلب بدون خون میمیره و حسین؏ بدونِ عبّاس!

«حضرت سقا خونِ قلبِ امام حسین؏» امام حسين؏ وقتی حضرت عبّاس؏ را کشته و در خون غلطان دید صرخه زد و فرمود: «وا أخاه! وا عبّاساه! وا مُهجَة قَلبَاه! يعَزُّ و اللّهِ عَلَيَّ فِراقُك ای وای برادرم! وای عبّاسم! وای خونِ قلبم! به خدا سوگند که فراق تو بر من بسیار سخت است»

ذکر «عبّاس؏» دل را زنده می کند!

امام حسین؏: مَا ذَا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَ مَا الَّذِی فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ خدایا! چه دارد آنکه تو را ندارد؟! و چه ندارد آنکه تو را دارد؟! #دعای_عرفه

نشسته ام دم بازار تا مرا بخری برای دل خوشی ام لااقل تو قیمت کن #ابوالشهداء

حسین جان! تو آب هستی، و آب تشنگی می آورد و آب سیراب می کند و آب غرق می کند؛ آری تصدقت! من تشنهٔ توأم من با تو سیراب از هستی ام و در عشقِ تو غرق هستم ..